Bemiddeling bij een vechtscheiding werkt niet: het zijn onze assumpties over vechtscheidingen die vaak niet kloppen.
karendelooze

Bemiddeling bij een vechtscheiding werkt niet: het zijn onze assumpties over vechtscheidingen die vaak niet kloppen.

vrijdag 21 december 2018 18:22

In De Standaard van 19 december stond een artikel: “waarom bemiddeling bij een vechtscheiding niet helpt.” Een onderzoek van PXL Hogeschool uit Hasselt wijst uit dat bemiddeling bijvechtscheidingen vaak amper resultaat heeft (VRT nieuws). Dit artikel biedt erkenning voor velen die een vechtscheiding doormaken of hebben doorgemaakt. Zij weten het al lang: bemiddeling helpt inderdaad niet. Bovendien, het kopt, de beleving van stellen die een vechtscheiding meemaken is heel anders dan de visie van professionals.

Het artikel zwijgt ook echter stil waar het zou moeten spreken. De onderliggende assumpties over vechtscheidingen worden in dit artikel niet besproken. Eén zo’n assumptie is wel de belangrijkste: dat in een vechtscheiding sprake is van conflict tussen twee partners, die om één of andere onbekende reden in een vechtsituatie terecht zijn gekomen waarbij er sprake is van gedeelde verantwoordelijkheid.

Het is omdat deze assumptie meestal niet klopt wanneer we het hebben over vechtscheidingen, dat ook bemiddeling zelden werkt.

Niet zelden is er bij vechtscheidingen sprake van emotioneel geweld van één partner naar de andere toe. Dit kan gaan om gevallen van bijvoorbeeld narcistisch misbruik, waarbij één partner bewust gepest wordt door de andere partner. De kinderen worden daarbij ingezet als wapen om het slachtoffer verder te kunnen kwetsen. Vaak kan de pestende partner geen verantwoordelijkheid opnemen voor de kinderen. Die zorg wordt binnen zijn of haar uren al te vaak overgedragen aan een ander, er kunnen ook problemen zijn met de huisvesting van die partner, en er kan ook sprake van overmatige alcoholconsumptie om maar een paar voorbeelden te geven. Toch zal hij of zij vechten om hoedenrecht over de kinderen, die echter niet meer zijn als een object voor de pestende partner. Het streefdoel van een narcist(e) is echter niet de zorg om de kinderen, maar dus het blijvend treiteren van de partner. De narcist(e) heeft dan baat bij een eindeloze verlenging van de procedure.

Het is welbekend dat een narcist(e) een masker draagt naar de buitenwereld toe. Hij of zij gedraagt zich heel anders in relatie tot die mensen ten aanzien van wie hij of zij een verantwoordelijkheid heeft. Naar de buitenwereld toe is alles mooi en goed en respectvol. Achter de schermen heeft ernstig misbruik plaats dat kan leiden tot post-traumatische stress-symptomen in de andere partner én in de kinderen. Het masker wordt ingezet bij vechtscheidingen en bemiddelaars zijn vaak niet in de mogelijkheid om het masker te doorprikken. Bij de partner die misbruikt werd leeft ongeloof, angst om het welzijn van de kinderen, woede omwille van het misbruik, en woede omdat er weinig bescherming is voor alles wat zij meemaken.

Vraag aan gelijk welke bemiddelaar of hij of zij toevallig al eens over cluster B persoonlijkheidsstoornissen heeft gehoord, en het antwoord zal teleurstellend weinig “ja” zijn. Toch zijn het vaak bemiddelaars die in vechtscheidingen tussenkomen en dus vaak met narcistisch misbruik te maken krijgen, zonder dat zij dit weten. Dit kan alleen maar tot vastgeroeste scheidingsprocedures leiden.

Hoewel het artikel uit De Standaard mooie aanbevelingen doet, naar de ouders toe en naar de familie en kennissenkring van het scheidende koppel, is er dus één belangrijk hiaat. Dat hiaat gaat over het informeren van bemiddelaars en andere professionals die bij een vechtscheiding tussenkomen over alle mogelijke vormen van psychologisch geweld en de cluster B persoonlijkheidsstoornissen.

Karen De Looze is ervaringsdeskundige narcistisch misbruik en ondersteunt slachtoffers van narcistisch misbruik in haar praktijk in Gent.  Www.allesovernarcistischmisbruik.com

  

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!