Gentse coalitie voor Palestina op SOS Gaza: "no one cares"

“Een van de kinderen die ik behandelde, smeekte me om water. Eerst vreesde ik dat het een teken was dat ze te veel bloed had verloren. Maar toen vertelde ze me dat ze al dorst had vóór ze gewond raakte; en ik voelde een vreemde opluchting. Maar wacht… wat voor wrede geruststelling is dat? Een kind dat al honger lijdt en alles ontbeert, moet daarbovenop nog gewond raken! Zoals altijd in Gaza blijkt elke nieuwe dag erger dan de vorige.” Fragment uit het dagboek van Ali, een arts in het Al-Aqsa Martelarenziekenhuis, op 18 mei 2025.

Wij zijn Areen en An, en spreken namens de Gentse Coalitie voor Palestina, een verbond van 28 Gentse middenveldorganisaties. Sinds november 2023 voeren we actie — op straat, en in gesprek met het stadsbestuur, want de genocide die we vandaag zien, is geen ver-van-ons-bed-show waar we in Gent afstand van kunnen houden.

Vele Palestijnen in Gent en België hebben familieleden verloren, hebben geliefden die al 19 maanden in acuut gevaar zijn en hebben een thuis die gebombardeerd werd. Zij dragen dit elke dag. En ze doen dit in een maatschappij die er niet om geeft. Wij zijn het hen verplicht om niet weg te kijken, om te blijven strijden.

Elke dag vragen we ons af: hoe is het mogelijk dat er nog steeds geen sancties zijn, geen wapenembargo, en dat de Israëlische ambassadeur nog niet is uitgewezen? Maar eigenlijk kennen we het antwoord op die vraag: Het is niet omdat de feiten onduidelijk zijn — maar omdat de politieke wil ontbreekt. Het is geen kwestie van “niet weten,” het is een kwestie van ervoor kiezen om niet te handelen — ondanks het duidelijke bewijs van oorlogsmisdaden, apartheid en massaslachtingen. No one cares.

Passiviteit van politici

No one cares. Dat is hard om te horen, maar dat is exact het gevoel dat we hebben bij de passiviteit van politici. Na anderhalf jaar genocide stelt het federaal parlement nu een resolutie voor die Palestijnen criminaliseert en hun rechten voorwaardelijk maakt. Hoe durven ze het recht op zelfbeschikking voorwaardelijk te maken in tijden dat er dagelijks tientallen Palestijnen vermoord worden? Elke dag worden mannen, vrouwen, kinderen, journalisten, zorgverleners en artiesten vermoord. Alsof ze niets zijn. Elke dag worden huizen, ziekenhuizen en scholen vernietigd. Alsof ze niets betekenen.

Geen business as usual met een staat die theaters bombardeert en dichters vermoordt. Een boycot van Israëlische culturele instellingen. Geen business as usual met bedrijven die schaamteloos een genocidale staat bevoorraden. Een boycot van Carrefour, Intel, Siemens, Sodastream en ga zo maar door. Geen business as usual op politiek niveau: dat vragen we van onze stad en van andere politieke niveaus: Erken het recht op verzet en zelfbeschikking van de Palestijnen en verbreek alle economische en politieke banden met Israël, wacht niet langer op de EU, maar voer sancties in: nu, nu, nu.

Als Gentse Coalitie voor Palestina vragen we jullie om de druk vol te houden. Daarom roepen we jullie op om op zaterdag 25 mei om 14u naar het Sint-Baafsplein te komen en deel te nemen aan de betoging. Voor sancties, voor Palestina, voor rechtvaardigheid, voor het leven. Laat deze avond geen eindpunt of eenmalig engagement zijn: spreek je uit, voer actie, steun Palestijnse stemmen, zet druk op elk mogelijk politiek niveau en doe opofferingen.

We sluiten af met de bekende zin van een van de mooiste Palestijnse stemmen: Refaat Alareer, die vermoord werd door het genocidair regime: “If I must die, you must live to tell my story”. Laat ons dat verhaal voor hem en de tienduizenden andere vermoorde Palestijnen verder dragen en het huidige verhaal van dood en onrechtvaardigheid veranderen, voor een vrij Palestina.