Oh, dank u zeer. Dat is heel hoffelijk van u. Wat bent u toch een gentleman. Een echte heer. U weet wel wat ik bedoel: zo’n heer met nette kleren en even nette manieren. Zo’n heer die precies weet hoe het bestek naast zijn bord hoort te liggen. Exact zo. Exact zo’n heer lijkt u nu wel. Begrijpt u?
Zo’n heer die steeds met twee woorden spreekt in een mooi gekuiste taal die iedereen begrijpt, die steeds zijn handen wast voor het eten en na een toiletbezoek, en die nooit spreekt met zijn mond vol. Zo’n heer die veel kent van cultuur, met een verfijnde smaak en een rijke kennis van gastronomie. Zo’n heer die een dame het hof maakt, haar ophaalt in zijn mooie, dure wagen en de deur voor haar openhoudt.
Zo edelmoedig is uw daad.
Zo’n heer met een gigantisch landhuis met veel personeel, omringd door vele hectares land die zijn eigendom zijn. Exact zo’n heer. Zo’n heer met kennis van de wereld, die een opleiding genoot aan een elitaire universiteit waar enkel kinderen van heren studeren. Zo’n heer met een uiterst verzorgd uiterlijk en schone, ongehavende en eeltloze handen die nog nooit de aarde gevoeld hebben of doorprikt werden door splinters. Een heer die leeft in een wereld waarin de dingen simpelweg gebeuren, waar tafels worden gedekt, het eten wordt geserveerd, het fortuin groeit, zonder dat hij ooit hoeft te zien welke prijs daar elders voor betaald wordt.
Zo’n heer lijkt u wel dankzij dit mooie gebaar. U begrijpt wel wat ik bedoel. Zo’n heer die nog nooit gewerkt heeft, maar anderen voor zich laat werken. Misschien is hij wel eigenaar van enkele fabrieken hier of in verre oorden, waar mensen arbeiden tegen hongerlonen en in het gareel gehouden worden door opzichters die er geen graten in zien om wat geweld te gebruiken.
Zo hoffelijk is de daad die u net stelde, een gebaar dat enkel heren maken. Heren met buitenverblijven, jachten en privévliegtuigen. Heren die met één vlucht in hun privéjet meer uitstoten dan een heel dorp in een heel leven, maar de gewone man graag een spiegel voorhouden over diens consumptie. Heren die hun vermogen geruisloos laten verdwijnen naar belastingparadijzen en brievenbusfirma’s op afgelegen eilanden, terwijl de maatschappij opdraait voor de wegen waar hun luxewagens over rijden. Heren die kunstveilingen bezoeken om bloedgeld wit te wassen onder het genot van een glas vintage champagne.
Heren die met hun jachtgeweren jagen op de wilde dieren in de bossen op hun grond, de trekker overhalen vanop aanzienlijke afstand om vervolgens de koppen als trofeeën aan hun muren te hangen. Heren die kranten en mediagroepen opkopen om het nieuws te dicteren, de publieke opinie te bespelen en verkiezingen naar hun hand te zetten.
Heren die in hun kastelen extravagante feesten organiseren met de machtigen der aarde, en hier en daar wel eens iemand wat zwijggeld toesteken of smeergeld betalen. Heren die exact weten wie ze moeten bellen als ze in aanvaring komen met het gerecht, en voor wie wachtlijsten in de zorg slechts een vervelend concept voor de onderklasse zijn. Heren die hun fortuin beleggen in ontbossing, wapenhandel en de nieuwste manieren om levens te beëindigen. Heren, gelieerd aan koningshuizen, tegen wie talloze klachten lopen wegens verkrachting en misbruik, en wier leden graag vertoefden in het gezelschap van een machtige, pedofiele mensenhandelaar. Heren wier families zich verrijkten met slavenarbeid in de kolonies.
Heren die graag collaboreren met fascistische regimes.
Heren die geloven dat het heersen nu eenmaal in het bloed zit.
Exact zo’n heer toont u zich nu met dit hoffelijke gedrag.
Deze column komt oorspronkelijk van de Substack van Alexander Deprez. Abonneer je hier.
