Bevolking heeft nog genoeg solidariteit.

Bevolking heeft nog genoeg solidariteit.

dinsdag 7 december 2010 22:01

De media moeten die solidariteit stimuleren met sprekende voorbeelden in plaats van mensen tegen mekaar op te zetten.

In DS verscheen een artikel onder de titel “Grenzen aan de solidariteit” ( DS – 3 dec 2010)

Redacteur Nikolas Vanhecke plaatste er nog twee sprekende paragrafen bij.

Een eerste: “ Asielzoekers komen niet naar hier omdat ze op de vlucht zijn voor oorlog of omdat ze dreigen te worden vervolgd. Ze zijn te lui om te werken en weten dat ze van ons sociaal systeem kunnen profiteren.”

Een tweede: “Waarom krijgen zij meteen een OCMW-uitkering, kunnen ze op hotel of betaalt Fedasil hen vijfhonderd euro per dag? Ondertussen is er geen geld voor mijn pensioen of om de armen van hier te helpen.”

De redacteur schrijft nergens in zijn artikel dat die stellingen “veel gehoorde uitspraken van mensen zouden zijn” waardoor ik aanneem dat ze het eigen standpunt zijn van de redacteur van De Standaard die een analyse
maakt van de asielcrisis. Of het de bedoeling is van de redacteur of niet, door de opstelling van het artikel wordt er wel gewild of ongewild, een bepaalde sfeer geschapen waardoor de bevolking een afkeer voor asielzoekers kan krijgen..

In die analyse stelt de redacteur dat de afgewezen asielzoekers hier weinig te zoeken hadden en we er niet in slagen die a priori te weigeren, alhoewel dit niet kan omwille van de Belgische wetten en Internationale verdragen. Hij gaat verder en beweert, zonder enig bewijs, dat de hotels en dwangsommen zorgen voor het aanzuigeffect. Zacht uitgedrukt zal een niet geïnformeerde lezer geen sympathie maar eerder minachting krijgen voor de asielzoekers.

De enige troost die we de redacteur kunnen geven is dat we dagelijks hetzelfde horen van de politici en hun partijen en van de media in het algemeen. Het is ook zo dat, hoe meer men iets vertelt, hoe meer mensen het gaan verder vertellen en hoe geloofwaardiger het wordt. Maar…. daarom is hun boodschap en analyse nog niet correct.

Indien we berichten en gegevens nochtans kritisch zouden benaderen, onderzoeken en driedubbel zouden checken dan zouden we misschien tot andere conclusies komen.

Reeds eerder stelde prof. Nicolas Perrin in zijn studie rond de vreemdelingen in België (website diversiteit) dat een minimale kennis van statistieken over immigratie er wellicht zou voor zorgen dat een aantal gemeenplaatsen met een meer kritisch oog zouden worden bekeken want ze zijn over het algemeen maar weinig gefundeerd.

Bovenvermeld artikel in DS is volgens mij geen objectieve analyse maar nijgt naar stemmingmakerij. In dit antwoord heb ik geen mogelijkheid om veel cijfers en gegevens te vermelden alhoewel ik daartoe graag bereid ben. Toch een paar zaken op en rijtje zetten.

Aanzuigeffect. Er is geen enkel bewijs noch wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat hotels of dwangsommen zelfs een regularisatiegolf, enig aanzuigeffect zouden hebben. Het zin veronderstellingen of beweringen van mensen die daar baat bij hebben. Dat het elementen kunnen zijn van de verhoogde asielaanvragen is mogelijk maar er is meer aan de hand. Hoe verklaart men anders de spectaculaire daling van de asielaanvragen na de grote regularisatiecampagne van het jaar 2000.

In 2000 hadden we 42.691 asielaanvragen, in 2001 waren er 24.541, in 2002 nog18805 om zo verder te dalen tot 11.115 in 2007 om dan terug te stijgen tot 12.252 in 2008 en 17.186 in 2009 en voor dit jaar kunnen we ze ramen op 19.704.

Volgens het CGVS is de stijging over 2010 hoger dan het Europees gemiddelde maar het geeft toe dat de factoren van de blijvende stijging complex zijn en niet zomaar kunnen toegeschreven worden aan
het aanzuigeffect van noodopvang in hotels.

