De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

#BackToTheClimate, 10/10: een nabeschouwing

#BackToTheClimate, 10/10: een nabeschouwing

zondag 10 oktober 2021 19:27
Spread the love

10 oktober 2021, Brussel. Betoging omwille van het klimaat en politieke schuldig verzuim, onder de noemer #Backtotheclimate. Betogersaantal: ‘Tienduizenden’, ‘vijfentwintigduizend’, ‘vijftigduizend’ … Het precieze cijfer is minder belangrijk dan de wijze waarop de politie helikopter en drone kan inzetten voor softe crowd control.

Een betoging met meer dan 80 organisaties, met PVDA-als-Comac als meest opzichtige. Wat betekent het om zo’n diverse samenstelling te hebben? Het enige gemene is waarschijnlijk een catastrofisme: business as usual betekent onze dood. En toch. Er is niet één doel, de politieke beslissingen, de financiële verdeling uitgedacht in slogans, zijn veel minder sterk om door te geven. Één van de columns van Rik Van Cauwelaert hierover lezen ontnuchtert snel. De aparte groepen met eigen slogans, kreten, kleuren. Elk van de groepjes voert hun eigen toneel op. Bij meer militante groepjes lijkt het op geënsceneerd dummy-boksen, een interne vertoning van eenheid, doel, middel. In de wetstraat hingen banieren aan de lantaarnpalen die opriepen tot revolutie. Wat is een groepje van een dertigtal hier, een vijftigtal daar, in het licht van het zware en onzekere werk dat ‘revolutie’ heet? ‘Revolutie’ roepen in een volle Wetstraat op zondag kan verworden tot het roepen van ‘revolutie’ in een volle Wetstraat op een politiek opportuun moment. Beter verwordt het tot een strategische bezetting van de diezelfde straat en haar gebouwen op eender welke weekdag. De dag dat we revolutie maken, niet roepen.

We moeten verder denken dan de occasionele massabetoging en spijbelacties. Hoe werken we samen bij de onmiddelijke effecten van klimaatsverandering – overstromingen, hittegolven, droogte – en hoe staan we als actoren tegenover het politieke? Cruciaal hierin is volgens mij: geweld. Geweld moet doordacht worden om te begrijpen hoe bestaande structuren en politieke (non)beslissingen gewelddadig zijn, en welke middelen wij – noch een verenigd proletariaat, noch een nativistisch front, noch een multitude die van rebellie louter theater maakt – wij dus, hebben om om te gaan met het politieke in een democratie ten tijde van klimaatsverandering.

Pieter De Coene, Gent

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!