”Culturele boycot Israel snoert kritiek de mond”/Reactie op brief K. Gould, directeur Stichting Kunst en Israel

”Culturele boycot Israel snoert kritiek de mond”/Reactie op brief K. Gould, directeur Stichting Kunst en Israel

vrijdag 3 oktober 2014 03:12

”CULTURELE BOYCOT ISRAEL SNOERT KRITIEK DE MOND”/REACTIE OP BRIEF K. GOULD, DIRECTEUR KUNST EN ISRAEL
ZIE OOK
http://www.astridessed.nl/boycot-israelculturele-boycot-israel-snoert-kritiek-de-mondreactie-op-brief-k-gould-directeur-kunst-en-israel/

INLEIDING

Geachte lezers,
Recentelijk reageerde ik via een commentaar en ingezonden stuk op een in Trouw gepubliceerd artikel van Els Swaab en Ken Gould,respectievelijk voorzitter en directeur van de Stichting ”Kunst enIsrael”Het artikel luidde ”Culturele boycot Israel snoert kritiek de mond”.Zie mijn commentaar [waarin ook ingezonden stuk en artikelmevrouw Swaab en de heer Gould] 

http://www.astridessed.nl/boycot-israelculturele-boycot-israel-snoert-kritiek-de-mondculturele-boycot-israel-noodzakelijk-signaal-tegen-israelische-bezettingsterreur/
Ik heb mijn commentaar met ingezonden stuk eveneens toegezonden aan mevrouw Swaab en de heer Gould.
Hierop heb ik een reactie van de heer Gould ontvangen, die ik direct hierondervermeld [A]
Zie daaronder mijn beantwoording van die reactie, met aan het eindhet artikel van Swaab en Gould.[B]
En aan het eind van mijn reactie, nogmaals het artikel vanSwaab en Gould.

Vriendelijke groetenAstrid Essed
A
REACTIE VAN DE HEER GOULD OP MIJN COMMENTAAR 
Geachte mevrouw Essed, 
Dank voor uw mail. Omdat onze stichting geen politiek oogmerk heeft zullen wij niet verder ingaan op de inhoud van uw mail. 
Met vriendelijke groeten, 
Ken Gould

meNetherlands Foundation for Israeli Culture 
Nederlands Fonds voor Israëlische Cultuur 
Ken Gould, Director

Website | 
Telephone: +31 20 785 7647 | 
Post address: Nieuwe Uilenburgerstraat 91, 1011 LM Amsterdam, The Netherlands    
B
MIJN BEANTWOORDING VAN DE REACTIE VAN DE HEER GOULD

AAN KUNST EN ISRAELTAV DE HEER KEN GOULDDIRECTEUR
Geachte heer Gould
Recentelijk schreef ik u aan, om u in kennis te stellen van mijn reactieop het door u en uw collega, mevrouw E Swaab [voorzitter Kunst enIsrael] in Trouw gepubliceerde artikel ”Culturele boycot Israel snoert kritiek de mond”Zie uw artikel geheel onderinZie mijn commentaar
http://www.astridessed.nl/boycot-israelculturele-boycot-israel-snoert-kritiek-de-mondculturele-boycot-israel-noodzakelijk-signaal-tegen-israelische-bezettingsterreur/

