Aantekeningen over Brussel

Aantekeningen over Brussel

zondag 23 juni 2019 12:34

Beste Lieven,

Vanochtend diepte ik een uitermate korte tekst op.

 Brussel, stad van mijn eerste roltrap.

Ik vind deze zes woorden in hun samenhang heel sterk. Omdat er het stedelijke uit spreekt: de fascinatie van een jongen van pakweg zes, pakweg twee jaar na de expo, het moet zoiets zijn geweest. Een jongen die voor het eerst naar een stad gaat – en dan wel de hoofdstad – een jongen uit een dorp, en de onvergetelijke indruk die dat bezoek op hem maakt.

Ik plakte die uitermate korte tekst vanochtend in mijn gigantisch macramé, mijn reusachtig hinkelspel. Dat voor mezelf vaak een labyrint is.

En wat staat er verder in die Brusseltekst?

Aan de hand van mijn moeder die mogelijk meer schrik had dan ik, keek ik naar boven, ik wilde me losrukken, blijven waar ik was. “Kom” zei tante Germaine. 

Ik nam de hand van mijn tante en liet de hand van mijn moeder los. 

“Kom” en dan lukte het.

Het moet in de Innovation zijn geweest. Ongetwijfeld hebben oom Julien en tante Germaine ons het pronkstuk van Brussel willen tonen, het grootste warenhuis van het land. Zeker aan ma, met haar kleine winkel in een dorp.

(Toen de Innovation in de namiddag op 22 mei 1967 in brand stond, moest tante Germaine maken dat ze wegkwam.)

Het was zomer en mijn eerste tram gleed over zilveren sporen.

 Ik kan me echt niet herinneren hoe we toen in Brussel zijn geraakt. De trein? De bus?

 Op bezoek bij oom Julien en tante Germaine.

En wat staat er verder in die Brusseltekst?

In een park

Een zwarte man – toen een neger –  passeert alleen op zijn fiets

De picknickmand tuimelt van het bagagerek

Rode wijn vloeit over het zandpad

Op de achtergrond het Museum van Belgisch-Congo

Dus het park van Tervuren

Net zoals dat beeld scherp voor ogen staat, herinner ik me dat ik werd bevangen door een immens gevoel van medelijden.

En wat stond er nog?

Mijn broer droeg een bordeaux cravate die moeder had gekocht op de Expo ’58, met daarop het logo van de expo (het Philipsgebouw). Bruin is de kleur van zijn ogen. 

Ik een blauwe cravate die moeder had gekocht op de Expo ’58, met daarop het logo van de expo (het Philipsgebouw). Blauw is de kleur van mijn ogen. De cravates, bovenop de hemdjes met de korte mouwtjes.

De asymmetrische ster, de wereldbol, het getal 58.

10 juni 2019

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!