De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.
Bekijk hoe voormalige Eurosongkandidaten en andere artiesten samenkwamen voor ‘United for Palestine’
Bekijk de opname van 'United for Palestine' hier
De 70e editie van het Eurovisiesongfestival werd dit jaar gehouden in Wenen. Toch staat de jubileumeditie van het festival in het teken van de grootste boycot in haar 70-jarige geschiedenis.
"Waar Rusland na de inval in Oekraïne werd uitgesloten door de EBU, krijgt Israël na bijna drie jaar genocide, oorlogsmisdaden én decennialange illegale bezetting de rode loper uitgerold door het songfestival", zegt Katrien De Ruysscher van United for Palestine. "Met ons alternatief weigeren wij ons neer te leggen bij die normalisering van geweld tegen onschuldige burgers."
Ook publieke omroepen VRT en RTBF legden de Israëlische deelname amper een duimbreed in de weg. "Het getuigt voor ons van dubbele standaarden", voegt Els Hertogen, algemeen directeur van mede-organisator 11.11.11, toe.
"In 2022 wilde de EBU Rusland eerst ook gewoon laten deelnemen. Pas na heel veel druk van Europese burgers en verschillende omroepen, waaronder RTBF, besloot de EBU om Rusland toch niet mee te laten doen. Dit had ook bij Israël gedaan kunnen worden. Maar onder andere RTBF en VRT hebben zich op dit vlak veel minder hard uitgesproken."
We gaan ervan uit dat dit een grote invloed heeft op de positie die VRT gaat innemen naar het volgende Eurovisiesongfestival toe
Vaak wordt er verwezen naar de waarden van Eurovisie als een evenement van eenheid en verbinding. "Maar deze waarden moet je tonen in concrete daden", stelt Hertogen verder. "Dat is door RTBF nu niet gedaan door een kandidaat te sturen. Ze hebben niet de kans gegrepen om te tonen aan de Belgen wat het in de praktijk betekent om op te komen voor mensenrechten, voor internationaal recht, voor verbinding, voor iedereen."
Ook het besluit van de VRT om toch een signaal af te geven door presentator Peter Van de Veire het Eurovisiesongfestival vanuit Vlaanderen te laten presenteren in plaats van naar Wenen te sturen, is volgens Hertogen veel te zwak. "Het is zogezegd een tegemoetkoming, maar eigenlijk niet. Daardoor is het een slag in het gezicht van iedereen die wel daadwerkelijk opkomt voor de mensenrechten en voor de Palestijnse zaak. Alsof het daarmee in orde zou zijn?"
"We zien dat het alternatief songfestival nu wel impact heeft op hoe het debat over Eurovisie momenteel gevoerd wordt", aldus Hertogen. "Het staat hoger op de agenda en meer en meer stemmen stellen dat het heel duidelijk is dat het niet zomaar kan passeren. Dus naar volgend jaar toe gaat het sowieso niet meer business as usual kunnen zijn", zegt Hertogen. "We gaan ervan uit dat dit een grote invloed heeft op de positie die VRT gaat innemen naar het volgende Eurovisiesongfestival toe."
Voormalig songfestivalkandidaten schitteren in Brussel
United for Palestine bracht een reeks voormalige Eurosongkandidaten samen: Laura Tesoro (2016), Gustaph (2023) en Geike Arnaert (2021) werden vergezeld door Walter Verdin (1983) en Bashar Murad (2024). Dé verrassing van de avond was het optreden van Barbara Dex. Als voormalig Eurosongvertegenwoordiger van ons land in 1993 bracht Dex onaangekondigd het ijzersterke én toepasselijke Eurosongnummer Soldiers of Love.
Bashar Murad gold als een van de vele sterkhouders van de avond. Als Palestijn uit bezet Oost-Jeruzalem mocht Murad zijn eigen land nooit vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival. Hij schreef zijn lied Wild West samen met Einar Stefansson van de IJslandse band Hatari, dezelfde band die tijdens het Eurovisiesongfestival van 2019 in Tel Aviv een Palestijnse vlag toonde en daarvoor door de EBU beboet werd. Naast zijn eigen nummer bracht Murad een emotioneel rakende cover van I Wish I Knew How It Feels To Be Free van Nina Simone. Murad bracht het nummer deels in het Arabisch als ode aan de Palestijnse wens voor een rechtvaardige en betere toekomst.
