De moord op de laatste journalisten van Gaza

Ziekenhuis als doelwit

Volgens ooggetuigen gebruikte Israël de zogenaamde ‘double tap’-tactiek: een eerste aanval om mensen te treffen, gevolgd door een tweede om wie komt helpen ook te doden. De eerste aanval trof het dak van het ziekenhuis, waar fotojournalist Hussam al-Masri (Reuters) net een livestream aan het voorbereiden was.

Een tweede aanval volgde vijftien minuten later en doodde vier andere journalisten: Mohammad Salama (Al Jazeera), Mariam Abu Daqqa (freelance voor Associated Press), Moaz Abu Taha (NBC) en Ahmad Abu Aziz. In totaal vielen minstens twintig doden bij de dubbele aanval, aldus lokale gezondheidsfunctionarissen.

“Israël wist exact wie er op dat moment op het dak van het ziekenhuis waren”

Al-Ghad TV zond op dat moment live uit. Op de beelden is duidelijk te zien hoe paniek uitbreekt na de tweede aanval: "Oh God, ze hebben die mensen gedood!", schreeuwt de verslaggever. Een tweede video toont de nasleep, met lichamen van hulpverleners en journalisten bovenop elkaar, onder het stof en bebloed.

Beelden van de aanval

Opzettelijk geviseerd

“Israël wist exact wie er op dat moment op het dak van het ziekenhuis waren”, zegt Muhammad Shehada, woordvoerder van het Euro-Mediterranean Human Rights Monitor. Volgens hem was het dak de enige plek waar journalisten hun eSIM-signaal konden ontvangen, nadat Israël de telecommunicatie-infrastructuur van Gaza grotendeels verwoestte.

Een uur voor de aanval had journalist Hatem Omar nog een Israëlische verkenningsdrone gespot boven het ziekenhuis. Hij waarschuwde zijn collega’s via sociale media. Kort daarna sloeg de eerste raket in.

Israël beweert dat het een “tragische vergissing” was en kondigde een voorlopig onderzoek aan. Premier Netanyahu verklaarde dat Israël “diep betreurt wat er is gebeurd”. Maar volgens Shehada is het onderzoek niets meer dan tijdrekken. “Israël zegt al jaren dat het onderzoekt, maar die onderzoeken leiden nergens toe”, aldus ook mensenrechtenorganisaties zoals B’Tselem en Breaking the Silence.

Patroon van geweld tegen pers

Sinds oktober 2023 zijn al 180 journalisten gedood in Gaza, volgens het Committee to Protect Journalists (CPJ). Dat is driemaal zoveel als tijdens de Vietnamoorlog. CPJ noemt het “de meest gruwelijke aanval op de persvrijheid in recente geschiedenis.”

Mariam Abu Daqqa liet haar 13-jarige zoon Ghaith een afscheidsbrief na: “Maak me trots … wees succesvol en blink uit”

Israël blijft internationale journalisten weren uit Gaza. De enige verslaggeving komt van lokale journalisten die onder bombardementen, hongersnood en elektriciteitsuitval toch blijven rapporteren.

De vermoorde journalisten vertelden elk op hun manier het verhaal van Gaza. Mariam Abu Daqqa (AP) bracht aangrijpende portretten van kinderen die opgevangen werden in het ziekenhuis. Ze doneerde kort voor haar dood nog een nier. Ze liet haar 13-jarige zoon Ghaith een afscheidsbrief na: “Maak me trots … wees succesvol en blink uit.”

Haar buurman, Mohammad Salama (Al Jazeera), was pas verloofd. Beiden kwamen uit Abasan, een dorp in Khan Younis dat intussen volledig van de kaart is geveegd door het Israëlische leger. “Ze lieten niets over. Ze pronken daar zelfs mee op Israëlische tv,” aldus Shehada.

Ahmad Abu Aziz, die verslag deed vanuit het ziekenhuis, verloor zijn huis én collega’s. Hij schreef eerder dat het voelde alsof hij “de enige overlevende verslaggever op de grond” was.

De vijf vermoorde journalisten vormden het laatste bastion van verslaggeving van de genocide.

Timing geen toeval

Dat journalisten opzettelijk geviseerd worden, is geen nieuw fenomeen. In 2018 werd journalist Yaser Murtaja doodgeschoten door een Israëlische scherpschutter, hoewel hij een duidelijk gemarkeerd persvest droeg. Ook toen volgde een nietszeggend “onderzoek”.

Israël beschuldigt regelmatig journalisten van banden met Hamas, zonder bewijs. Mediaorganisaties zoals AP, Reuters en Al Jazeera reageren geschokt en eisen transparantie en verantwoording.

Israël wil geen pottenkijkers en wil de beelden van uitgemergelde kinderen uitbannen

De timing van de moord op de journalisten is ook geen toeval. Israël is een grootschalig offensief begonnen tegen Gaza-stad met de bedoeling alle inwoners naar een groot concentratiekamp in het zuiden van de Gazastrook te brengen, om ze vandaar te verdrijven naar het buitenland.

Afbeelding

Die operatie zal bijzonder bloederig verlopen. Ondertussen zullen ook meer en meer Gazanen omkomen van de hongersnood. Israël wil geen pottenkijkers en wil de beelden van uitgemergelde kinderen uitbannen.

Wat is er nog nodig?

De aanval op het ziekenhuis vond plaats, terwijl de humanitaire situatie in Gaza steeds catastrofaler wordt. Op vrijdag verklaarde de VN officieel dat er hongersnood heerst. Minstens 300 mensen zijn al gestorven door ondervoeding, onder wie tientallen kinderen.

Dagelijks worden tientallen mensen op zoek naar voedsel bij hulpposten neergeknald, alsof het een schietkraam is.

“Moet werkelijk elk verhaal uit Gaza het zwijgen worden opgelegd?”

Ondanks massale verwoesting, honger, het systematisch uitschakelen van journalisten, blijft de internationale gemeenschap grotendeels passief toekijken en kan Israël ongestoord zijn gang blijven gaan.

“Wat is er nog nodig?”, vragen Palestijnse organisaties zich af. “Moet werkelijk elk verhaal uit Gaza het zwijgen worden opgelegd?”

Bronnen

- Israel Bombs Gaza Hospital, Kills 5 Journalists from AP, Al Jazeera, Reuters, NBC - Israel bombed Gaza hospital a second time, killing rescuers, say health officials