Coalition of the Willing: hoe Europa zich klaarmaakt voor oorlog met Rusland
Een coalitie van bereidwillige EU-staatshoofden en regeringsleiders, de Oekraïense president Volodymyr Zelensky en hoge EU-functionarissen bracht op 15 december 2025 een gezamenlijke verklaring uit waarin ze een verbintenis tot vrede afkondigen. Maar hoewel ze het vredesplan van de Amerikaanse president Donald Trump formeel verwelkomen, stellen ze maatregelen voor die duidelijk maken dat ze de proxy-oorlog[1] tegen Rusland in Oekraïne willen voortzetten.
Centraal hierbij staat het vooruitzicht om Oekraïne na een vredesakkoord ‘artikel 5-achtige’ veiligheidsgaranties te bieden, die in functioneel opzicht gelijkwaardig zijn aan het NAVO-lidmaatschap. Het gaat om krachtige toezeggingen voor collectieve verdediging die, in geval van een militair conflict met Rusland, kunnen leiden tot een multilaterale militaire reactie – inclusief mogelijke betrokkenheid van Duitsland.
Deze verklaring komt neer op een toekomstige verplichting om oorlog te voeren tegen Rusland
De verklaring die door de kanselarij van deze Coalitie van Bereidwilligen is verspreid, betekent dan ook niets minder dan de weg naar een NAVO-oorlog tegen Rusland. Deze “krachtige veiligheidsgaranties” moeten worden ondersteund door “het verlenen van voortdurende en aanzienlijke steun aan Oekraïne voor de opbouw van zijn strijdkrachten, die permanent een vredessterkte van 800.000 soldaten moeten handhaven”.
Ook wordt gepleit voor “een door Europa geleide ‘multinationale troepenmacht voor Oekraïne’, bestaande uit bijdragen van bereidwillige landen in het kader van een Coalition of the Willing, ondersteund door de Verenigde Staten”. Deze troepenmacht moet ook in staat zijn om “operaties in Oekraïne uit te voeren”. Dit zou betekenen dat Europese troepen van deze Coalition of the Willing rechtstreeks bij een oorlog betrokken zouden raken.
Juridisch gezien moet dit worden vastgelegd in “een bindende verbintenis, onderworpen aan nationale procedures, om maatregelen te nemen om de vrede en veiligheid te herstellen in geval van een toekomstige gewapende aanval”.
Geen compromis maar confrontatie
De verklaring van de Coalition of the Willing komt neer op een toekomstige verplichting om oorlog te voeren tegen Rusland. De staatshoofden en regeringsleiders zijn vastbesloten om de oostwaartse uitbreiding van de NAVO voort te zetten, ook al wordt dit in het geval van Oekraïne verhuld.
Ook de economische oorlog moet worden voortgezet en geïntensiveerd. Het doel blijft Rusland te ruïneren.
De in de Europese Unie bevroren Russische staatsactiva moeten onteigend en gebruikt worden voor Oekraïne, als onderdeel van een schadevergoeding door Rusland aan Kiev.[2] Alle maatregelen worden bewust in de context van de NAVO geplaatst.
De gezamenlijke verklaring benadrukt dat “elke onderhandelde oplossing de veiligheid en eenheid van het Euro-Atlantische gebied op lange termijn moet waarborgen, evenals de rol van de NAVO bij het verzekeren van een krachtige afschrikking”.
Alles wat verklaard is in Berlijn, is onverenigbaar met het oorspronkelijke vredesplan van Trump
Aan het einde verwoordt de verklaring de onvoorwaardelijke ambitie “de druk op Rusland verder op te voeren om Moskou te dwingen serieus te onderhandelen”. Rusland zou moeten instemmen met een de facto NAVO-lidmaatschap voor Oekraïne, de stationering van NAVO- en EU-troepen aan zijn grens in Oekraïne en de onteigening van 210 miljard euro aan Russische staatsactiva.
Hiermee geeft de Coalition of the Willing zichzelf een blanco cheque om de proxy-oorlog voort te zetten. Tegelijkertijd werken ze aan een directe oorlog tegen Rusland. De rol van de Verenigde Staten blijft onduidelijk in deze oorlogsverklaring.
Het is duidelijk dat alles wat in Berlijn is verklaard, onverenigbaar is met het oorspronkelijke vredesplan van Trump (van 28 punten). Blijkbaar wil Europa tonen dat het bereid is oorlog te voeren, en die bereidheid als drukkingsmiddel inzetten om onderhandelingssuccessen op papier te behalen.
Het is twijfelachtig of Moskou ooit zal instemmen met een feitelijke uitbreiding van de NAVO naar het oosten, laat staan met de stationering van NAVO-troepen aan zijn grens. De bereidheid om oorlog te voeren, vooral van de Duitse bondskanselier, vergroot echter het gevaar van oorlog voor Duitsland en brengt daarmee het leven van de bevolking in ons land in gevaar.