Daan, Isolde Lasoen en Zap Mama herschrijven het songfestival
Op het alternatieve songfestival bewogen niet enkel voormalige deelnemers de zaal. Een brede waaier van artiesten brachten eigen, unieke herinterpretaties van iconische Eurosongnummers. Zo greep Daan terug naar het songfestival van 1969 met zijn versie van Jennifer Jennings, toepasselijk gekleed in de kleuren van de Palestijnse vlag.
Isolde Lasoen zette een indrukwekkende dubbelrol neer. Als drummer versterkte ze de fantastische band van Jeroen Swinnen met een stuwende energie die de hele zaal op de been hield. Maar Lasoen bleef niet achter het drumstel: ze greep ook zelf de microfoon en verraste het publiek met een prachtige vertolking van 'Eurovision' van de Belgische synthpopband Telex, hun legendarische inzending uit 1980. Met haar versie gaf Lasoen het nummer een nieuwe lading, het ironische, bijna provocerende karakter van het origineel klonk in de context van vanavond als een welgemikte knipoog naar het festival dat de organisatoren bewust links lieten liggen.
Zap Mama sierde het podium en bracht de zaal in vervoering met een krachtige emotionele versie van Après Toi van Vicky Leandros (1972). Haar stem werd versterkt door die van de meer dan 1.600 aanwezigen die de woorden 'Free Palestine' bewogen meezongen op de melodie van het iconische nummer. Ook Nai Barghouti liet die avond een onuitwisbare indruk na. De Palestijns-Belgische zangeres vulde de zaal met haar warme, doordringende stem en bewees zo dat United for Palestine twee ware grand dames op het podium had staan.
We zien dat het alternatief songfestival inspiratie geeft aan mensen om zich te verenigen en actie te voeren
Ook Noé Preszow, Lenny Lenny (Lennert Coorevits) en Stef Kamil Carlens lieten zich niet onbetuigd en brachten elk hun eigen kleur naar de avond. De Rajeen Dabkeh Group zette met hun traditionele Palestijnse volksdans het publiek in vuur en vlam, terwijl Alaa Shublaq, Willem Ardui, Sietse Willems, Pieter Embrechts, Ahmed Hawwash en Halah Asfour de emotionele rijkdom van de avond verder verdiepten. Als apotheose kwamen alle artiesten samen op het podium voor een pakkend slotlied: Voices Rise Up for Palestine, een gezamenlijke stem die de avond op een waardige en ontroerende manier afsloot.
Getuigenis van Halah Asfour stopt de muziek
Halah Asfour opende haar toespraak met de woorden: “Tonight, we sing here together. With lights, music and applause. But while our voices echo through this room, there are voices that were silenced forever.” Na een avond vol opzwepende muziek bracht ze de zaal in één klap tot volledige stilte. In een aangrijpende getuigenis gaf ze een inkijk in het leven in Gaza, vroeger en nu. Zo deelde ze het verhaal van haar tante Ghada - wier handen, zo vertelde ze, alleen maar wisten hoe te geven - die op 24 november 2023 samen met haar vier kinderen werd gedood.
De presentatie van de avond verliep in trouwe Eurovisionstijl: tweetalig, vlot en met de nodige flair, dankzij het hostduo Dalila Hermans en Aminata Demba. "We zien dat het alternatief songfestival ook inspiratie geeft aan mensen om zich te verenigen, beweging te maken en actie te voeren", zegt Hertogen. "Net omdat Israël Eurovisie ook zo sterk inzet als een instrument voor hun soft power in het buitenland, gaat de beweging die opkomt voor Palestijnse rechten het songfestival als momentum blijven aangrijpen."
De Vlaamse regering schrapt een groot deel van onze subsidie. Help ons echt onafhankelijk te worden, steun ons hier!
