(7) Conferentie van de MOL in Istanbul: een toekomst voor het plan?
MOL-conferentie -

(7) Conferentie van de MOL in Istanbul: een toekomst voor het plan?

dinsdag 17 mei 2011 13:25
Spread the love

Conferentie van de Minst Ontwikkelde Landen in Istanbul

Een plan voor de toekomst en een toekomst voor het plan?

Belofte maakt schuld. Na de ietwat bittere blog vanuit de laatste restjes van de conferentie vorige week, heeft u nog recht op wat positief nieuws en troostende woorden.

U mag vooreerst al niet vergeten dat ik eindteksten van VN-conferenties doorgaans een erg slechte quotering geef. Niet iedereen is het daar altijd mee eens. De weinige artikels die in de internationale pers, en op de VN-site verschenen, waren alvast een stuk positiever. Het was de Britse The Guardian, dacht ik, die titelde: ‘Conference will give boost to aid and trade’. Ik wacht toch nog even af.

Zie ik zelf, na Istanbul, positieve acties en trends mogelijk? Zeker wel.

Er staan best wel goede aanbevelingen in het Istanbul Plan of Action. We vinden de eindtekst zwak, met nogal wat inhoudelijke risico’s en zeer slappe engagementen. Maar, als je nu een soort ‘best of’ zou maken van aanbevelingen en voorstellen uit de tekst, duidelijk afspreken wie wat doet, en dat ook echt afdwingbaar maken, dan zat er voor de MOL echt wel een stevige sprong voorwaarts in.

Met opbouw van capaciteit, sociale bescherming, meer aandacht voor klimaat, meer uitgesproken samenwerking met andere ontwikkelingslanden, én een pak meer middelen.

Misschien is het opmaken van zo’n concreet prioriteitenlijstje wat we in de komende weken met de NGO’s ook echt moeten doen. Voor voortdurend gebruik in politiek drukkingswerk in de aanloop naar andere internationale conferenties met meer soortelijk gewicht.  

In de tekst zit in de economische stukken heel wat meer nadruk op het ontwikkelen van de productieve capaciteit van de MOL. Dat is grotendeels het resultaat van mollenwerk van UNCTAD, de VN-organisatie over handel en ontwikkeling, en het is belangrijk.

Men stelde in de voorbije tien jaar immers vast dat toegang tot de westerse markten alleen niet volstaat om de handel van de MOL een boost te geven. Ook als de deur open staat, moet je nog genoeg, en genoeg kwaliteit kunnen produceren om een plaats op de markt te veroveren. 

De nieuwe nadruk op die productieve capaciteit maakt ook dat UNCTAD in de opvolging van de conferentie opnieuw een wat sterker mandaat kan claimen om de MOL te ondersteunen. Het is geen resultaat dat de media haalt, maar de juiste zin in een slottekst kan uitmaken of een onderdeel van de VN een paar jaar volop kan doorwerken of niet.

De Zuid-Zuidsamenwerking staat in de komende jaren zeker in de spotlights. In de slottekst krijgt die volop ruimte. De tekst heeft het bovendien over samenwerking op allerlei terreinen, van technische samenwerking over technologieoverdracht naar onderlinge handel. Enz.

Het wordt, naar mijn gevoel, een van de belangrijkste kansen voor de MOL in de komende tien jaar. Meer dan de helft van de export van de MOL gaat nu al naar andere ontwikkelingslanden. Iedereen weet dat de economische verhouding tussen de MOL en de grote groeilanden zoals China zijn stekelige kanten heeft.

Tot nader order zijn de Chinese mijncontracten voor Afrikaanse grondstoffenproducenten geen ticket naar het paradijs. De nieuwe band tussen de MOL en de snelle groeiers in de groep ontwikkelingslanden vertoont soms akelig veel gelijkenis met de economische relaties tussen de ontwikkelingslanden en de oude industrielanden.

Maar toch. Zuid-Zuidsamenwerking diversifieert alvast het aanbod voor de MOL aan goederen, diensten, investeringen en technologie. Dat is op zich al gunstig. In veel gevallen is het voor bedrijven uit de MOL makkelijker om hun normen en procedures af te stemmen op andere ontwikkelingslanden dan op de traditionele industrielanden.

De conferentietekst geeft ook enkele aanknopingspunten voor de opvolging. De oproep tot een jaarlijkse toetsing in de VN van de hulpprestaties voor de MOL is daar een voorbeeld van. Het is geen garantie op veel meer of beter uitgegeven geld. Maar het kan, mits goed gebruik door regeringen én de NGO’s toch voor extra politieke druk zorgen.

Opvolging is zonder meer cruciaal. Als niet afgesproken is hoe, waar, en door wie zal worden getoetst of beloftes worden ingelost, kan je het wel vergeten.

We weten ook dat die toetsing doorgaans erg minimaal wordt ingevuld als er niet vanuit regeringen, instellingen en/of NGO’s heel uitdrukkelijk en met veel bombarie wordt om gevraagd.

In het geval van de MOL-conferentie is dat dubbel waar. Die landen zijn immers lichtgewichten in de politieke arena. Vandaar ons voorstel om op basis van het beste uit de eindtekst en de topaanbevelingen die de tekst niet hebben gehaald (we denken bijvoorbeeld aan de belasting op financiële transacties) een MOL-koffer te vullen.

We trekken die koffer dan open op elke toponderhandeling die zich in de komende maanden en jaren aandient. Op de kalender alvast de conferentie van Busan (Zuid-Korea, eind november 2011) rond de effectiviteit van de hulp, Durban rond klimaat, en in 2012 Rio-plus-20 over duurzame ontwikkeling.

Tot weerziens, zou ik zeggen.

Rudy De Meyer

Brussel, 17 mei 2011

Rudy De Meyer is hoofd van de beleidsdienst van 11.11.11, de Koepel van de Vlaamse Noord-Zuidbeweging.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!