De crisis verenigt, brengt samen en doet ontmoeten

De crisis verenigt, brengt samen en doet ontmoeten

zaterdag 2 april 2016 06:14

Er is de vluchtelingencrisis, de klimaatcrisis, het terrorisme, en vele andere globale uitdagingen die ons met een ongeziene vaart tegemoet komen.

Deze crisissen zetten een evolutie in gang die ons aanspoort om dringend globaal te gaan denken en kijken naar onszelf als gehele mensheid.

‘Wij tegenover zij’ wordt door zo’n crisis door ‘wij met z’n allen op deze wereld’ in ons aller denken vervangen.

‘Wij, met z’n allen’, beschouwen onszelf dan als in dezelfde schuit zittend: planeet Aarde. Natiedenken verdwijnt uit het vizier, de lijnen op de kaart worden in het denken uitgegomd en één wereldgemeenschap komt in die globale optiek op de wereldproblemen als een steeds meer samen werkende eenheid op de voorgrond voor elk individu.

Deze crisis is dus een kans waarbij we met z’n allen op korte tijd een globaliseringsdenken eigen maken, waarbij de ander ‘één van ons’ wordt.

We lopen de deur bij elkaar plat. We ontmoeten elkaar en ontdekken elkaars medemenselijkheid.

Geen ‘wij tegenover zij’ meer. We laten dit achter ons om met elkaar de hand aan de ploeg te kunnen slaan om onze gemeenschappelijke uitdagingen als mensengroep te lijf te kunnen gaan.

Nationalisme en multicultuur verdwijnen en diversiteitsdenken, vermenging van mensen met elkaar, en het verbindende vinden bij elkaar worden de meer spirituele uitdagingen waarmee we in deze crisis moeten dealen.

Wat doen wij als wereldgemeenschap, als groep samenwerkenden, wanneer er onder ons zijn die niets hebben en anderen die te over hebben, zoals bij de vluchtelingencrisis?  Wij herverdelen dan tot ieder aan boord over hetzelfde minimum beschikt. De sterken geven aan de zwakkeren en de zwakkeren zijn dankbaar en zullen later, op hun beurt, als sterkere, ook geven aan de zwakkeren aan boord van diezelfde schuit.

Dat is de ethische houding die voortvloeit uit een noodsituatie die hangende is, en die door alle godsdiensten en stromingen zoals het humanisme als een gedeelde moraal wordt gezien.

Jij, als sterkere, boet bewust in aan luxe in je leven om de ander. Je offert als het ware iets op voor iemand op deze wereld die niks heeft of niks dreigt te hebben en hem of haar te voorzien van de basis om te overleven. Zodat ieder mens op onze wereld minstens over die basis beschikt: regelmatig gezond eten, een dak boven het hoofd, rechtsbescherming.

Je zit vanaf nu af in met elkaars mensenrecht. De ene zit in met jou en jij zit in met de andere. Een evenredig tweerichtingsverkeer.

Ieder maakt zich dit planeetdenken stelselmatig eigen in de tijden die komen, willen we de uitdagingen waar onze planeet voor staat als mensheid kunnen tegemoet gaan met fundamentele antwoorden. Deze wereldcrisissen zullen globaliteitsdenken en wereldburgerschap en het verdwijnen van opdelingen in naties of andere categorieën in gang zetten en ons tot een volwassen wereldcommune vormen, om vanuit die optiek als mensenbroeders en -zusters samen de huidige globale uitdagingen aan te kunnen gaan.

 Kapitalisme vereist in plaats van samenwerking onderlinge competitie. Kapitalisme zegeviert bij egoïsme van het individu (zie Ayn Rand e.a.). Terwijl het vormen van een commune van met elkaar samenwerkende wereldburgers aan globale doelstellingen,  dé oplossing is voor globale vraagstukken, waarvoor kapitalisme een instrument kan zijn, maar geen doel op zich.

De wereldproblemen verenigen ons als wereld. We komen bij elkaar, ontmoeten elkaar en zoeken samen – op een voor ieder bevredigende manier – naar oplossingen. We leren elkaar hierdoor beter kennen en zien het gemeenschappelijk menselijke in de ander tijdens die vele ontmoetingen, waardoor het wij-zij-denken stelselmatig verandert in een ‘wij-denken’.. De crisis zal een katalisator daartoe zijn.

 

Maarten Vergucht

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!