In summiere vorm is dit als Ingezonden stuk naar Trouw en enkeleandere media gezondenZie direct onder P/S het Ingezonden stuk
UW REACTIE
In uw reactie aan mij schrijft u
”Dank voor uw mail. Omdat onze stichting geen politiek oogmerk heeft zullen wij niet verder ingaan op de inhoud van uw mail. ”
Ik beschouw uw reactie als onwaar en een zwaktebod.Een zwaktebod, omdat u kennelijk niet de know how of de gutshebt, inhoudelijk op mijn commentaar in te gaan.En onwaar, omdat u wel degelijk een politieke stellingnameinneemt.Want door bewust te kiezen voor kunst uit een land, dat stelselmatighet Internationaal Recht schendt door te weigeren een 47 jarigebezetting te beeindigen [1] EN in uw artikel als voorbeeld van Israelische kunst,”Spot on Israel” te nemen, een door de Israelische ambassade gesponsordcultureel gebeuren  [2], bedrijft u wel degelijk politiek.Ten voordele van bezettingsstaat Israel.Of u dat nu wilt horen of niet.
Bovendien laat u uw masker vallen, door enerzijds ”ach en wee”te roepen over een culturele boycot van Israel, omdat dat kritischekunstenaars de mond zou snoeren, en anderszijds de facto propaganda te maken voor Israel, door het volgende op temerken.
”Kunstenaars de mond snoeren is niet de manier om de wereld te veranderen. Geef kunstenaars de kans om door middel van hun kunst hun standpunten uit te dragen. Welke dat ook mogen zijn.”
Dus ook standpunten, die de Israelische bezetting en haar misdadenokay vinden?Performances van groepen als het Habima Theater, die optredenin de illegale nederzettingen? [3]
Wat laat u zich kennen.
Meneer Gould, het maakt mij weinig verschil, of u deze briefnu leest of in de prullenbak gooit, u en uw Stichting zijnlaf, hypocriet en trachten de publieke opinie zandin de ogen te strooien.Tevergeefs, want de tijd, dat men in het Westen onvoorwaardelijk pro Israel was, is voorgoed voorbij!Daar zorgen de openlijk voor de TV camera gepleegdeIsraelische misdaden wel voor.
Heb dan tenminste de guts om te verklaren, pro Israelte zijn, dan bent u tenminste  eerlijk.
U en uw stichting bedrijven wel degelijk politiek,want het niet innemen van een mening/politiek standpuntis een illusie, zeker betreffende een beladen kwestie alshet Midden Oostenconflict.
In uw geval geldtWie politiek  ”neutraal” is, stemt toe.
Aan u tenslotte de vraagZou u een Stichting, die kunst uit Noord-Koreaaan het promoten is ook beschouwen als”politiek neutraal”?Ik weet wel zeker van niet.

Ik deel u bij dezen mede, dat mijn brief, met uw reactie,op mijn website zal worden geplaatst.
Vriendelijke groetenAstrid EssedAmsterdam 

[1]

CIVIS MUNDIZWEEDSE FOTOGRAAF WINT WORLD PRESS PHOTO 2012MISDADEN ISRAELISCHE POLITIEK IN BEELD GEBRACHTASTRID ESSED8 MAART 2013
http://www.civismundi.nl/ index.php?p=artikel&aid=2024
ALAKHBAR/ENGLISHTHE VICTIMS OF GAZA: A LIST OF PALESTINIANS KILLEDIN ISRAEL’S ONGOING ASSAULT
http://english.al-akhbar.com/content/victims-gaza-list-palestinians-killed-israels-ongoing-assault

[2]
”SPOT ON ISRAELI THEATRE” EMASSY OF ISRAEL
http://spotonisrael.com/project/embassy-of-israel/

[3]
ISRAEL NATIONAL NEWS.COMTHEATER MANAGERS: ”WE’LL PERFORM FORALL ISRAEL’S9 FEBRUARY 2010
http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/139467#.VBwLNZR_uYB
”The artists’ objection to Habima, the letter states, stems from the Israeli company’s past performances at “halls of culture” in “illegal Israeli settlements” along the disputed West Bank.”THE HUFFINGTON POSTHABIMA, ISRAELI THEATER COMPANY, COMES UNDER SCRUNITYIN LONDON’S  CULTURAL OLYMPIAD19 APRIL 2012
http://www.huffingtonpost.com/2012/04/19/habima-israel-theater-london-globe-to-globe_n_1435659.html
P/S
INGEZONDEN STUK
INGEZONDEN STUKCULTURELE BOYCOT ISRAEL NOODZAKELIJK
Ingezonden stuk
Geachte Redactie
Wanneer een land zich structureel schuldig maakt aan fundamentelemensenrechtenschendingen is een internationale boycot, ook op cultureelgebied, noodzakelijk. Israel is zo’n voorbeeld met de 47 jarige bezetting van dePalestijnse gebieden, landroof door de illegale nederzettingen en bloedigemilitaire aanvallen op Gaza, met honderden burgerdoden, verwoestehuizen en aanvallen op ziekenhuizen en scholen.Het argument, dat er ook Israelische kunstenaars zijn, die kritisch staantegenover de Israelische bezettingsstaat, volstaat niet, omdat zij de eerstenzouden moeten zijn, die weigeren, in het buitenland op te treden.Zij appelleren het beste aan hun rechtvaardigheidsgevoel doorin Israel  te protesteren.Culturele optredens stellen een land  in een positief daglicht,als ze al niet openlijk worden gesponsord door eigen ambassades, zoals bij Spot on Israel Festival in Amsterdam het geval was.Een culturele boycot van Israel maakt duidelijk, dat bezetting enonderdrukking niet thuishoren in een beschaafde wereld.
Astrid EssedAmsterdam 

