Beste Caroline Gennez: in de democratie steun je ook tegenspraak
Beste Caroline Gennez,
Wij vernemen zojuist dat, tegen het advies van uw administratie in, de subsidies voor onder andere DeWereldMorgen, Labo vzw, Vrede vzw, HOTM, Climaxi en Vredesactie worden geschrapt of verminderd.
We schrijven u niet alleen om u met aandrang te vragen om die organisaties en het kritische middenveld te redden. We schrijven u ook om de principes waarop onze liberale democratie is gebouwd te redden. We schrijven ú omdat we inmiddels begrepen hebben dat we daarvoor op de N-VA niet kunnen rekenen.
Dat we op de N-VA niet kunnen rekenen, werd duidelijk twee jaar geleden toen we in de krant moesten lezen (want zo gaat dat: politieke beslissingen over je job moet je steeds via de krant vernemen) dat we gescreend zouden worden door toenmalig minister van Cultuur Jan Jambon. Hij verweet ons actief kant te kiezen in het conflict in Palestina.
De screening kwam er in dezelfde periode dat Bart De Wever Israël omschreef als “de kant van het licht” en opriep om “ondubbelzinnig kant te kiezen” voor Israël. Wij konden ons dus niet van de indruk ontdoen dat het probleem van de N-VA niet zozeer was dat we kant kozen, maar dat we niet aan hun kant gingen staan.
Op dat moment had Israël nog maar net het eerste ziekenhuis in Gaza gebombardeerd. Terwijl in alle grote media de Israëlische propaganda, dat het misschien toch een raket van Hamas zou zijn geweest, serieus werd genomen, brachten wij als eerste de feiten naar boven. Dat werd ons niet in dank afgenomen. Ondertussen is het stilaan normaal om de misdaden van Israël te benoemen, maar in het begin van de genocide riskeerde je daarvoor dus een screening en heel wat intimidatie.
“De BBC weet het nog niet, maar DeWereldMorgen wél”, zo klonk het toen spottend in de parlementaire commissie. Nu er in Gaza geen ziekenhuis meer recht staat, mag duidelijk zijn dat we al die tijd gelijk hadden. “De kritische rol" vervullen, zo heet dat mooi in het decreet Sociaal-Cultureel Volwassenenwerk. Al vinden wij het gewoon onze maatschappelijke plicht vervullen.
Voor goedkeuring subsidies moesten we kritisch zijn: daar worden we nu op afgestraft
Bij de kritische rol gaat het volgens het decreet om “het in vraag stellen van waarden, normen, opvattingen, instituties en spelregels en de publieke dialoog daarover voeden en voeren.” Precies wat ons nu onder de noemer ‘woke’ verweten wordt dus.
Naast rollen voorziet het decreet ook verschillende functies van het sociaal-cultureel werk. Eén daarvan is de maatschappelijke bewegingsfunctie. Wanneer we die functie willen vervullen wordt ons gevraagd om vooral politiserend te werken. Het decreet heeft het over drie grondlijnen: bewustmaking, verandering eisen, verandering doen.
En nu willen jullie, de politici die dit decreet gemaakt hebben, organisaties schrappen omdat ze vorming aanbieden aan activisten. Voor de duidelijkheid: geen enkele van de geviseerde organisaties was betrokken bij de vernielingen die door Code Rood zijn aangericht en geen ervan steunt die. Maar als je wil dat activisten leren hoe ze zich binnen de democratische ruimte kunnen verzetten, is het laatste wat je moet doen de organisaties die hen dat willen leren subsidies afnemen.
Het hele principe van een liberale democratie is net dat je ook tegenspraak kan ondersteunen
Ja, wij zijn kritisch op het beleid van de federale en de Vlaamse regering, maar het hele principe van een liberale democratie is net dat je ook tegenspraak kan ondersteunen. Daarom krijgen ook politieke partijen in de oppositie heel wat subsidies, veel meer dan wij trouwens. En omdat we als burgers onze macht niet volledig afstaan aan verkozen politici, ondersteunen we daarnaast ook een breed en pluralistisch middenveld dat als tegenmacht kan fungeren.
Als je dat principe van een liberale democratie wil verdedigen, dan kan je niet zomaar een zuiver politieke beslissing nemen om organisaties die een positief advies kregen toch te schrappen, enkel en alleen omdat ze “te rechts” of “te links” zouden zijn. Zo geef je een signaal naar de hele sector dat ze niet tegen de regering in mogen gaan en hun kritische rol dus niet naar behoren mogen vervullen.
U weet dat allemaal. Uw partij zei het namelijk dit weekend zelf nog in de krant: “Je kan niet zeggen: ‘Ik vind jou niet leuk, dus jij verliest je subsidies.’” We rekenen er dus op dat u niet plooit voor de autoritaire neigingen van uw coalitiepartner. Vlaanderen is - zo hopen we toch - Polen (nog) niet.
