Na overwinning D66: geef burgers terug wat hen werd ontnomen

Wie verrast werd door het succes van de Nederlandse sociaalliberalen D66 van Rob Jetten heeft nagelaten hun programma te bekijken. Joost Sneller (D66): “We moeten onze democratie actief beschermen en versterken om te voorkomen dat die net zo snel kan afbrokkelen als in andere landen.”

“Daarom maken we de rechterlijke macht onafhankelijker, geven we burgers meer rechten tegenover de overheid en zorgen we dat iedereen veilig zijn stem kan laten horen. Alleen zo voorkomen we dat vrijheid en de rechtsstaat ons in Nederland uit handen kunnen glippen.” 

De boodschap is duidelijk: Geef aan de burger terug wat hem uit de handen is “geglipt”.

Wat?

Zoals het een parlementaire democratie betaamt staat het ook in België in de Grondwet: Alle machten gaan uit van de Natie. De Natie dat zijn wij, jij en ik, en al de anderen. 

Om het doenbaar te maken werd de macht ook in drie gesneden zodat zij die ons in de wetgevende, de rechterlijke en de uitvoerende macht vertegenwoordigen, er geen misbruik kunnen van maken. 

Daarin zit nu juist hét probleem. Er werd misbruik gemaakt van het politiek beleid om ten koste van de wetgevende en de rechterlijke, alle macht naar de uitvoerende te trekken.

Wetgevende macht

Wat gebeurde er met de wetgevende macht? Door de wet op de partijfinanciering werd een eind gemaakt aan de interne democratie van de partijen. Het geld en de daarbij horende macht kwam bij de politbureaus terecht. 

De voorzitters bepalen wie op de lijst mag staan, waar een verkozene mag gaan zitten, en op welke knop die moet duwen. In de media komen enkel hun ego's aan bod. Onze verkozen vertegenwoordigers zitten erbij en kijken ernaar.

Rechterlijke macht

De Wever heeft het niet met de ‘activistische’ rechters. Hij stelt zelfs voor de Europese rechters te vervangen en hun interpretatievrijheid te beperken. Zijn minister Anneleen Van Bossuyt gaat nu helemaal over de rode lijn. 

Ondanks het feit dat alle rechters, zowel de Belgische, de Europese en zelfs de Amerikaanse, Nizar Trabelsi vrijstelden, en ons land op 4 september 2014 door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens werd veroordeeld omdat de uitlevering van Trabelsi in strijd was met Artikel 3 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, gaat zij door om het anders te kunnen doen. 

“We willen uiteraard voorkomen dat de man in afwachting van zijn terugkeer naar Tunesië opnieuw een bedreiging vormt voor de bevolking”. Met dergelijke populistische uitspraken wordt de bevolking opgezet tegen diegenen die de laatste toevlucht uitmaken voor de bedrogen burger.

Enkel de justitieminister bepaalt het strafrechtelijk beleid. Het openbaar ministerie mag er wel een advies in geven maar moet de ministeriële richtlijnen uitvoeren. Minster van justitie Koen Geens (2014-2018 – CD&V) slaagde erin met handigheden en zelfs met leugens zijn afkoopwet door het parlement te halen. 

Toen onze volksvertegenwoordigers beseften wat zij hadden gestemd, dat gerechtigheid opnieuw en met een geheim akkoord kan worden afgekocht, deden zij er een parlementair onderzoek over. 

Daarin werd vastgesteld dat hoge politici en magistraten volkomen hun boekje te buiten waren gegaan. De schande was dermate groot dat niemand het aandurfde er in de besluitvorming gewag van te maken. 

De opdracht van het parket werd ook gevoelig gewijzigd. Onze procureurs moeten niet meer vervolgen en hun dossier aan de rechter voorleggen, maar moeten nu ook onderhandelen (afkoopwet) , bemiddelen en seponeren, zonder gevolg laten. Rechterlijke uitspraken worden niet of willekeurig uitgevoerd. 

Justitieminister Koen Geens wou de rechtstreekse toegang tot de strafrechter aan de burger ontnemen door de burgerlijke partijstelling (klacht bij de onderzoeksrechter) af te schaffen. 

Daardoor wou hij voorkomen dat de burger actie onderneemt wanneer de procureur zijn opdracht miskent om het algemeen belang te dienen, misdrijven op te sporen en te vervolgen. 