UW ARTIKEL IN TROUWARTIKEL ELS SWAAB, VOORZITTER VAN KUNST ENISRAEL EN KEN GOULDING, DIRECTEUR KUNST EN ISRAEL”Culturele boycot Israël snoert kritiek de mond”Trouw 25/9/2014Culturele boycot Israël snoert kritiek de mondELS H. SWAAB, VOORZITTER KUNSTENISRAËL KEN GOULD, DIRECTEUR KUNSTENISRAËL ? 25/09/14, 01:33Als Israëlische kunst wordt geweerd, verstomt de kritiek uit eigen kring. Geen boycot dus, bepleiten Els Swaab en Ken Gould.Onlangs vond een tweetal protesten plaats tijdens het theaterfestival ‘Spot On Israel’ in Amsterdam. Niet alleen buiten het theater, maar ook tijdens de voorstelling zelf lieten de demonstranten luid van zich horen. Burgemeester Van der Laan zei in een reactie: ‘Dat is over de grens. Buiten mag je protesteren wat je wilt, maar een voorstelling is een culturele uiting en die hoort bij de vrijheden van mensen. Daar blijf je van af.’ Wij onderschrijven deze woorden, want juist deze vrijheden staan momenteel bijzonder onder druk.De roep om een culturele boycot van Israël neemt toe als antwoord op de recente Gaza-oorlog. Ook als het niet specifiek om kunst uit Israël gaat is er een sfeer van boycot, zoals het weren van het Joodse filmfestival in Londen vanwege Israëlische sponsoring, en de recente druk op de Belgische kunstenaar Michaël Borremans om zijn kunst niet in het Tel Aviv Museum tentoon te stellen.De afgelopen maanden neemt ook in Nederland het aantal vergelijkbare gevallen toe. Talloze Israëlische kunstenaars ondervinden tegenwerking bij de presentaties van hun muziek, beeldende kunst, dansvoorstellingen en films. Je kunt je afvragen: welk doel wordt gediend door het snoeren van de kunstenaarsmonden? Wat denken de voorstanders van een culturele boycot te bereiken met het uitsluiten van Israëlische kunstenaars van het internationale podium?Kunstenaars laten zich niet snel tot een verlengstuk maken van de staat en zijn politiek. Integendeel, ze zijn eerder kritisch en blijken keer op keer in staat om de werkelijkheid te doen kantelen. In het geval van Israël zijn kunstenaars vaak extra kritisch ten opzichte van hun eigen regering en het eigen leefklimaat. Denk aan schrijvers als Amos Oz, David Grossman, Edgar Keret, Sayed Kashua en Nir Baram. Aan theater- en filmmaker Udi Aloni en danser-choreograaf Arkadi Zaides – er is een lange lijst Israëlische topkunstenaars die zich zeer kritisch ten opzichte van hun regering opstellen, kunstenaars die de complexiteit van het conflict tot in hun botten begrijpen en in hun werk zorgvuldig en verhelderend ontleden. Een internationale boycot verstomt deze stemmen en speelt juist de meest conservatieve geluiden in de kaart.Nu Israël wordt geassocieerd met oorlog en geweld, wordt het hele land gelijkgesteld aan deze termen, terwijl de kunstenaars een andere blik op de werkelijkheid kunnen geven.Deze roerige tijden tonen aan dat het goed is om alle geluiden van kunstenaars uit Israël te laten horen tot ver over de grenzen. Maar dan ook alle geluiden: joods, islamitisch, rechts, links, maar daarnaast ook die zonder religieuze of politieke bijbetekenis. Alleen zo is het mogelijk om een tunnelvisie bij het publiek over Israël te voorkomen. In die zin laten de demonstraties van de afgelopen tijd zien dat kunst uit Israël juist moet worden gezien en gehoord.Kunst kan debat aanzwengelen en doet een beroep op de verbeelding, waar de woorden van politieke of religieuze alledaagsheid klaarblijkelijk tekortschieten.Kunstenaars de mond snoeren is niet de manier om de wereld te veranderen. Geef kunstenaars de kans om door middel van hun kunst hun standpunten uit te dragen. Welke dat ook mogen zijn.KUNSTENISRAËL is een onafhankelijke, niet door enige overheid gesteunde organisatie

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!