De Wereld Kort: België sluit aan bij genocidezaak tegen Israël
België sluit aan bij genocidezaak tegen Israël
Het had groot nieuws moeten zijn, maar dat was het niet. België stapt officieel in de rechtszaak die Zuid-Afrika aanspande tegen Israël bij het Internationaal Gerechtshof (ICJ). Hiermee schaart ons land zich achter de beschuldiging van genocide in de Gazastrook. Het is een krachtig diplomatiek gebaar in navolging van landen als Ierland, Spanje en Brazilië. Hiermee erkent de Belgische regering de ernst van de humanitaire catastrofe.
Het Gerechtshof waarschuwde eerder al voor een onomkeerbaar risico op genocide en legde Israël bindende maatregelen op. Israël moet humanitaire hulp toelaten en aanzetten tot volkerenmoord bestraffen, maar de praktijk op het terrein blijft schrijnend. Ondanks het staakt-het-vuren dat op 10 oktober 2025 inging, zijn er al meer dan 400 doden gevallen door aanhoudende schendingen van de afspraken.
De Belgische tussenkomst bij het VN-hof is een noodzakelijke stap om de internationale rechtsorde te verdedigen. Het is nu aan het ICJ om te oordelen of deze gruwelen juridisch als genocide worden bestempeld.
De grootste partij van het land zijn 'de afhakers'
Nieuw onderzoek van de KU Leuven dat in De Morgen verscheen, legt een bom onder ons democratische systeem: de groep die niet stemt, blanco kiest, of ongeldig stemt, is inmiddels groter dan welke politieke partij ook. Het gaat samen over anderhalf miljoen mensen. Vooral jongeren keren de rug naar de traditionele politiek. In Vlaanderen haakt een vijfde af, in Franstalig België zelfs meer dan een derde.
Deze cijfers tonen een diep ‘democratisch deficit’. Wanneer jongeren massaal thuisblijven, verdwijnt hun stem uit het debat over hun eigen toekomst. De afschaffing van de opkomstplicht bij lokale verkiezingen versterkt dit probleem nog verder: vooral kortgeschoolden en burgers met een migratieachtergrond dreigen zo definitief uit de boot te vallen.
Amper 4 procent van de nieuwe kiezers stemde voor Groen
Ondertussen verschuift het politieke landschap onder de radar. Terwijl N-VA netto tienduizenden kiezers verloor aan het Vlaams Belang, slonk de populariteit van uiterst rechts bij de jeugd. Groen staat voor een grote uitdaging: amper 4 procent van de nieuwe kiezers stemde voor hen.
De nieuwe sterke vrouw in Venezuela
Op 16 juni heeft María Corina Machado haar Nobelprijs aan president Trump overhandigd in de hoop zijn steun te krijgen voor haar politieke carrière in Venezuela. Het mocht niet baten. In de week na de kidnapping van de Venezolaanse president Maduro had Trump al aangegeven dat zij “niet de steun of het respect binnen het land" heeft om een geloofwaardige leider te zijn.
Trump zei dat niet zomaar. In peilingen van oktober en december 2025 had ongeveer 90 procent van de Venezolanen een ongunstige mening over de Nobelprijswinnares.
Een nieuwe peiling laat daarentegen zeer sterke steun zien voor Delcy Rodríguez, de nieuwe interim-president. Zij kan rekenen op 91 procent steun, terwijl 94 procent de ontvoering van president Maduro en zijn vrouw afkeurt.
Israëls imperialisme in de Hoorn van Afrika
Als eerste land ter wereld erkent Israël de onafhankelijkheid van Somaliland. Wat een diplomatieke geste lijkt, is in werkelijkheid een strategische zet om de militaire macht in de regio uit te breiden. Door een voet aan de grond te krijgen tegenover Jemen, kan Israël de aanvoerlijnen van het verzet directer aanvallen.
Deze stap past in een grotere strategie van 'permanente oorlog'. In plaats van te streven naar vrede, kiest de Israëlische regering voor beheersbare instabiliteit. Het koloniale model dat we kennen uit Palestina wordt nu geëxporteerd naar Afrika om rivalen zoals Turkije te dwarsbomen en de regionale dominantie te verzekeren.
