Brussel is geen Arizona: zorgsector voert actie tegen dreigende sociale kaalslag
Brussel bevindt zich in een politieke impasse. Terwijl de formatiegesprekken op federaal niveau en in andere gewesten al maandenlang een koers van harde besparingen varen, blijft het in de hoofdstad pijnlijk stil. De werknemers uit de zorg en de sociale sector zijn het wachten beu, maar ze waarschuwen: ze willen niet zomaar een regering, ze willen een sociaal alternatief.
De boodschap aan de onderhandelaars is glashelder: Brussel is geen Arizona. De sector eist structurele investeringen die in verhouding staan tot de enorme noden in de stad. Een nieuw sociaal akkoord is een noodzaak om de dienstverlening aan de Brusselaar overeind te houden.
"Tijdens mijn sociale rondes zie ik steeds meer mensen op straat"
Harde realiteit op straat
De gevolgen van het huidige beleid zijn elke dag zichtbaar op het terrein. Sinds de verkiezingen van juni 2024 zien hulpverleners de armoede hand over hand toenemen. "Tijdens mijn sociale rondes zie ik steeds meer mensen op straat," getuigt Sarah, een maatschappelijk werkster. "Het ergste is dat er steeds vaker gezinnen met kinderen tussen zitten."
Ook in de thuiszorg trekken medewerkers aan de alarmbel. Jeanne, een gezinshulp, ziet hoe haar cliënten uit alle lagen van de bevolking het steeds moeilijker krijgen om de eindjes aan elkaar te knopen. De zorg voor ouderen en kwetsbaren komt onder enorme druk te staan wanneer de overheid de kraan dichtdraait.
Sector in overlevingsmodus
Het uitblijven van een stabiele Brusselse regering heeft directe en vernietigende gevolgen. Veel diensten kampen met onzekere financiering of subsidies die door de status van 'lopende zaken' niet worden verlengd. Dit leidt tot een "sociale liquidatie", zoals vakbondssecretaris Pauline het omschrijft. Diensten sluiten de deuren, projecten worden stopgezet en er vallen ontslagen.
Wanneer de zorgmedewerker bezwijkt, valt het vangnet voor de hele samenleving weg
Elk ontslag in de sociale sector is een dubbele klap. Het betekent een drama voor de werknemer en hun gezin, maar ook een enorme extra werkdruk voor de collega's die achterblijven. De werkomstandigheden worden onhoudbaar en de kwaliteit van de zorg voor de burger holt achteruit. Wanneer de zorgmedewerker bezwijkt, valt het vangnet voor de hele samenleving weg.
Non-profit als dam tegen armoede
Ondanks de geruchten over massale budgettaire ingrepen, wijzen de actievoerders op het relatief bescheiden budget van de social-profitsector. "Besparen op ondersteuning aan de bevolking is een valstrik voor onze sociale cohesie," zegt Brahim, een opvoeder in de re-integratiesector.
Hij vergelijkt de non-profitsector met een beschermende dijk: "Laat deze dijk niet barsten."
Zonder sterke zorg is er geen sterke stad
Met kleurrijke sjaals – symbool voor de diversiteit aan beroepen, van wijkgezondheidscentra tot schuldhulpverlening – zullen de werknemers op 23 januari een menselijke dam vormen voor het Brussels Parlement. Ze eisen gehoord te worden door de parlementsleden en gaan tijdens de actiedag ook zelf in debat over fiscale alternatieven en de strijd tegen het personeelstekort. Want zonder sterke zorg is er geen sterke stad.
