15 jaar besparingen in het onderwijs eisen hun tol.

15 jaar besparingen in het onderwijs eisen hun tol.

woensdag 4 december 2019 09:33

Om de vier jaar wordt de Pisa-enquête afgenomen en gepubliceerd. Een belangrijk ijkpunt voor onderwijsorganisaties en hun regeringen. In alle Oeso-landen worden bij 15-jarigen standaardtesten afgenomen voor begrijpend lezen, wiskunde en wetenschappen.  Steeds opnieuw stellen we vast dat we minder scoren op deze testen. Met andere woorden: als het gaat over taal-, reken- en wetenschapsonderwijs in Vlaanderen, daalt het niveau van onze kinderen al meer dan 12 jaar. Voor wie met beide voeten in de praktijk staat, is dit niet echt een verrassing.

 

Men zou dat allemaal weg kunnen relativeren met de idee “dat het maar een Oeso-studie is die enkel meet wat economisch interessant is en bijgevolg met een korrel zout moet worden genomen” of dat “deze enquête te veel focust op kennis en te weinig op vaardigheden”.

 

Maar deze daling moet zeer serieus worden genomen. De Pisa is immers één van de weinige internationale genormeerde testen waaruit we dingen kunnen afleiden.  15 jaar besparingen in het onderwijs laten hun sporen na: het goksteunpunt en de mentoruren werden afgeschaft. Er wordt al vijf jaar op een rij drastisch geknipt in de werkingsmiddelen. De klassen worden alsmaar groter. De ondersteuning voor kinderen met extra noden werd meer dan gehalveerd. Leerkrachten roepen al meer dan 10 jaar dat de toestand op het terrein niet meer houdbaar is. Al 10 jaar luisteren de opeenvolgende kabinetten niet. Integendeel. Nu haalt Weyts nog eens 100 miljoen weg uit het secundair onderwijs. Daarnaast neemt de armoede in de samenleving toe. Rijken worden rijker, armer worden armer. Dat wil zeggen dat de kansen om tot duurzaam leren te komen, afnemen. Kansarmoede heeft een directe invloed op de schoolresultaten. Het kleinste kind weet dat, de opeenvolgende kabinetten dus ook. Toch werd er niet gekeken of geluisterd. Het onderwijs wordt al 15 jaar ondergefinancierd. De leerlingenpopulatie nam met 10 percent toe. De investeringen in onderwijs namen met 7 percent af. Gepeld, zoals een ajuin dus.

 

Eens om de vier jaar schieten de beleidsmakers wel in een kramp: bij de publicatie van de Pisa-resultaten. Dan is het plots de fout van de migranten “die het niveau naar beneden halen” , of de leerkrachten “die hun job niet goed doen”. Paniekvoetbal om het verband niet onder ogen te moeten zien. Het verband tussen deze resultaten en hun besparingen. Maar, zoals struisvogels steken onderwijsministers en hun kabinetten hun kop liever in het zand. Zoals Weyts zonet in Terzake: liegen over de besparingen en beweren dat het met meer taaltesten wel opgelost geraakt. We moeten de dingen over een andere boeg gooien. Er moet dringend werk gemaakt worden van kleinere klassen, meer leerkrachten en een inschrijvingsbeleid dat een betere sociale mix genereert. Leerkrachten, vakbonden en onderzoekers hameren hier al lang op.

 

Gaetan Carlier

Leerkracht basisonderwijs Brussel

lid van Ovds (Oproep voor een democratische school)

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!