De Wereld Kort: Israël bombardeert Iraanse synagoge
Israël bombardeert Iraanse synagoge
In de naam van 'joodse veiligheid' bombardeerde het Israëlische leger op 7 april de Rafi-Nia synagoge in Teheran. Midden in de viering van Pesach werd het gebouw tot puin herleid. Een staat die zegt Joden wereldwijd te beschermen, brengt tegelijk Joodse levens in gevaar. Deze aanval legt de harde kern van de zionistische ideologie bloot: Joodse levens die niet in het koloniale project passen, zijn blijkbaar vervangbaar.
Voor Israël vormen de 15.000 Kalimi-Joden in Iran een ongemakkelijke waarheid. Zij weigeren naar Israël te emigreren en bewijzen dat joods leven buiten de zionistische staat mogelijk is. Door hun synagoge te bombarderen en dit af te doen als ‘collateral damage’, toont Israël aan dat het de diversiteit van de joodse diaspora liever ziet verdwijnen.
Het is de tragische paradox van een regime dat Joodse cultuur vernietigt om haar ideologie te redden
Zionisme claimt Joden te beschermen, maar voert een dodelijke hiërarchie in. Of het nu gaat om de Hannibal-richtlijn waarbij eigen burgers worden gedood, of het bombardement op een gebedshuis: wie niet in de pas loopt van de etno-nationalistische staat, telt niet mee. Het is de tragische paradox van een regime dat Joodse cultuur vernietigt om haar ideologie te redden.
Honger als wapen: Gaza balanceert op rand van totale instorting
De humanitaire catastrofe in Gaza bereikt een gruwelijk dieptepunt. Door de aanhoudende Israëlische blokkade is de broodproductie gehalveerd en is babyvoeding op veel plaatsen simpelweg niet meer te krijgen. De bevolking, die volledig afhankelijk is gemaakt van haperende hulpstromen, wordt systematisch uitgehongerd. Basisbehoeften als water en brood worden als oorlogswapen ingezet.
Voor de allerkleinsten is de situatie levensgevaarlijk. Artsen in het Nasser-ziekenhuis trekken aan de alarmbel: de voorraad melkpoeder voor baby's onder de zes maanden is nagenoeg uitgeput. Zonder deze voeding dreigt er onherstelbare hersenschade en groeiachterstand. Een hele generatie Palestijnse kinderen wordt zo fysiek en mentaal getekend voor het leven, als ze de honger al overleven.
De totale hulp bedraagt vandaag slechts 38 procent van het vooroorlogse niveau
Ook de basis van het dagelijks dieet, brood, verdwijnt. Waar er dagelijks 450 ton bloem nodig is, komt er nog geen 200 ton binnen. Hulporganisaties zoals het Wereldvoedselprogramma hebben hun leveringen noodgedwongen moeten terugschroeven, met als resultaat eindeloze wachtrijen bij de weinige bakkers die nog open zijn en woekerprijzen op de zwarte markt voor een simpel brood.
Naast honger is er de verzengende dorst. De waterinfrastructuur is door bombardementen nagenoeg vernietigd, waardoor de watertoevoer met 80 procent is gekelderd. In de vluchtelingenkampen van Khan Younis protesteren wanhopige mensen voor hun recht op schoon drinkwater. De gemiddelde inwoner moet het nu doen met amper 15 liter per dag, ver onder de menselijke ondergrens.
De totale hulp bedraagt vandaag slechts 38 procent van het vooroorlogse niveau. De Gazaanse overheid waarschuwt voor een totale instorting van de voedselvoorziening.
Venezuela: sancties banken opgeheven, Roger Waters eist vrijlating Maduro
De VS heeft onverwacht de sancties tegen de Centrale Bank van Venezuela en drie andere grote publieke banken opgeheven. Dit gebeurde via een speciale licentie van het Amerikaanse ministerie van Financiën. Hierdoor krijgt Venezuela weer toegang tot essentiële internationale financiële diensten, zoals leningen en digitale betalingen, wat cruciaal is voor de lokale economie.
De koerswijziging volgt op een nieuwe deal tussen oliegiganten Chevron en de Venezolaanse oliemaatschappij PDVSA. Hoewel dit een belangrijke stap is, blijven er nog steeds meer dan duizend andere eenzijdige sancties van kracht. De VS bestempelt het land namelijk nog steeds als een "buitengewone dreiging" voor hun nationale veiligheid.
De volledige opheffing van alle illegale sancties tegen Venezuela is nodig om de huidige humanitaire crisis echt op te lossen
De maatregel kan gezien worden als een gedeeltelijke overwinning van de huidige Venezolaanse regering onder leiding van Delcy Rodríguez. Dat neemt niet weg dat een volledige opheffing van alle illegale sancties nodig is om de huidige humanitaire crisis echt op te lossen.
