Alleenstaande kinderen in vluchtelingenkampen horen bij hun familie, niet in (west-)Europa. Respons op opinie van Charlotte Vandycke.

Alleenstaande kinderen in vluchtelingenkampen horen bij hun familie, niet in (west-)Europa. Respons op opinie van Charlotte Vandycke.

zondag 15 maart 2020 10:41
Spread the love

 

Deze opinie is geen oproep zo weinig mogelijk mensen asiel te geven, laat staan een boodschap tegen nieuwkomers. Een nieuwkomer kan een goede vriend, kennis, collega of buur worden. Deze opinie wil bijdragen daar waar de beroepspolitici falen.

In haar opinie als directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen pleit Charlotte Vandycke ervoor alleen reizende kinderen weg te halen uit de overvolle vluchtelingen kampen in Griekenland en over te brengen naar elders in (west-)Europa. Ik wens daar enkele vraagtekens bij de plaatsen.

Alleen reizende kinderen op de vlucht helpen, wat kan je daar nu tegen hebben. Ben ik echt zo’n onmens geworden met de jaren? Neen hoop ik, het gaat me om een zoektocht naar een duurzame oplossing in tijden van een geglobaliseerde, volle wereld met 7.75 miljard mensen.

 

Opvallend weinig diversiteit 

Ten eerste kan er een misverstand ontstaan rond het beeld bij de benaming ‘kinderen’. Het gaat veelal niet om weeskinderen die na een bombardement op de dool raakten en dan toevallig in Europa terecht kwamen. Het gaat meestal om jongens van 16 à 17 jaar met ouders en zussen die achterblijven. Kandidaat-nieuwkomers weten maar al te goed dat er voor jongeren onder de 18 jaar andere regels gelden dan voor volwassenen. Daarom ook dat nogal wat migrant-vluchtelingen zich als minderjarig voordoen terwijl dat misschien niet zo is. Hoe zou je zelf zijn. Er speelt in deze een cultureel verschil mee tussen (west-)Europa en de meeste herkomstlanden van de nieuwkomer-asielzoeker. In (west-)Europa ben je meerderjarig vanaf de dag dat je 18 wordt, elders vanaf het moment dat je u fysiek kan voortplanten.

Er valt niet naast te kijken dat de cijfers op basis van gender opvallend zijn bij de nieuwkomers-asielzoekers in (west-)Europa. Zo zijn meer dan 9 op de 10 alleen reizende minderjarigen jongens. Tussen 2014 en 2019 kregen 2.7 miljoen mensen een verblijfsvergunning in Europa via asiel. 1.8 miljoen daarvan zijn mannen, 0.9 miljoen vrouwen. Een gevolg van de schizofrene asiel en migratiepolitiek van Europa. Dat zorgt voor druk op de samenleving. Gefrustreerde mannetjes en meer dan hun lief is achterna gezeten tienermeisjes en jonge vrouwen. De pooiers horen de kassa al rinkelen.

 

Onverantwoorde boodschap

Ten tweede en van groter belang is de boodschap die mevrouw Charlotte Vandycke zou willen geven aan families van regio’s in oorlog. Namelijk dat de minderjarigen welkom zijn indien men zonder volwassene een illegale, dure, gevaarlijke reis maakt. Dat is onverantwoord met alle gevolgen van dien voor de minderjarigen. Denk je dat die jongens zelf de beslissing nemen om naar (west-)Europa te komen? Ik zou eerder zeggen van niet. Men wordt als het ware opgestuurd door de familie. Hier, trek er uw plan mee. Voor onze dochters dragen we wel zelf zorg, onze zoon is voor jullie. De adolescent in kwestie is het slachtoffer die zich maar sterk moet houden, jongens horen immers sterk te zijn. In die cultuur moet (west-)Europa niet meegaan. Voor de jongere loopt het soms goed maar soms wordt het een lijdensweg, ver weg van familie en vrienden een klein appartement in een land waar vele mensen hen liever niet zouden willen. Zweden heeft onder de rood-groene regering een tijd lang deze politiek gevolgd onder het motto dat je toch geen kinderen die alleen op de vlucht zijn kan terugsturen naar oorlogsgebied. Op zich een stelling waar niemand iets op tegen kan hebben. Men heeft deze politiek echter moeten stopzetten wegens het aanzuigeffect dat dit had met als gevolg een onevenwicht qua gender van 124 jongens per 100 meisjes onder de 17-18 jarigen.

 

Duurzame oplossing

Ofwel is men welkom en hoeft men geen illegale, dure en gevaarlijke reis te maken, ofwel is met niet welkom en heeft men ook geen kans op een verblijfsvergunning na een illegale reis. Door die hoop aan kandidaat asielzoekers te geven blijven we verder op een pad dat geen duurzame uitweg biedt. Wel duurzaam is het pad van legale routes in samenwerking met de regio’s in oorlog, in samenwerking met de VN vluchtelingenorganisatie UNHCR, in samenwerking met landen die veel vluchtelingen opvangen. Op die manier kan je echte weeskinderen veilig overbrengen en niet enkel de sterkere adolescente jongens.  Een illegale reis maken is dan niet langer de toegangspoort tot (west-)Europa maar geeft de zekerheid te worden teruggestuurd. Dat is niet leuk, dat is niet humaan, dat is inderdaad onmenselijk. De enige mogelijkheid voor een humaan asiel- en migratiebeleid is die van alles open. Maar dat zorgt dan weer voor on-humane toestanden in bijvoorbeeld het onderwijs, de woningmarkt en de sociale zekerheid. Het is kiezen tussen de pest of de cholera.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!