Van publiek debat naar De Wever-show
"'De man van het jaar is bekend': Carl Devos onder de indruk van Bart De Wever zijn stunt in Europa", dat kopte de krant HLN afgelopen week. "In België kan premier ‘Super Bart’ De Wever na de EU-top niet meer stuk", zo schreef de Nederlandse Volkskrant. "Europa mag Bart De Wever dankbaar zijn", lezen we in De Morgen.
Dat media een politicus bewieroken hoeft op zich geen probleem te zijn. En ook dat grote media zichzelf graag een neutraal imago aanmeten, is op zich te begrijpen. Maar de hoeveelheid wierook die er in die zogenaamd neutrale media over de machtigste man van ons land gestrooid wordt, begint wel problematisch te worden.
De grote Bart De Wever-show in plaats van publiek debat
Politieke verslaggeving wordt eerst ontdaan van ideologie. Vervolgens wordt van politiek een soort sportwedstrijd gemaakt, waarbij er uit elke onderhandeling ‘winnaars’ en ‘verliezers’ komen. De winnaars zijn daarbij steeds die politici die de meeste macht naar zich toetrekken. In plaats van de macht te bevragen, beperkt de journalistiek zich er op die manier toe achter de macht aan te lopen. Wat ooit het publiek debat zou moeten zijn geweest, lijkt nu meer op de grote Bart De Wever-show.
Hot topic in die show is nu de vraag of De Wever even ‘grote staatsman’ is als Jean-Luc Dehaene was. Die vraag wordt op precies dezelfde manier gesteld als in sportprogramma’s de vraag of Remco Evenepoel ooit Eddy Merckx zou kunnen benaderen. Dehaene zou al meer bewezen hebben en grotere cols bedwongen hebben, maar de omstandigheden waarin De Wever de oefening doet, zouden moeilijker zijn.
In de sport is zo'n discussie eigenlijk al onnozel, maar in de politiek slaat het werkelijk nergens op. De essentie van het politiek debat zou niet mogen zijn wie het hardste kan trappen. Het zou moeten gaan over welke richting we uitgaan.
Hoe vaker je herhaalt dat De Wever een winnaar is, hoe groter de kans dat hij als winnaar gezien zal worden
Los van het feit dat discussies over het zogenaamd staatsmanschap van De Wever de naam duiding niet waard zijn, schuilt het gevaar ook in het zelfvervullende karakter van zulke analyses.
Hoe vaker je herhaalt dat De Wever een winnaar is, als een 'neutrale vaststelling', hoe groter de kans dat hij als winnaar gezien zal worden door het publiek. Hoe groter de kans dat hij ook de verkiezingen zal winnen. Op die manier zijn journalisten die verklaren dat je ‘los van ideologie’ moet erkennen dat De Wever wel ‘sterk hervormt’ of ‘veel voor elkaar krijgt’ mee verantwoordelijk voor de verrechtsing van onze samenleving.
Precies om deze reden bestaat zoiets als DeWereldMorgen om hier een tegengewicht aan te bieden. En precies omdat we dat tegengewicht soms daadwerkelijk bieden beperkt de Vlaamse regering onze subsidies net als die van andere kritische media en middenveldorganisaties drastisch in. Zo evolueren we stapje voor stapje naar een samenleving waarin iedereen op de knieën moet voor een mannetje dat zich keizer waant.
Daar hebben wij niet zo veel zin in. Om een tegenstem te laten blijven horen willen we onze werking - ook met minder subsidies - gewoon verderzetten en zelfs doen groeien en verbeteren. Daarom zijn we op zoek naar 800 bondgenoten die gemiddeld 10 euro per maand willen doneren. In ruil daarvoor ontvang je exclusieve nieuwsbrieven, dossiers en een DWM-pakket.
