De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

De Grote Maskerade

maandag 23 november 2020 20:19
Spread the love

Beste meneer de minister.

Mijn excuses dat ik u wederom moet storen, maar er was mij de vorige keer in alle commotie iets ontgaan wat stellig nog diende te onderstreept. En bovendien was het papier van mijnen brief, zoals gij toen zelf ook hebt kunnen vaststellen, gewoon te kort geworden om het volgende er nog aan toe te voegen.

Na maandenlang de zeepserie over die wereldwijde epidemie te hebben gevolgd, ben ik tot de conclusie gekomen dat er nogal wat mankeert aan de logica van de officiële instanties waarop gij u beroept en derhalve ook aan uw eigen beweringen. Zonder daarbij te zeggen dat er sprake is van een groot complot, want daar acht ik u in ‘t geheel niet toe in staat, wordt er volgens mij toch nogal wat moeite gedaan om het een en het ander te verbergen. Tenminste als ik afga op al de kromspraak die ik hoor.

Uwen uitval in het parlement, bijvoorbeeld, waar gij beweerde dat er tekorten zijn in apparatuur noch in bedden, maar dat het grote probleem de mensen zijn, is zo een schoon voorbeeld van kromspraak. Waarschijnlijk kent gij diene truuk nog uit uwen tijd dat gij overtuigd communist waart, of iets van die strekking. Of mag ik zeggen, meneer de minister, dat gij nog geen haar veranderd zijt?

Want inderdaad, ge hebt gelijk. Het zijn de mensen die het probleem zijn. Enfin ik zou zelfs meer zeggen, het zijn altijd de mensen die het probleem zijn! Ja, noem mij nu eens één probleem dat niet aan de mensen te wijten is en ik trakteer u op nen bak Spawater.

Ik wil maar zeggen, dat ge u er wel zeer gemakkelijk van af maakt en dat ge met uw pleidooi voor meer doorgedreven maatregelen, een wel zeer perverse manier van denken en handelen hebt.

Want kijk, zopas kwam het bericht hier binnen dat we de kaap van de 15000 coronadoden zijn gepasseerd. Een triest record, daar ben ik het alvast met u eens. Maar ondertussen naderen we ook het einde van het jaar en dat biedt alleszins een hoopvol perspectief. Voor het eerst zullen we namelijk een vergelijking kunnen maken van het aantal sterfgevallen op jaarbasis met en zonder corona. We zullen namelijk 2019, een jaar waarin geen sprake is van corona, netjes kunnen vergelijken met 2020, het coronajaar bij uitstek. Laten we het daar tenminste ook over eens zijn, meneer de minister, dan moet ik u vooralsnog niet meteen beginnen uitmaken voor leugenaar, intrigant of dies meer.

Want het probleem is dat ik dit cijfer van die 15000 doden, op een paar percentagepunten na (vermoedelijk te wijten aan fluctuaties van jaargemiddelden), nog niet meteen weerspiegeld zie in het jaarcijfer. Mogelijk zie ik het een en het ander over het hoofd en het jaar is natuurlijk nog niet om, maar wat mij betreft laten de sterftecijfers tot dusver op geen enkel ogenblik toe de huidige maatregelen op maatschappelijk vlak te verantwoorden. Ik heb het dan inzonderheid over de mondmaskerplicht, de avondklok en andere buitenproportionele acties. Laat staan dat ze op enige democratische wijze gegrond zijn. Maar daarover wil ik het nu niet hebben.

Ik wou u eigenlijk nog wijzen op een ding dat volgens mij in alle cijfers en grafieken flagrant over het hoofd wordt gezien. Dat is de demografische realiteit. Ge weet wel, de vergrijzing. Het excuus dat nu al een paar decennia gebruikt wordt om met de regelmaat van de klok besparingen op te leggen aan de werkende bevolking. Laatst zelfs nog om hen tot hun 67e levensjaar, zwaar beroep of niet, aan de werkvloer vast te klinken. En ik dacht zo: vindt ge ‘t zelf niet vreemd dat die vergrijzing nu in al die statistieken zo schromelijk over het hoofd wordt gezien? Alsof men verwacht dat mensen zonder pardon 100 tot 120 jaar kunnen worden. Of neen wacht, dat ook den ouderdom, net als die anders zo gewillige economie, maar tot in de wolken kan blijven doorgroeien. Ja, alsof men de ouderen het natuurlijke recht of de logica zelve ontzegt, dat ze mogen, kunnen en uiteindelijk ook – ooit – eens zullen sterven!