Hoewel de Raad van State en het Grondwettelijk Hof het belang van de burger ruim beoordelen blijven de parketten bij een eng en te bewijzen persoonlijk belang. Daardoor worden heel wat terechte klachten, ongeacht de inhoud, afgewezen.

En de vierde macht?

Wat is er met de vierde macht, met de media, gebeurd? Voorheen had iedere politieke strekking zijn krant. Berichtgeving via de tv-buis ging langs de overheidszenders. De Vlaamse media zijn nu voornamelijk in handen van drie mediagroepen: DPG Media (o.a. Het Laatste Nieuws, VTM, De Morgen), Mediahuis (o.a. De Standaard, Het Nieuwsblad, Gazet van Antwerpen) en Roularta Media Group (o.a. Knack, Trends). 

Historisch en familiaal hebben zij alle drie dezelfde nationalistische roots. Deze zogenaamde kwaliteitskranten hebben ook allemaal een opiniebladzijde. Maar die wordt door de opiniërende hoofdredacteurs goed bewaakt. 

Wie een afwijkende mening wil lezen moet naar andere media als Apache of De Wereld Morgen uitwijken. De Vlaamse Regering schaft volgend jaar het pas in 2018 opgerichte Vlaams Journalistiek Fonds, en de Mediacademie af. 

Ze schrapt ook zowat het hele budget voor onafhankelijke, kwalitatieve en innovatieve journalistiek. Enkel de werkbeurzen via het Fonds Pascal Decroos blijven overeind (Apache, 8 november 2019). De partij-ego's sturen, zonder enige terughoudendheid of parlementaire tegenspraak, hun nepberichtjes rechtstreeks naar hun followers.

D66

In het project 2026 van D66 kan je lezen wat de Nederlandse sociaalliberalen van Jetten er willen aan doen. 

“De rechterlijke macht onafhankelijker: Ten eerste versterkt D66 de tegenmacht door het Openbaar Ministerie en de Raad voor de rechtspraak onafhankelijker te maken van de politiek en de bevoegdheid om gratie te verlenen bij de rechterlijke macht neer te leggen.”

“Partijen moeten intern democratisch zijn en als ze de democratie ondermijnen moeten ze in het uiterste geval verboden kunnen worden. Burgers krijgen meer rechten tegenover de overheid: Rechters mogen wetten toetsen aan de Grondwet en burgers krijgen meer toegang tot het recht met een structurele investering in de sociale advocatuur.”

“Ook wordt het publiceren van rechterlijke uitspraken wettelijk verplicht, zodat transparantie en rechtsbescherming toenemen, zodat iedereen veilig zijn stem kan laten horen. D66 wil fors investeren in onafhankelijke journalistiek en regionale media. Democratie-onderwijs wordt uitgebreid en mensen die zich inzetten voor de rechtsstaat, van journalisten tot rechters en politici, krijgen betere bescherming tegen bedreigingen.”

Sociaalliberaal

Sinds de Franse Revolutie staat het bij onze Zuiderburen op ieder overheidsgebouw en ging het ook de wereld rond: Liberté, Egalité, Fraternité. De politieke toepassing ervan zorgde ook voor wat wij de welvaartsstaat noemen. 

Dat betekent niet dat iedereen er in weelde leeft. Het houdt in dat de vrijheid van de éne wordt beperkt door de gelijkheid met al de anderen, er een eerlijke verdeling gebeurt van de lasten en baten. 

Dat is net wat de omschrijving sociaalliberaal betekent: vrijheid van de éne die rekening houdt met die van de anderen. Daarin zit wat intussen is mislopen. Sinds Europa het beleid van Reagan en Thatcher achternaliep werd ook bij ons het belang van de éne voor dat van alle anderen gesteld en werd de rol van de staat om het in evenwicht te houden afgebouwd. 

Tijd voor Frédéric De Gucht (de nieuwe voorzitter van Open VLD) om de Burgermanifesten van zijn voorganger Guy Verhofstadt vanonder het stof te halen en vooral om te doen wat zijn voorganger, om in de Wetstraat 16 te kunnen blijven, miskende. Als het enkel bij een belofte blijft en je de burger erdoor bedriegt wordt je daar vroeg of laat voor afgestraft. Dat is wat intussen met alle beleidspartijen gebeurde, zowel hier als bij onze buren.