Winstlogica en censuurregime
Ondertussen klinkt vanuit de Duitse industrie steeds luider de oproep om de geplande deals met Oekraïne niet aan zich voorbij te laten gaan. Parallel aan het gekonkel in de bondskanselarij vond in het Huis van de Duitse Industrie het Duits-Oekraïense Economisch Forum plaats. Volgens de nieuwswebsite The Pioneer is het doel “optimisme uitstralen”.
“In West-Oekraïne kunnen veilige investeringen worden gedaan. Dat is goed voor het bedrijfsleven”
Regeringsvertegenwoordigers moeten voortaan met zakelijke delegaties naar Oekraïne reizen en het ministerie van Buitenlandse Zaken moet de algemene reiswaarschuwingen intrekken, zo luidt de eis. Terwijl de Kiesewetters en Hofreiters van het land tekeergaan over de “Russische vernietigingsoorlog”, luidt het motto in het bedrijfsleven: “In West-Oekraïne kunnen veilige investeringen worden gedaan. Andere landen zien dat ook zo. Dat is goed voor het bedrijfsleven.”
Minister van Economische Zaken Katherina Reiche wordt zelf geciteerd met de woorden: “Ja, je kunt prima door Oekraïne reizen.” Ze prees ook de “geest van de Oekraïners”. Meer specifiek: “de bereidheid om risico's te nemen”.
Voorlopig gaat het om een onvoorwaardelijke samenwerking op wapengebied tussen Berlijn en Kiev. Volgens een 10-puntenplan laat Oekraïne zijn zelfontwikkelde gevechtsdrones in industriële hoeveelheden in Duitsland bouwen.
De productie gebeurt in opdracht van het – corruptiegevoelige – ministerie van Defensie in Kiev, zoals de Oekraïense droneproducent Frontline Robotics en het Duitse wapenbedrijf Quantum Systems hebben aangekondigd op het Duits-Oekraïense Economisch Forum in Berlijn. Vrede is daar dus slecht voor de zaken.
De EU is bezig een systematisch censuurregime in te voeren om haar oorlogspropaganda te beschermen
En wie zich verzet tegen de oorlogsvoorbereidingen van de Coalition of the Willing of de officiële regeringsmythen durft te bekritiseren, loopt het risico volledig buiten spel te worden gezet. De EU heeft nu sancties opgelegd aan veertien extra personen in verband met de oorlog in Oekraïne.
Zoals aan Jacques Baud, voormalig kolonel en analist voor de Zwitserse inlichtingendienst, medewerker van de Verenigde Naties en de NAVO in Oekraïne. De beschuldiging: Baud verspreidt pro-Russische propaganda. De EU, die aan de hele wereld democratie en mensenrechten predikt, is bezig een systematisch censuurregime in te voeren om haar oorlogspropaganda te beschermen.
De vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid worden opgeofferd op het altaar van haar oorlogsvoorbereidingen. Het Von der Leyen-systeem is een Metternich-systeem[3] dat zich geleidelijk uitbreidt. Iedereen die niet meegaat, kan de volgende zijn.
De strijd voor de vrijheid van meningsuiting van Jacques Baud is de strijd voor de vrijheid zelf. Baud verdient de solidariteit van alle mensen die van vrede en vrijheid houden.
Sevim Dagdelen is voormalig lid van de Bondsdag. Dit artikel verscheen eerder op Morning Star. De vertaling is van Gaston Van Dyck.
Note:
[1] Proxy-oorlog of ‘oorlog bij volmacht’ (Engels: proxy war) is een conflict waarbij één partij (meestal een grootmacht) een andere partij, de gevolmachtigde, een oorlog laat voeren, en daarbij als achterman optreedt. Het vuile werk wordt m.a.w. door een ander gedaan. De grootmacht levert economische, ideologische, logistieke en/of militaire steun. De gevolmachtigde is meestal een kleiner land en draait meestal voor de negatieve consequenties van zo'n oorlog op. (nvdr)
[2] Op de Europese Raad van 18-19 december 2025 werd geen beslissing genomen om de geblokkeerde Russische staatsactiva meteen als onderpand of hefboom te gebruiken voor een lening aan Oekraïne, vooral omdat er nog juridische en financiële risico’s en politieke terughoudendheid zijn (zeker omdat het grootste deel van die activa in de EU bij Euroclear zit). Tegelijk is het belangrijk dat deze piste niet van tafel is. De EU heeft de Russische activa geïmmobiliseerd en de Commissie kreeg de opdracht om de technische en juridische opties verder uit te werken, waardoor de EU later alsnog kan beslissen om die activa (bijvoorbeeld via de constructie van een ‘herstellening’ of andere mechanismen) te benutten om Oekraïne te financieren, zodra er voldoende consensus en rechtszekerheid is. (nvdr.)
[3] Na 1815 stelde de Oostenrijkse kanselier Klemens von Metternich, een restauratieve orde-model in waarbij liberale en nationalistische ideeën systematisch werden onderdrukt via preventieve perscensuur, strenge controle op universiteiten, het verbieden van studentengenootschappen en een surveillancesysteem om ‘subversie’ op te sporen. (nvdr.)
