Algemene staking Portugal – Verslag vanaf de piketten

woensdag 24 november 2010 23:24

Gisteren, woensdag 24 november, vond in Portugal een algemene staking plaats. De arbeidersklasse verzette zich via deze staking tegen de besparingen van de Portugese regering. Onder druk van de burgerij en financiele speculanten lanceerde de Portugese PS-regering 3 opeenvolgende besparingspakketten, met enorme sociale en economische gevolgen. Volgens de vakbonden waren er 3 miljoen stakers.

Wij gingen met een paar leden van “Socialismo Revolucionario”, een zusterorganisatie van LSP in Belgie, gedurende de stakingsdag van de 24e onze solidariteit betuigen aan verschillende stakingsposten, en ondersteunden ze waar nodig.

De Algemene staking werd dinsdagavond ingezet om 8 uur aan de luchthaven in Lissabon. Met ondersteuning van Carvalho da Silva – algemeen secretaris van de communistische vakbond CGTP – en de ondersteuning van de delegatie van de gemeentevakbond van Lissabon STML – werd de staking ingezet door de brandweer. Slechts een werkwillige daagde op. Vluchten werden sindsdien geschrapt – geen enkele lijnvlucht landde tijdens de 24e in Lissabon.

Nadien vergezelden we de delegees van de schoonmaakdiensten naar het belangrijkste depot van vuilnisdiensten. Daar was er na enig overleg met de vakbond slechts 1 werkwillige op de 115; een nooit gezien succes. Hetzelfde kon gezegd worden van het pikket aan het S. José hospitaal. Het ziekenhuis kent een strijdbare traditie. Onder de verplegers waren er geen werkwilligen. Maar uitzonderlijk staakte deze keer een groot deel van de artsen mee. Enkel spoedopperaties werden verzekerd.

Rond middernacht werd de zaak grimmiger. Er werd versterking gevraagd aan een pikket vanwege problemen bij de hoofdverdelingscentrum in Cabo Ruivo. Toen we er aankwamen stond het pikket oog in oog met een private veiligheidsfirma. Bij de werknemers van de post waren er nochthans niet veel stakingsbrekers. Slechts 6 van de 276 postmannen op dit depot gingen aan de slag. De directie had echter alle middelen ingezet om de staking te breken. Ze hadden externe camions en chauffeurs aangevoerd, beveiligd door een legertje private veiligheidsdiensten om de staking te doorbreken. Dit is uiteraard een illegale actie tegen het stakingsrecht. De postmannen en vrouwen, geconfronteerd met de dreigende privatisering en ontslagen, waren niet van plan om hun stakingsrecht zomaar op te geven. De camions werden dan ook onmiddellijk geblokkeerd door de stakers.

Hierop werd er door de directie politieversterking bijgehaald. 30 Robocops in gevechtskledij verschenen op het toneel om de gorrilla’s van de bewakingsfirma te versterken en de doorgang te forceren. 50 met matrakken gewapende mannen stonden zo tegenover het 100-man-en-vrouw sterke stakingspikket. Op allerlei wijzen probeerden deze de doorgang te passeren, duwen en trekken, stoten met de schilden en helmen en zelfs traangas. Ballans na 4 uur duwen en trekken: een hoop blauwe plekken, één iemand tijdelijk verblind door pepperspray en één staker flauw gevallen.

Toen echter nog eens 20 extra robocops verschenen en de politie duidelijk maakten dat het een gevecht van man tegen man zou worden, werd door de delegees beslist van het pikket deels te ontruimen. De geblokkeerde vrachtwagens zouden immers nooit op tijd op hun bestemming komen, actie geslaagd dus. Bovendien kon men het risico niet lopen dat iedereen zou weggebracht worden naar de gevangenis, gezien het grote aantal delegees uit andere diensten die aanwezig was, en overdag aanwezig moest zijn op andere plaatsen.

Na een korte nacht van 4 uur – vervoegden we piketten aan het kasteel van Sao Jorge een de metro van Lissabon. In het station van Restauradores konden we vaststellen dat geen enkele trein reed. Rond de middag vervoegden we een actie van stakende leraren en studenten aan het ministerie van onderwijs, gevolgd door een antikapitalistische betoging aan Rossio.

De stakingsdag werd uiteindelijk afgesloten met een groot concert in het centrum van de baixa, waar vakbondsleiders het woord afwisselden met muzikale interventies, met speciale aandacht voor de muzikale erfenis van Zeca Afonso – de belangrijkste Portugese protestzanger. Eén ding leek duidelijk, de arbeidersklasse in Portugal zal zich zeker niet laten doen. Als het van hen afhangt, zal het niet bij deze staking blijven…

 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!