Als de rijken Christus preken boer let op je schaarse centen

Als de rijken Christus preken boer let op je schaarse centen

dinsdag 4 februari 2020 16:33

‘Hij is een inheemse man zoals ik,’ verzekerde in november vorig jaar aan Agentschap AP Macario Chura, een arme boer uit het Boliviaanse Hoogland tijdens een manifestatie van cocaboeren die de terugkeer eisten van de afgezette president Evo Morales die naar Mexico vluchtte.

Evo Morales was de eerste inheemse president van Bolivia. Hij regeerde gedurende 14 jaar. Hij beging de fout om zich een vierde keer te laten herkiezen wat niet strookte met de grondwet. Hij won ook die verkiezingen van 20 november 2019. Maar de oppositie zag een unieke kans om hem af te zetten. Politie en leger werden de straat opgejaagd om de manifestaties van de aanhang van Morales de kop in te drukken.

Etnische en geografische verdeeldheid

De volkstelling van 2012 tekende nog 40,6% Bolivianen die zich erkennen als behorend tot een inheemse etnie. Daarnaast leeft zoals in andere Latijns-Amerikaanse landen hier ook een gedeelte van de bevolking dat raciaal inheems is maar zich cultureel in de westers- georiënteerde wereld geïntegreerd heeft. De erkenning van de inheemse bevolking was geen primeur van Evo Morales, maar niettemin een historische doorbraak.  De grondwet van 1994 erkende reeds ‘de sociale, economische en culturele rechten van de inheemse volkeren.’ En Remedios Loza was de eerste volksvertegenwoordiger die in het Congres zetelde in traditionele rok.

Het land leefde historisch verdeeld tussen de oostelijke laaggelegen en rijke regio’s, waar hoofdzakelijk christelijke bewoners van Europese afstamming gehuisvest zijn en de westelijke armere zones in het hoogland waar vooral de inheemse en boerenbevolking woont. Deze verdeeldheid loopt ongeveer parallel met die van de financiële elites en de hogere middenklasse enerzijds en de originele bevolking anderzijds.

In de loop van de geschiedenis kende Bolivië sinds de onafhankelijkheid in 1825 zomaar 190 pogingen tot staatsgreep en revoluties. Een chronische cyclus van conflicten van de urbanistische politieke elites en de privésector tegen de gemobiliseerde landelijke leiders.

Historische wending

In 2006 wordt de inheemse boer en vakbondsman Morales president van het land. Van dan af staan machtsstructuren open voor de inheemse sectoren die tot dan toe gemarginaliseerd werden. Zijn belangrijkste verwezenlijking was de verklaring van een nieuwe politieke grondwet die Bolivië als Plurinationale Staat uitriep en het zelfbestuur van de inheemse volkeren mogelijk maakte. De Carta Magna voorzag in het Congres gereserveerde zitjes voor bepaalde etnische minderheidsgroepen.

De Argentijnse journalist Federico Cué Barberena heeft het over een paradigmatische verandering. Het land werd onverdroten bestuurd door blanke mannen van Europese (vooral Spaanse) afstamming. Met de afzetting van Morales wordt nu gevreesd dat de historische sociale kloof opnieuw gapend zichtbaar wordt.

 

Politieke en religieuze weerwraak

 

De machtsgreep tegen Morales ging inderdaad gepaard met racistische slogans tijdens de manifestaties die de afzetting van de president steunden. Kort na de overname van het presidentschap door mevrouw Janine Añez sprak zij haar afkeer voor de culturele en religieuze beleving van de inheemse bevolking duidelijk uit. De vermaarde Whipala-vlag, symbool van de inheemse cultuur, die tijdens Morales officieel tot tweede nationale vlag van de Plurinationale Republiek werd uitgeroepen, werd door de extreemrechtse oppositie verbrand. Het Whipala-kenteken werd van de uniformen van de politieagenten gerukt. De inheemse bevolking zag bevreesd toe hoe Janine Añez zichzelf met de bijbel in de hand (stijl Trump) in het Paleis Quemado als interim-presidente uitriep. Immers de grondwet van 2009 die Evo Morales in het leven riep erkende niet langer de christelijke religie als officiële godsdienst van het land. De ex-president was nog maar goed het land uit, toen een opmerkelijke ceremonie plaatsgreep. Een zekere kolonel, vergezeld van de hoogste regeringsvertegenwoordigers, nam de microfoon om te melden dat de ‘Casa de Gobierno’ (het Nationaal Paleis) ‘een eigenaar heeft: hij heet Jezus Christus.’ Op militaire toon verklaarde hij: ‘Mijn naam is Raúl Ruben La Fuente Velásquez, ik ben gelovig, kind van God en als kolonel van het leger van Bolivië roep ik een nieuwe tijd in en een nieuw begrijpen over het vervullen van zijn fundamentele missie, de stabiliteit, de veiligheid en de onafhankelijkheid van de staat, de eer en de soevereiniteit van het land te verdedigen. De nakoming van de politieke grondwet van de staat te verzekeren. En vandaag vereis ik en wijd ik de strijdkrachten van Bolivië toe aan Jezus Christus. En dat ze zich onderwerpen aan de heerschappij van Jehova, Generaal van de Generaals…’

Hij noemde de heerschappij van God: ‘Jehova Gibbor.’

Aan je bondgenoten zal men je kennen

Verschillende hoge legeroversten van Bolivië werden opgeleid in de ‘School van de Amerika’s,’ een militair opleidingscentrum in de VS die menig Latijns-Amerikaans dictator voortbracht. Een van die opgeleiden is de chef van het Boliviaanse leger, Williams Kaliman. Hij zette Evo Morales af.

Als iemand me zegt: ‘Trump is cynisch en ongelovig,’ zal ik daar geen seconde aan twijfelen. Maar ondertussen staat hij in de VS hypocriet naast evangelische leiders te bidden om zich van hun stemgedrag te verzekeren. Jehova en stembus, voor wat hoort wat. Kolonel Raúl La Fuente loopt als vazal in het spoor van de Amerikaanse emperor.

Op 28 november vorig jaar kondigde de Boliviaanse interim-regering aan de diplomatieke relaties met Israël te herstellen. Evo Morales wist vanuit zijn ballingschap in Mexico in december te zeggen dat de interim-regering hulp vroeg aan Israël om links te helpen verslaan. Goede keuze als wij van hieruit met lede ogen aanzien hoe Israël een heel volk stelselmatig het grondgebied uitrangeert.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!