Maar uitgekookt zoals gij zijt, denkt ge waarschijnlijk aan de economische gevolgen daarvan en de investeringen die in die ouderenzorg de laatste jaren zijn gemaakt. De miljoenen en miljoenen Euro’s die gebruikt zijn voor het neerpoten van al die schone wachthuizen van de dood en die nu door een dreigend tekort aan oudjes een voor investeerders en andere woekeraars anders zo winstgevende sector binnen de kortste keren op apegapen zou laten liggen. Een dreigend bankroet in het verschiet. De zoveelste zeepbel die kapot springt.

Want toen daar op heel korten tijd zomaar ineens om en bij de 6000 mensen het leven lieten in die WZC, moet dat toch een ferme aderlating geweest zijn, denk ik. Een hiaat dat niet snel genoeg weer opgevuld kan worden. Ja, waarschijnlijk zagen die woekeraars hunnen goudmijn al met rasse schreden leegbloeden.

Verschoning, meneer de minister. Het is hier niet de moment om sarcastisch te doen noch om iemand aan de schandpaal te nagelen, maar laten we op zijn minst het probleem erkennen. De vergrijzing is een gevolg van de babyboom van na WOII en al die baby’s zijn nu oud geworden en komen gewoon even massaal als ze geboren waren, te sterven. Punt andere lijn. En trouwens, later kunnen we nog altijd iemand de schuld geven, mocht daar een nood of een wens toe zijn.

In het verlengde van wat ik hier allemaal zeg, zijn vandaag trouwens ook nog opmerkelijk dalende mortaliteitcijfers in de ziekenhuizen te melden. Want los van alle poespas in de media door uzelf en uw kornuiten uitgebraakt, voeren dokters en verplegers in de ziekenhuizen een ferm lik op stuk beleid dat, meer dan al uw maatregelen tezamen en misschien zelfs in tegenstelling tot al uw maatregelen, een lager sterftecijfer oplevert ten opzichte van dienen eerste coronagolf in april. Zelf al zijt ge nu nog zo creatief met cijfertjes en met het creëren van nieuwe categorieën coronapatiënten.

Ik wil maar zeggen dat er niet alleen iets grondig mis is in de opvatting over de dodelijkheid van het virus, het zit hem ook in de daartoe genomen maatregelen. Misschien ook daarom dat ge u nu toespitst op de infectiegraad van dat virus? Want dat zou hoog liggen. Hoewel men ook daar feitelijk geen enkel wetenschappelijk vergelijkingspunt voor heeft. Nog nooit is immers voor een virale infectie op dergelijk grote schaal onderzoek verricht. En met behulp van gebrekkige tot nietszeggende testresultaten, voorbarige, of moet ik zeggen suggestieve? vaccinatieresultaten en andere paniekzaaierij komt gij dan voor de dag? Wel ik vind dat van laag allooi, meneer de minister. Trouwens, was het nen echten oorlog, ge waart vanwege uw dubieus verleden als voormalig communist of iets van die strekking, waarschijnlijk allang afgeknald.

Want ja, aan de basis van alle foute aannames ligt volgens mij de oorlogszucht of het idee dat een virale infectie moet ‘bestreden’ worden.

Dus beknotten we manu militari de bewegingsvrijheid maar ontzien we wel de grote economische spelers. Mogen de mensen zich verder netjes te pletter werken of ten onder gaan aan diverse andere gevolgen van stress, financiële rampspoed en – ik zeg maar iets – partnergeweld. De jeugd moet zich verder opsluiten, onderwijs kan de boom in en neen, ze mogen geen sociaal contact hebben noch deelhebben aan culturele manifestaties! Weet je wat, schrap ineens maar heel dat culturele gedoe. We hebben dat toch niet nodig. En trouwens, achter de schermen zijn we heel druk bezig een gans nieuwe cultuur op poten aan ’t zetten. Iets groots. Neen, iets MEGAGROOT. Iets met geel en zwart en – hoe schattig – klauwende leeuwenpootjes.

Enfin, meneer de minister, ik wil afronden want het begint hier weeral ferm uit de hand te lopen, maar mijn idee is dat gij aan heel die misinterpretatie, aan deze Grote Maskerade gewoon blijft vasthouden om het gebrek aan daadwerkelijke zorghulp te maskeren. Dat ge, als ik dan toch nog een militaire term moet gebruiken, dat ge meehelpt om het structurele tekort in de zorgsector te camoufleren. Want toegeven zou inhouden dat de jarenlange besparingen op conto van de neoliberale politieke agenda of, zo gij wilt, uwen ‘Derden weg’ de facto de oorzaak zijn van de ‘vele duizenden doden’. Of minstens toch van de oversterfte wanneer deze zich alsnog zou blijken te manifesteren. Dat gij dat niet wilt zien kan ik wel begrijpen. Als gewillige beul van dat beleid hebt gij natuurlijk ook wel al een paar liter bloed aan uw handen kleven. Hoe zoudt gij anders kunnen verklaren dat gij zo rood ziet als de pest?

 

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!