Ondertussen voerde Pink Floyd-legende Roger Waters actie bij een gevangenis in Brooklyn waar de Venezolaanse president Nicolás Maduro en presidentsvrouw Cilia Flores vastzitten. Hij eist de onmiddellijke vrijlating van beiden. Volgens Waters zijn zij begin dit jaar illegaal "ontvoerd" door VS-troepen, een actie die indruist tegen alle internationale rechtsregels.
Zijn protest vond plaats op de 'Dag van de Nationale Waardigheid', de verjaardag van de mislukte staatsgreep tegen de Bolivariaanse Revolutie in 2002. Waters noemde de opsluiting een "tragische fout" en een vorm van politieke vervolging.
Historische ontmoeting in China
Terwijl Washington miljarden in wapens pompt om van Taiwan een 'stekelig varken' te maken, kiest de Taiwanese oppositie voor een ander pad. Jung Leewan, de nieuwe leidster van de KMT-partij (momenteel in de oppositie), bracht onlangs een historisch bezoek aan president Xi Jinping. Volgens haar mag Taiwan niet het volgende Oekraïne worden, opgeofferd als pion in een geopolitiek schaakspel van de VS.
De huidige prowesterse regering in Taiwan verliest steun door de economische crisis en blinde trouw aan de VS. Veel Taiwanezen zien met lede ogen aan hoe hun vitale chipindustrie door Donald Trump wordt afgeperst, terwijl de Amerikaanse agressie tegen Iran de energieprijzen op het eiland doet exploderen. De roep om stabiliteit en normale handelsbetrekkingen met het vasteland klinkt steeds luider.
Dit bezoek markeert een breekpunt met het koudeoorlogsdenken
Dit bezoek markeert een breekpunt met het koudeoorlogsdenken. In plaats van confrontatie wordt er nu gesproken over samenwerking op het gebied van handel, cultuur en infrastructuur. Beijing herhaalt zijn wens voor een vreedzame hereniging onder het 'één land, twee systemen'-model. Tegen de achtergrond van de huidige geopolitieke spanningen is deze diplomatieke opening een welkome ontwikkeling.
Armoede wereldwijd oplossen kost minder dan ons jaarlijks alcoholverbruik
Extreme armoede lijkt hardnekkig, maar de vooruitgang van de voorbije decennia is groot. Tussen 1990 en 2015 ontsnapten 1,2 miljard mensen aan armoede, vooral dankzij China (goed voor twee derde van die daling). Toch stokt die vooruitgang: vandaag leven nog zo’n 830 miljoen mensen in extreme armoede, vooral in Sub-Saharaans Afrika.
Om de wereldwijde armoede op te lossen is minder dan een derde nodig van wat de wereld jaarlijks uitgeeft aan alcohol
De totale rekening om extreme armoede wereldwijd tot één procent te reduceren, bedraagt tussen de 318 en 466 miljard dollar per jaar. Dat lijkt een enorm bedrag, maar het is slechts 0,3 tot 0,5 procent van het wereldwijde bbp. Ter vergelijking: dit is minder dan een derde van wat de wereld jaarlijks uitgeeft aan alcohol.
Het budget ligt bovendien een pak onder de bedragen die rijke landen momenteel aan landbouwsubsidies besteden. De middelen zijn er dus, maar ze worden simpelweg elders ingezet. Armoede is geen technisch of financieel probleem, maar puur een kwestie van morele en politieke wil.
VDAB worstelt met ziektegolf terwijl druk op begeleiding langdurig zieken stijgt
Nog iets uit eigen land. De Vlaamse arbeidsbemiddelingsdienst VDAB kampt met een opvallend hoge afwezigheid wegens ziekte van bijna tien procent onder het eigen personeel. Dat staat te lezen in De Morgen. Met 108.000 verloren werkdagen scoort de organisatie beduidend slechter dan het gemiddelde binnen de Vlaamse overheid. Vooral de consulenten die werkzoekenden moeten begeleiden, vallen vaak en langdurig uit door de aanhoudende druk.
Deze cijfers zijn pijnlijk omdat de VDAB van de regering juist de opdracht kreeg om langdurig zieken intensiever naar werk te begeleiden. De termijn voor verplichte inschrijving van zieke burgers is onlangs verkort van een jaar naar zes maanden. Bovendien kampt de organisatie met forse besparingen van tachtig miljoen euro. Daardoor is de werklast voor het zittende personeel aanzienlijk gestegen.
Het toont aan hoe fundamenteel fout de huidige aanpak is ten aan zien van langdurig zieken
Het toont aan hoe fundamenteel fout de huidige aanpak is. In plaats van langdurig zieken met de vinger te wijzen en op te jagen, zijn betere werkomstandigheden nodig om verdere uitval te voorkomen.