De Hoorn van Afrika dreigt het volgende offerblok van het zionistische expansionisme te worden
De gevolgen zijn echter gevaarlijk. Terwijl Israël bufferzones uitbouwt en allianties smeedt, groeit de woede in de Arabische wereld. De Houthi-rebellen waarschuwden zondag dat ze elke Israëlische aanwezigheid in Somaliland als een militair doelwit zullen beschouwen. De Somalische regering noemde Israëls stap intussen een “daad van agressie”.
Mensenrechtenorganisaties vrezen bovendien dat deze nieuwe "vriendschap" een achterpoortje opent voor de gedwongen deportatie van Palestijnen. Vorig haar heeft Israël contact gezocht met de niet-erkende regio Somaliland om te onderzoeken of zij bereid zouden zijn Palestijnen uit Gaza op te nemen.
De Hoorn van Afrika dreigt zo het volgende offerblok van het zionistische expansionisme te worden.
Ngo's luiden noodklok: Europese 'hulp' aan Afrika is vermomde grondstoffenroof
De EU en haar lidstaten investeren samen zo’n 2 miljard euro in de Lobito-corridor, naast geld van de VS, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank en privébedrijven. Met dat pakket wil Europa de 1.300 kilometer lange spoorlijn van Zambia’s kopergordel naar de Angolese haven Lobito moderniseren en uitbreiden, zodat er tegen 2030 jaarlijks tot 1 miljoen ton koper kan passeren.
De Europese Unie verkoopt deze miljardeninvestering als een modern succesverhaal, maar ngo's zoals Counter Balance zien een gevaarlijke trend. Ze stellen dat Ontwikkelingshulp verschuift van sociale projecten naar puur eigenbelang. In plaats van armoedebestrijding staat nu het veiligstellen van kritieke metalen voor de Europese industrie centraal.
Dit ‘nieuwe model’ vertoont ongemakkelijke parallellen met het koloniale tijdperk
Critici waarschuwen dat dit ‘nieuwe model’ ongemakkelijke parallellen vertoont met het koloniale tijdperk. De spoorlijn dient vooral om koper en kobalt zo snel mogelijk naar de kust te krijgen. Er is nauwelijks garantie dat de lokale bevolking profiteert via banen of industrie, terwijl zij wel de risico’s dragen van milieuvervuiling en mensenrechteninbreuken bij de mijnbouw.
Volgens hulporganisaties offert Brussel zijn ethische waarden op in een agressieve race met China en de VS. Geld dat naar scholen of ziekenhuizen zou moeten gaan, wordt nu gebruikt als ‘smeermiddel’ voor private investeerders en migratiecontrole. Het resultaat is een transactionele politiek waarbij de noden van de armste gemeenschappen ondergeschikt worden gemaakt aan de Europese honger naar grondstoffen.
EU-sancties als muilkorf: burgerrechten vogelvrij zonder proces
Een duister nieuw instrument van de Europese Commissie bedreigt de fundamenten van onze rechtsstaat. Via technische 'schaduwreglementen'[1] kan Brussel burgers en vluchtelingen binnen 24 uur persona non grata verklaren en ze daarmee financieel en sociaal ‘uitschakelen’.
Zonder tussenkomst van een rechter of debat in het parlement, kun je op een zwarte lijst belanden, waarna je bankrekening bevriest en je verblijfsrecht vervalt.
Dit systeem creëert een klimaat van angst en zelfcensuur waarin democratische oppositie levensgevaarlijk wordt
Dit systeem werkt als een vorm van 'moderne vogelvrijverklaring'. Wie een kritische mening uit over bijvoorbeeld de Europese militarisering of het Oekraïne-beleid, riskeert een burgerlijke dood. Het gaat hier niet om terroristen, maar om activisten en journalisten die lastige vragen stellen. De bewijslast is vaag en politiek gekleurd, terwijl de controle door verkozen politici nihil is.
Zo kan het Europees Parlement pas achteraf toekijken, terwijl bewijs vaak geheim blijft en de lat lager ligt dan in een strafproces.
Dit systeem creëert een klimaat van angst en zelfcensuur, waarin democratische oppositie levensgevaarlijk wordt. Europa dreigt zo haar eigen waarden op te offeren aan een technocratische machtsmachine die geen tegenspraak duldt.
Note:
[1] Het bewuste 'schaduwreglement' is technisch gezien geen nieuwe wet, maar een misbruik van de uitvoeringsbevoegdheden van de Europese Commissie. Normaal gesproken maakt het Europees Parlement wetten, maar bij sancties bepaalt de Commissie – achter gesloten deuren – wie er op de 'zwarte lijst' komt.
