Waarom Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA) ontslag moet nemen

Nu zijn rol in de affaire rond zijn voorganger en voormalig Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) duidelijk is geworden is die twijfel bevestigd. Peter De Rover kan geen Kamervoorzitter zijn. Hij is daar niet geschikt voor.

Separatist

“In 1989 schopte De Roover het op 27-jarige leeftijd tot voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB), wat hij bleef tot 1998. Hij doorzwom sedertdien allerlei watertjes binnen de Vlaamse beweging en stak zijn neus meer en meer aan het venster van de Vlaamse media als columnist en opinievormer.”

“De missie van de VVB luidt als volgt: “De VVB streeft naar de maatschappelijke, culturele en politieke ontvoogding van Vlaanderen tot een onafhankelijke staat in Europa en speelt daarbij een proactieve voortrekkersrol bij het behartigen van de Vlaamse belangen.”

“Als niet-partijpolitieke, pluralistische vereniging wil ze daarom via socio-culturele weg de brede publieke opinie bij dat streven betrekken en aanzetten tot actieve inzet in het democratische besluitvormingsproces. De VVB pleit complexloos voor een eigen Vlaamse plaats in Europa en in de wereld”.

Hugo Maes, waarnemend VVB-voorzitter was in zijn interview van 9 september 2019 erg duidelijk. Vlaanderen wil onafhankelijkheid en wie het echt meent met confederalisme of onafhankelijkheid stapt niet in een federale regering. 

Wat is de relevantie van deze uitspraken? Voor wie spreekt hij? De VVB is met ongeveer 4.500 leden een van de kleinere maatschappelijk-culturele verenigingen in Vlaanderen. Volgens politoloog Dave Sinardet geven de recente studies de separatisten rond de vijf procent. 

Omdat het maar om een kleine minderheid van vijf procent gaat en je met 4.500 leden amper rond een voetbalplein van de provinciale afdeling kan gaan staan, is de relevantie van dergelijke uitspraken erg klein. 

Daarin zit echter de grote tegenspraak. Deze kleine minderheid slaagt er in met dit onderwerp de politieke agende te beheersen. Terwijl anderen zoeken naar een regering maant Maes de separatisten aan om er niet aan deel te nemen. 

Daarmee maakt hij ook de andere aanslepende tegenspraak duidelijk. Waarom zaten De Wever en Jambon dan in de huidige federale regering en houden zij voor ook kandidaat te zijn voor de volgende? 

Hugo Maes geeft daarom even duidelijk aan waarom ons land onbestuurbaar is geworden. Als separatisten in een regering stappen of zij de vorming ervan bemoeilijken doen zij dat met maar één doel: het land onbestuurbaar maken. En wie dat met hen doet is er medeplichtig aan.

Inciviek

Incivisme is gebrek aan burgerzin en burgerlijke ongehoorzaamheid. Wij kennen het begrip omdat het herinnert aan de toepassing ervan in oorlogstijd. Toen wordt het landverraad en collaboratie genoemd. 

Dat het beleid in dit land anders moet gebeuren staat nochtans op de website van de VVB: “Echte democratie komt tot stand via verkiezingen en in overeenstemming met de Grondwet”. 

Iedereen weet dat je voor separatisme beduidend onvoldoende stemmen kan vinden en elkeen weet dat je voor separatisme of voor het confederalisme van De Wever tweemaal twee derde van de stemmen in de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers nodig hebt. Waarom keek De Wever dan een jaar lang vanop het schoonverdiep (het Antwerpse stahuis)  de andere kant op? Dacht hij nu echt dat “dit land” ondertussen zou uiteen vallen?

Welke beleid wil De Wever? Vermond separatisme, identiteit, klimaatontkenning, de sterke staat, het canon van het verleden. Wat confederalisme voor hen betekent is door het bezoek van de toenmalige Vlaamse minister-president aan Catalonië duidelijk. 

Voor Jambon is onze Grondwet niets meer waard dan de Spaanse. Wordt Antwerpen het Barcelona van het Noorden? Door zich op te sluiten in het identiteitsdebat, eigen volk eerst, heeft de NV-A leiding het cordon doorbroken en is de aversie voor de solidariteitsgedachte nog duidelijker geworden. 

Met zijn voorstellen voor bestuurlijke huiszoekingen en aanhoudingen ging de oorlogsburgemeester De Wever de kant van zijn voorganger Delwaide op. Als klimaatontkenner gooide hij de jeugd die anders denkt dan Schild & Vrienden uit de partij. Met de canon van het Vlaamse verleden wakkert hij het oude incivisme weer op.

De burgerlijke ongehoorzaamheid werd ook duidelijk omschreven. "Alle grote hervormingen zijn extralegaal ingevoerd en dan gelegaliseerd", zei N-VA voorzitter Bart De Wever in De Zevende Dag. 

