200 000 jongeren laten werken kan deels een oplossing zijn om tienduizenden burn-outs te voorkomen.

200 000 jongeren laten werken kan deels een oplossing zijn om tienduizenden burn-outs te voorkomen.

donderdag 2 februari 2017 07:22

“Een onderzoek van Securex over burn-out, een weinig verdachte instelling als het gaat over stemmingmakerij rond de sociale zekerheid, stelt dat ongeveer 10% van de Belgische beroepsbevolking op dit ogenblik gebukt gaat onder de aandoening. Een veelvoud daarvan staat aan de rand van de afgrond.”

http://www.demorgen.be/opinie/de-meeste-burn-outs-zijn-de-schuld-van-de-baas-meneer-duchatelet-b9f4d74f/

Ruim 450 000, dat is natuurlijk een enorm cijfer.

200 000 jongeren – velen van hen thuis zittend met de duimen draaiend, en de andere helft studerend aan hogeschool of universiteit? – een maand of 9 gemiddeld halftijds, afgerond 700 uren – in drukke jaarperiodes tot 24 uren – laten werken in “dagomgevingen” en niet in de horeca of ‘s avonds/in het weekend in een winkel – hetgeen eigenlijk een probleem kan zijn omdat ongeschoolde jongeren misschien geen baan vinden juist omdat de student(in) wat meer in zijn of haar mars heeft of lijkt te hebben bij de sollicitatie – , hoeveel zou dat kosten? Of beter: hoeveel hebben ze nodig, van de overheid?

“Studeren aan een hogeschool of universiteit kost vandaag 6.000 euro per jaar voor kotstudenten, 4.500 euro voor een pendelstudent die met een eigen wagen rijdt en 1.800 euro voor een student die het openbaar vervoer gebruikt. Een student die recht heeft op een studietoelage van de Vlaamse overheid betaalt veel minder inschrijvingsgeld en mag van die bedragen bijna 800 euro aftrekken”

http://www.thomasmore.be/nieuws/hoeveel-kost-jaar-studeren-aan-hogeschool-universiteit

Als ze een studiebeurs hebben en kindergeld, 4000? De werkloze nestblijvers – al dan niet uit vrije wil – hebben minder kosten, maar krijgen misschien niets van de overheid. Ik ken er weinig tot niets van.

(Inderdaad, het is niet veel. Maar werkervaring is vaak de sleutel tot een (vaste) baan. Een diploma is geen garantie. De werkgever kan dit (eventueel) aanvullen, met een vakantiepremie, gratis abonnement openbaar vervoer, GSM-abonnement, lap top, …

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/binnenland/1.2768208

“Ruim 100.000 Vlaamse studenten die de komende jaren afstuderen, zullen achteraf niet aan de bak komen met hun diploma. De jobs waar zij voor studeren, worden in grote mate geautomatiseerd. Dat schrijven De Morgen en Het Laatste Nieuws op basis van een studie van Deloitte.”

Maandag starten zo’n 120.000 hogeschoolstudenten aan het nieuwe schooljaar, de week nadien volgen evenveel universiteitsstudenten. Met veel goede moed om een diploma te halen, maar volgens een nieuwe studie zal dat een groot deel van hen niet ver brengen op de arbeidsmarkt.”)

200 000 x 4 000 Euro = 800 miljoen. Hetgeen de werkgever bijvoorbeeld maar 1000 euro per jaar zou kunnen kosten. Maar dan moet de federale overheid bijpassen, en die heeft die geen 600 miljoen klaar liggen.

Stel dat ongeveer – ik weet het maar “in de omtrek” – 3 miljoen loontrekkenden in de privé-sector samen 130 miljard bruto verdienen netto per jaar. Een indexstijging van 2 % leidt dan 2,6 miljard meer verloning. Die deels naar de overheid/sociale zekerheid gaat en vervolgens naar overheidspersoneel en uitkeringsgerechtigden, waarvan de gepensioneerden in de meerderheid. Oplossing: volgende keer maar een miljard of 2 uitdelen, voor een keer iedereen evenveel, dus 250 euro indien 8 miljoen ontvangers en 300 euro indien 6,66.

“De totale maatschappelijke kost voor burn-out wordt in ons land geraamd op 106 miljoen.” Aldus het artikel in De Morgen. Vind ik weinig. En wat blijkt?

“NIJMEGEN – In Nederland krijgen per jaar 900.000 mensen te maken met een burn-out. Dat is dertien procent van de beroepsbevolking. Daar is een kostenpost van vier miljard euro mee gemoeid.

Van de mensen die door burn-out in de ziektewet belanden, zijn 300.000 er zo ernstig aan toe, dat de gevolgen jaren later nog merkbaar zijn.”

http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/burn-out-kost-vier-miljard-per-jaar-1.3773208

Dit gigantische verschil is niet te verklaren. Tenzij “men” zich zwaar heeft misteld. Volgens mij de Belgen … Toeval of niet, indien exact evenveel of zelfs iets minder uitgebranden en de daarmee gepaarde kosten in ons land, gaat het om een bedrag van … rond de 2,6 miljard per jaar. Weet je wat – bij wijze “van schrijven”: toch maar eens googlen. Bingo!

“Uiteindelijk ,als we zo blijven doorgaan, zal de schade die nu alleen al in belgie over meer dan 2 miljard  € per jaar kost,  steeds blijven STIJGEN.” (Dommige fout in deze zin; een gemiddelde 10-jarige zou die moeten weten te vermijden. Maar dit ter zijde.)

http://www.burn-outenwerkdruk-belgie.be/421278107

Minder opslag de volgende keer is niet leuk. Scheelt (waarschijnlijk) enkele duizenden voor iemand van 40 in de laatste 20 à 27 jaar en nog meer voor de jongsten uiteraard. Maar wat als de overheid in ruil zou besluiten de werknemer zijn of haar laatste jaar voltijds te betalen maar halftijds te maken? OK, dat is nog lang voor de meesten. Meer vakantiedagen is waarschijnlijk beter, minstens 2 per jaar.

Tot slot: leunt aan bij het volgende voorstel. Maar burn-outs komen ook voor in de privé-sector en kosten dus geld aan iedereen. Ze voorkomen levert dus op.

“Van Damme benadrukt nog wel dat de dienstplicht niet enkel in het leger moet uitgevoerd worden. “Het kan ook in organisaties in de non-profit, de culturele instellingen of op de overheidsdiensten. Laat hen desnoods een jaar lang op fraudeurs jagen bij de FOD Financiën. “Betaal hen voor dat jaar zo’n 5.000 euro, maar verplicht het wel. Anders schiet het z’n doel voorbij.”

http://nieuws.vtm.be/binnenland/207673-weer-dienstplicht-belgie-goed-idee

“Het voorstel krijgt heel wat bijval. Onder andere minister van Jeugd Sven Gatz (Open Vld) toont zich een voorstander van het voorstel.”

 “Een juiste verhouding tussen werk en privé blijft dé uitdaging voor de komende jaren. Uit een recente bevraging van ACV Limburg blijkt dat maatregelen als tijdkrediet erg belangrijk zijn voor werknemers. Zowel bedienden als arbeiders snakken naar meer ‘werkbaar’ werk. Daar komt nog bij dat ook een derde van de zelfstandigen ontevreden is over de work-life balance, zoals dat in het Engels heet. Ze hebben te weinig tijd voor het gezin, luidt de conclusie van HR-dienstverlener Acerta. Een pasklare oplossing is er echter niet.”

http://www.standaard.be/cnt/dmf20170201_02706849

Ik heb mijn best gedaan.

 

 

 

 

 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!