Bizarre ‘pensioenoplossingen’
Pensioenen -

Bizarre ‘pensioenoplossingen’

woensdag 25 mei 2011 18:44
Spread the love

Een degelijk onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid tussen 50 en 65 kan de pensioenleeftijd omlaag halen!

De neoliberale denktank Itinera, o.l.v. Ivan Van de Cloot lanceerde vrij recent een ‘pensioenboek’. Kern van hun ‘oplossing’ is langer werken, concreet tot 70 jaar, eventueel ‘deeltijds pensioen’ tussen 60 en 70 jaar.

Vandaag mag deze econoom in De Tijd één en ander nog eens toelichten. Ik heb dit artikel gelezen, niet alleen met stijgende verbazing, maar vooral met stijgende ergernis. Sta me toe een passage van deze denktank-econoom aan te halen.

Zo stelt hij: De realiteitszin stelt dat we niet kunnen rekenen op een participatiegraad van 100 procent in de leeftijd tussen 55 en 65 jaar.”

Beste mijnheer Van de Cloot: en als we er nu eens van uitgaan dat de werkgevers eindelijk eens ernstig gaan investeren in het langer in dienst kunnen houden van 50-plussers?

En als we er nu eens vanuitgaan dat diezelfde werkgevers niet langer hun neus ophalen wanneer een 50+sollicitant zich aandient? Een echt en onderbouwd leeftijdsbewust personeelsbeleid zou in dat geval kunnen leiden tot een markante verhoging van de werkzaamheidsgraad tussen 50 en 65 jaar.

Als je het als econoom bekijkt, mikkende op een stijging van de werkzaamheidsgraad met pakweg 10 procent zou het wel eens kunnen dat je de pensioenleeftijd zelfs kan verlagen i.p.v verhogen.

Maar het is duidelijk dat zowel Itinera als heel wat politici in dit dossier kiezen voor wat ik noem ‘een symbooldiscussie’. Jullie hebben van het langer werken een fetisch gemaakt die gretig, tè gretig zelfs, werd overgenomen door opiniemakers. Het zijn ‘denktanken’ zoals itinera die een serene, maar objectieve discussie moeilijk tot onmogelijk maken.

Daarom deze uitnodiging: maak een ernstige studie over wat het effect kan zijn van inzetten op maatregelen om de werkzaamheidsgraad van 50-plussers op te trekken. Zowel aan de ‘instroom’ als aan de ‘uitstroom’ van deze groep.

Wat zou een stijging van (bvb) 10 à 15 procent betekenen? Als die studie gemaakt is, kunnen we opnieuw eens ‘klappen’ met mekaar. Maar laat die fetisch van (bvb) werken tot 70 jaar los.

Trouwens, het is maar al te duidelijk dat de vakbonden in heel dit debat ‘systematisch’ buitenspel worden gezet. Als een vakbondsleider (Luc Cortebeeck) aan jonge interviewers probeert duidelijk te maken dat het probleem niet zit, nà 65 jaar, maar wel tussen 50 en 65 jaar, wordt hij agwanend bekeken. De idee van ‘een niet-verantwoordelijke vakbond’ is dan niet ver af.

Als VDAB een kick-off organiseert om de ‘nieuwe aanpak’ rond activering 50+ binnen VDAB te lanceren, dan krijgen de vakbonden al van bij de start de wind van voren van VOKA. Want VOKA kent maar één benadering: schaf het brugpensioen af!

De pas verkozen ACV-voorzitter, Marc Leemans (proficiat Marc), maakte het al duidelijk dat we als ACV werk hebben wat ons ‘imago in de media’ betreft.

Opiniemakers zitten niet alleen af te geven op een ‘zoveelste staking’ bij NMBS of op ‘het hoog aantal ziektedagen’ bij De Lijn. Nee, opiniemakers geven ook graag af op vakbonden in zijn geheel. Ook wat betreft ‘ouderen en de arbeidsmarkt’ is het adagium van VOKA en/of Unizo nog het enige wat aan bod komt.

Dat heeft dan weer als gevolg dat ‘studies’ zoals deze van Itinera bijna het statuut van ‘heilig’ krijgen in diezelfde media. Verwerpelijk!

Dré Wolput

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!