IJzig koud beleid laat mensen bewust op straat creperen
Dit is inmiddels de vijfde winter waarin de Belgische regering verzaakt mensen die op zoek zijn naar een veilig onderkomen, opvang te bieden. Mensen die niks anders willen dan hun leven opbouwen, in veiligheid en waardigheid. Zij mogen weer een winter overleven in de kou. Niet ‘op straat slapen’ zoals vaak eufemistisch wordt gezegd, maar overleven.
Het absurde is dat deze opvang geen gunst is, maar een recht. Al stellen politici het maar al te graag als een enorme gunst voor.
Wie denkt dat dit vooral N-VA-MR-beleid is, ook CD&V, Groen, Ecolo en Vooruit zetten dit beleid voort
Sinds het begin van deze door de politiek-gecreëerde 'opvangcrisis’, is België meer dan 15.000 keer veroordeeld door rechters. Zowel nationaal als Europees. En nog altijd is er geen opvangplek voor zo’n 1.700 asielzoekers.
Wie denkt dat dit vooral N-VA-MR-beleid is, ook onder de vorige regering met CD&V, Groen, Ecolo en Vooruit was dit het beleid. Want blijkbaar tellen ecologische, socialistische en christelijke waarden niet als het om vluchtelingen gaat. En nu zetten Vooruit en CD&V dit beleid gewoon voort met MR en N-VA. Tegelijkertijd is het momenteel bijzonder stil vanuit de politiek als het gaat om de omvang en ernst van deze crisis.
Zowel huidig verantwoordelijk minister Anneleen Van Bossuyt (N-VA), als haar voorganger staatssecretaris Nicole De Moor (N-VA) weigerden serieuze maatregelen te nemen om de crisis te verhelpen. Sterker nog, Van Bossuyt heeft recent zonder gêne te kennen gegeven dat ze niet van plan is de dwangsommen te betalen, die zijn opgelegd aan de overheid voor het falen om asielzoekers op te vangen.
De oplossing zou volgens haar namelijk liggen in het beperken van de instroom en het verhogen van de uitstroom van mensen in het opvangnetwerk. Met andere woorden: minder mensen in aanmerking laten komen voor een opvangplek, zonder de capaciteit van het netwerk terug op te bouwen.
Om het nog erger te maken besliste de federale regering in september om de financiering van de winteropvang voor dakloze mensen in vijf grote steden, waaronder Brussel, vanaf 2025 al stop te zetten. Een opvang waar ook asielzoekers - die dezelfde regering dus weigert van opvang te voorzien - tijdelijk gebruik van hadden kunnen maken.
Dat het niet naleven van opvangverplichtingen door verschillende lidstaten van de EU als afschrikmiddel moet dienen voor mensen op de vlucht, is al lang duidelijk. Het is geen overmacht of iets dat de overheid heeft overvallen. Afbouwen van opvangcapaciteit, minder mensen toegang verlenen tot het opvangnetwerk en minimale comfort bieden in opvangcentra zijn bekende trucs van de foor.
Verzorging van mensen op straat gebeurt vooral door burgers die de taak van een falende overheid overnemen
Het hypocriete is dat dezelfde lidstaten weigeren te erkennen welke rol zij spelen in het creëren van oorlog, gedwongen ontheemding, hongersnoden en klimaatrampen in landen van herkomst, waardoor vluchtelingen gedwongen worden asiel aan te vragen in de EU.
Het gevolg van deze crisis is dat de opvang, opvolging en verzorging van de duizenden mensen op straat nog altijd voornamelijk gebeurt door vrijwilligersorganisaties en door burgers die de taak van een falende overheid op zich nemen. Een oplossing die de overheid waarschijnlijk niet slecht uitkomt.
De gure wind van de afgelopen dagen is niks bij het ijzig koude beleid om mensen bewust op straat te laten creperen. De sneeuw van de afgelopen dagen is dan wel verdwenen, maar de regen blijft en de winter is nog lang. Wie weet wat 2026 zal brengen. One can only hope.
