De boerderij en het kiekenkot: over nationalistische politiek

De boerderij en het kiekenkot: over nationalistische politiek

vrijdag 28 juni 2019 13:41

Ik heb altijd, vanaf mijn tienerjaren, interesse gehad voor politiek, maar heb me nooit daadwerkelijk in het politieke bedrijf geëngageerd, omdat onze nationale politiek zichzelf voortdurend verkleinde, en irrelevanter maakte. Toen ik aan de unief zat, begon de mallemolen van de staatshervormingen, met als resultaat: als maar meer te zeggen hebben over als maar minder. Je hebt, als je met de wagen van Breda naar Rijsel rijdt, al 4 maximumsnelheden, als je tenminste Brussel vermijdt, want dan heb je er vijf. Maar “we” beslissen dat wel “zelf”, klinkt het. In mijn latere beroepsloopbaan heb ik het ook vaak meegemaakt: bestuurders, beheerders, “leiders” zijn liever alleen baas in hun eigen kleine kiekenkot, dan samen met de anderen mee te besturen op de mooie grote boerderij. Intriest. En funest: het kiekenkot wordt de norm.

Bart De Wever spreekt denigrerend over Kris Peeters, die droevig zou eindigen, met zijn “pensioen” in het Europese Parlement, maar Kris Peeters, en met hem o.m. Geert Bourgeois gaan naar het enige speelveld dat er in Europa enigszins toe doet. Maar je kunt daar niet alleen baas zijn, uiteraard.

Dat pietluttige streven om in eigen kring de baas te zijn, laat elke toekomstvisie, langetermijnvisie wegsmelten. Een visie over de maatschappij waarin we willen leven, ontbreekt. Wie weet voor welke maatschappij, welke toekomstvisie de Catalaanse separatist Puidgemont staat, en de Brexiteers? “Take back control”, OK, en wat willen ze dan met die control? Je hebt er het raden naar. Voor welke maatschappij staat “de Vlaamse Beweging”? Geen idee. Een onafhankelijk Vlaanderen? En daarna: warm en sociaal, of de wilde vrije markt? Of nog verder splitsen? De nietszeggende leegheid en stuurloosheid van de opeenvolgende Vlaamse regeringen spreekt boekdelen: een podium van onbenulligheid. Een ander resultaat van dit kortermijndenken is dat er nu breuklijnen midden doorheen partijen lopen, zoals bij uitstek de sp.a – maar niet enkel de sp.a – moet vaststellen.

Kortom, als je denkt dat je niet samen met de Walen kunt besturen, omdat die “fundamenteel anders“ zijn en denken, dan ben je gewoon incompetent, en moet je uit de politiek wegblijven. Want er zijn nog véél meer “anderen”, andersdenkenden dan de Walen. Politiek gaat nl. over het algemeen belang, van àlle burgers, niet over particuliere belangen van één of andere minderheid, maar om het belang van iedereen. En iedereen behoort altijd tot een minderheid. Andersdenkenden vormen altijd de meerderheid. En een samenleving bestuur je door samen te werken met anderen, andersdenkenden. Het alternatief is – en daar lijken vele politieke “leiders” tegenwoordig voor te kiezen – zo sterk te verkleinen tot je eigen minderheid meerderheid geworden is, en tegelijk politiek gezien nog een speldenknop groot, leeg en betekenisloos.

Je kunt ook voor de hele boerderij kiezen.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!