Dat is volkomen onjuist. De Volksunie was niet separatistisch, de verschillende staatshervormingen gebeurden op legale wijze. Hoever De Wever wil gaan is nu erg duidelijk. Zoals De Roover de universele kracht van het Verdrag voor de Mensenrechten miskent, zo miskent De Wever het grondwettelijk bestaan van een onafhankelijke rechterlijke macht. Hij wil zelfs de Europese rechters op een andere wijze benoemen. 

Hij laat ook toe dat zijn minister het incivisme promoot.  Federaal minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) gaat daarbij nu helemaal over de rode lijn. Ondanks dat ons land op 4 september 2014 door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens werd veroordeeld omdat de uitlevering aan Tunesië van Nizar Trabelsi in strijd is met Artikel 3 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden gaat zij door om het andermaal te kunnen doen. “We willen uiteraard voorkomen dat de man in afwachting van zijn terugkeer naar Tunesië opnieuw een bedreiging vormt voor de bevolking”. 

Dat de minister een bedreiging vormt voor de rechtsstaat en zij er een politiestaat van maakt is voor de bevolking heel wat erger. Dat zij de bevolking opzet tegen de bestaande rechtsorde is opruiing, openlijk gedrag dat neigt naar rebellie tegen de gevestigde orde. 

Opruiing omvat vaak ondermijning van de Grondwet en het aanzetten tot ontevredenheid jegens of opstand tegen de gevestigde orde. Wanneer gebruik gemaakt wordt van de samenwerking met ambtenaren is het ook strafbare samenspanning.

Grootschalige Fraude

Volgens Peter De Roover was de uittredingsvergoeding van zijn voorgangers Herman De Croo en Siegfried Bracke grootschalige fraude die tot op het bot moest worden uitgespit. Het parket moest worden ingeschakeld.  Siegfried Bracke deed wat iedere burger toekomt. Hij schakelde de rechter in. Die heeft nu een erg duidelijk vonnis geveld.

“Zij besluit dat het bureau van de Kamer een fout beging door op 29 maart 2023 te beslissen tot intrekking met terugwerkende kracht van de beslissing van 3 maart 1998 en de nota van 5 februari 2003. Het bureau meent dat het dat wel kon doen omdat die uitgingen van kennelijke onbevoegde organen binnen de Kamer.” 

“De rechtbank oordeelt dat dat echter niet het geval was voor de beslissing van 3 maart 1998. Daarnaast stelt de rechtbank vast dat de beslissing en nota bekrachtigd werden door de plenaire Kamer. Die keurde immers elk jaar vooraf de begroting en achteraf de rekening goed, wat goedkeuring van de uitgave inhield.” 

“Vanaf de begroting van 2003 tot 2023 stond het specifieke bedrag afzonderlijk vermeld in de goedgekeurde ontwerpbegroting, zodat elk lid van de plenaire Kamer daar telkens kennis van kon nemen.” 

“Bij bespreking van de begroting van 2022 in de commissie diende een Kamerlid een amendement in om deze vergoeding af te schaffen. Dat amendement werd weggestemd, waarmee de Kamercommissie dus tegen de afschaffing van de vergoeding stemde.” 

“Uit de onwettigheid van de beslissing van het bureau van de Kamer van 29 maart 2023 volgt dat de heer Bracke de al ontvangen vergoedingen niet moet terugbetalen. De Belgische Staat, vertegenwoordigd door de Kamer van Volksvertegenwoordigers, moet aan de heer Bracke verder de uittredingsvergoeding als gewezen voorzitter betalen vanaf april 2023 overeenkomstig de beslissing van 3 februari 1998 en de nota van 5 maart 2003.”

Fatsoen

Het minste wat je van de eerste burger van dit land mag verwachten is dat hij uit voorgaande rechterlijke uitspraak de les haalt die ieder fatsoenlijk mens er moet uit halen. 

Dat hij als Kamervoorzitter, op geheel foutieve wijze, wetens en willens, twee voorgaande Kamervoorzitters beschuldigde van grootschalige fraude en hij er het parket wilde voor inschakelen, wat zoveel is als de bewering dat zij moeten worden vervolgd, kan niet zonder gevolg blijven.

Het gaat hierin niet om omwetendheid of slordigheid maar om een opzettelijke beschadigingsactie die de persoon van de aangevallen Kamervooziiters te boven gaat. Het is andermaal een daad van incivisme, van opzettellijke beschadiging van het instituut waarvan De Roover de voorzitter is. 

Daardoor geeft hij ook aan wat de uiteindelijke bedoeling is van zijn mandaat. De ondergraving van de bestaande democratische rechtsstaat om er door extralegale acties een eind aan te maken. Zijn eed van gehoorzaamheid aan de Grondwet is zoveel als een meineed.