Britse boycot nederzettingen overtuigt niet, protest blijft nodig
De regering van Brits eerste minister Andy Burnham beslist een koerswijziging van het beleid van voorganger Keir Starmer. Groot-Brittannië sluit zich aan bij de boycot van handel met de koloniale nederzettingen in bezet Palestina. Het heeft 78 jaar bezetting, apartheid en kolonisering gekost en massaal protest van de Britse bevolking om deze nog steeds minimale stap er door te krijgen
Erg overtuigend klinkt de verklaring over deze beslissing door minister van Buitenlandse Zaken Ed Milliband niet. Hij voelt zich nog steeds een "trotse Jood" en beklemtoont dat Israël het recht op "verdediging" heeft tegen de aanval van de "moorddadige, terroristische organisatie" Hamas op 7 oktober 2023, maar voelt zich wel beschaamd dat "de oorlog in Gaza" na die datum zo gewelddadig is "ontspoord".
Met andere woorden, hij blijft Israël vereenzelvigen met alle Joden op aarde, ontkent dat Israël een bezetter is en herbevestigt dat verzet tegen een bezetter ‘terreur’ is. En voor de Britse regering blijft 7 oktober een startdatum zonder context, zonder voorgeschiedenis.
Geen 'forse koerswijziging'
Dit is met andere woorden geen 'forse koerswijziging', laat staan dat ze geïnspireerd zou zijn door morele verontwaardiging over een genocide - het g-woord waar de Britse regering nog steeds over zwijgt. Dit is slechts een zwakke toegeving aan de druk van de publieke opinie in de hoop de desastreuze peilingen voor Labour te counteren. Een neergang die de regering onder leiding van Keir Starmer alleen aan zichzelf te wijten heeft.
Zo zal Groot-Brittannië stoppen met wapenleveringen 'als die bijdragen aan de onderdrukking van het Palestijnse verzet'. Laat dit net de drogreden zijn die de vorige regering van Starmer altijd al heeft gebruikt om wapentuig te blijven leveren.
Import uit de koloniale nederzettingen in bezet Palestina valt bijna niet te controleren
In werkelijkheid valt het niet te controleren waar Israël zijn wapentuig voor gebruikt en gaat vooral de levering van onmisbare wisselstukken onverminderd door. Afdwingen van de bezetting en aanvalsoorlogen tegen Libanon, Syrië en Iran zijn de enige activiteiten van het Israëlische leger. Doen alsof er ook wapentuig kan worden geleverd aan Israël dat niet voor de bezetting wordt ingezet, is onzin.
Net zo valt import uit de koloniale nederzettingen in bezet Palestina bijna niet te controleren, omdat Israël weigert die goederen anders te etiketteren (de barcode van Israëlische producten begint met 729). De meeste koloniale bedrijven in de bezette gebieden omzeilen dat bovendien met postbusadressen in Israël, of het zijn bedrijven die zowel in Israël als in bezet Palestina afdelingen hebben en alleen de hoofdzetel in Israël gebruiken als herkomstadres.
Groot-Brittannië voortrekker?
Mainstreammedia stellen deze beslissing nu voor alsof Groot-Brittannië zowaar een voortrekkersrol zou gaan spelen in de strijd voor Palestijnse zelfbeschikking. Andere landen ‘volgen’ Groot-Brittannië.
Of dit de Britse publieke opinie tegenover Labour zal wijzigen, valt nog af te wachten. Alles zal afhangen van de ijver waarmee de Britse regering ook effectief controles gaat uitoefenen op de import van goederen uit Israël. Als die controles doorgaan zoals dat nu al gebeurt – namelijk helemaal niet – dan is dit een zoveelste rookgordijn, alleen bedoeld om het Britse publiek te sussen.
De regering van Andy Burnham blijft ondertussen pro-Palestijns protest criminaliseren zoals dat was beslist onder voorganger Keir Starmer en komt dus niet terug op het verbod tegen Palestine Action. Personen met de banners ‘I oppose genocide. I support Palestine Action’ worden nog steeds aangehouden op verdenking van ‘terrorisme’.
Regeringsbeleid beoordeel je naar daden, niet naar woorden
Bendes gemaskerde racisten in zwarte kledij mogen daarentegen ongehinderd betogen in Dover en Portsmouth, krijgen politiebegeleiding en worden niet aangehouden voor ‘belemmering van het verkeer’. Pro-Palestijnse betogers die hetzelfde doen, worden daarentegen nog steeds aangehouden als terreurverdachten.
Regeringsbeleid beoordeel je naar daden, niet naar woorden. Tot bewijs van het tegendeel is de beslissing van de Britse regering tegen import van koloniale goederen uit de bezette gebieden een lege doos, die niemand die zich verzet tegen een genocide overtuigt.