Ook de buurlanden kennen nu een verhoogde toestroom en zij hebben geen opvang in hotels noch regularisatiecampagnes. In augustus 2010 bijvoorbeeld steeg het aantal asielaanvragen in België tot 1.780 asielaanvragen of een stijging met ongeveer 22 % t.o.v. augustus vorig jaar. Duitsland, Oostenrijk,
Noorwegen en Zweden hadden die maand allemaal een hoger percentage stijgingen van de asielaanvragen.

Hoe de asielaanvragen de volgende maanden en jaren zullen verlopen is koffiedik kijken. Men vergeet in de analyse, gewild of niet, de steeds verergerende toestand in de wereld en dat bepaalt voornamelijk de vluchtelingenstromen en de asielaanvragen in het rijke Westen.

De grootste factoren van de vluchtelingenstroom en asielaanvragen zijn de extreme armoede in de wereld, oorlog en geweld en milieurampen. Maar het debat over de oorzaken van de vluchtelingenstromen en hoe ze verhelpen wordt nooit gevoerd.

Ik zou boeken kunnen schrijven over de werkelijke verhalen van de asielzoekers. Het zijn schrijnende verhalen over onmenselijke toestanden.
Toegegeven dat het niet altijd vluchtelingen zijn die onder de bepalingen van de Conventie van Genève vallen of onder de wet op de subsidiaire bescherming.

De meeste asielzoekers komen uit conflictgebieden zoals Irak, Iran, Tsjetsjenië, Guinee, Afghanistan, Somalië, Congo enz… Of men nu het geweld en foltering ontvlucht of de mensonwaardige toestand omwille van verkrachtingen, extreme armoede of wat ook, het zijn allemaal mensen die op zoek zijn naar een menswaardig bestaan.

Het grootste gedeelte van hen heeft dramatische ervaringen achter de rug.
De rijke landen in de wereld kunnen er voor zorgen dat die ellende in de wereld verdwijnt en de ongewenste migratiestromen ophouden. Nu zijn de mensen in die landen verplicht om te vluchten en asiel aan te vragen.

Eens ze hier zijn willen ze zo snel mogelijk werken en bijdragen aan hun eigen en onze welvaart en daardoor ook aan ons sociaal zekerheidssysteem. Ga bijvoorbeeld maar eens aan de horeca in Leuven vragen wie hun keukens bevolkt en hoe dankbaar ze zijn dat ze de Nepalezen hebben om hun voort te helpen. Harde en eerlijke werkers die eerder asielzoekers en mensen zonder papieren waren.

Vele asielzoekers mogen niet werken en het wordt hen zelfs na hun regularisatie ontzettend moeilijk gemaakt om te kunnen werken. Zelfs de “illegalen” werken voor ons maar dan meestal uitgebuit door Belgen en
tewerkgesteld in slechte arbeidsomstandigheden.

Dan stellen dat “ze naar hier komen omdat ze te lui zijn om te werken en om van ons sociaal systeem te genieten” is niet alleen onjuist maar grof.

Op een ogenblik dat de overheid haar wettelijke plicht verzuimt en er daardoor duizenden mensen in honger en ontbering moeten overleven op de straat, zijn er duizenden vrijwilligers over gans het land die zich inzetten voor asielzoekers en vluchtelingen in het algemeen. Dagelijks zijn er mensen die vragen
of ze iets kunnen doen of met iets kunnen helpen. Dat is bemoedigend.

Dat is een andere vaststelling dan dat het asielkrediet en de solidariteit bij de bevolking opraakt. Als men bedoelt dat het krediet van de bevolking voor de politici opraakt, dan is dat een juiste vaststelling.

Als de mensen correct ingelicht worden zal de solidariteit gelukkig geen grenzen kennen. De feiten op het veld bevestigen dat.

Gelukkig dat we elke dag “ het gezicht van de asielcrisis” vinden in DS . Dat levert zeker een bijdrage voor de oplossing van de crisis in de opvang van asielzoekers.

Pol Van Camp
woordvoerder www.rechtopmigratie.be

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!