Voorbereiding op een nieuw offensief: de VS scherpt de druk op Cuba aan

Afbeelding
foto Cubadebate
foto Cubadebate
Het anti-Cubaanse team binnen de VS-regering zet een nieuw offensief in gang. Het doel: de weg vrijmaken voor een nieuwe reeks strafmaatregelen tegen Cuba.

Terwijl Trump zich bezighoudt met het opleggen van tarieven, geopolitieke spelletjes speelt met Oekraïne en Israël voorziet van wapens, en Elon Musk ondertussen flink snoeit in de overheid en ontwikkelingshulp van de VS, zet het anti-Cubaanse team binnen de regering een nieuw offensief in gang. Het doel: de weg vrijmaken voor een nieuwe reeks strafmaatregelen tegen Cuba.

Eind maart riep congreslid Carlos Giménez op tot hardere actie om "het Cubaanse regime uit te hongeren". Zijn oproep werd al snel gevolgd door gelijkaardige uitlatingen van de speciale gezant voor Latijns-Amerika en de hoogste militaire verantwoordelijke voor de Amerikaanse operaties in de regio.

Claver-Carone zet in op keiharde aanpak: 'Maximale druk is nog lang niet bereikt'

Ook Mauricio Claver-Carone dook op in Miami — traditioneel de uitvalsbasis voor het Amerikaanse beleid richting Latijns-Amerika, en dan vooral ten aanzien van Venezuela en Cuba. Claver-Carone, die ooit op voorspraak van Trump aan het hoofd stond van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, maar daar moest vertrekken wegens corruptie, is terug op het toneel als architect van het Latijns-Amerikaanse beleid van de VS. Zijn speciale aandacht? Cuba en Venezuela.

Hij is geen nieuwkomer in deze strijd. Zijn carrière draait al decennialang rond de anti-Cubaanse industrie: eerst als lobbyist voor het US-Cuba Democracy PAC in Washington, later als topfunctionaris onder Trump.

De nieuwe anti-Cubaanse koers van Mauricio Claver-Carone draait om één ding: pijn, en snel ook. Zijn strategie? Onmiddellijke impact, maximale druk op maximale druk, en een allesomvattend strafbeleid — alsof de 243 sancties die tijdens Trumps eerste termijn al zwaar op Cuba wogen, nog niet genoeg schade hadden aangericht. Claver-Carone speelde toen al een sleutelrol in het bedenken en uitvoeren van die maatregelen.

"Het gaat uiteindelijk om de keuze: kortetermijnpijn voor langetermijnwinst, of langetermijnpijn en geen enkele winst"

"Het beleid in 2019 draaide om maximale druk, maar eerlijk? We zijn er nooit echt geraakt. Niet eens de helft", verklaarde hij openlijk. "Binnen de regering waren er toen verdeeldheden. Buitenlandse Zaken lag dwars, Financiën vond dat sancties alleen thuishoorden bij nucleaire dreigingen, Defensie keek alleen naar het Midden-Oosten en China, en interesseerde zich niet voor Latijns-Amerika."

Afbeelding
Clever-Carone als president van de inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank waar hij wegens corrupte werd buitengegooid Flickr/CC BY-NC-ND 2.0
Clever-Carone als president van de inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank waar hij wegens corruptie werd buitengegooid, Flickr/CC BY-NC-ND 2.0

Volgens hem is dat vandaag anders. "Dit is het meest samenhangende buitenlands beleidsteam dat ik ooit heb gezien. Volledig gefocust op het westelijk halfrond. Buitenlandse Zaken loopt in de pas met onze minister Marco Rubio, Financiën begrijpt de dreiging, en Defensie beseft nu dat veiligheid in de regio cruciaal is."

Wat we volgens Claver-Carone vooral níét moeten doen, is te traag handelen. "Als we gaten laten vallen of te voorzichtig zijn, verspelen we onze kans. Natuurlijk zullen er altijd meningsverschillen zijn, commerciële belangen — dat begrijp ik als investeerder, maar het gaat uiteindelijk om de keuze: kortetermijnpijn voor langetermijnwinst, of langetermijnpijn en geen enkele winst."

“De kwaadaardige acties van Cuba ondermijnen onze relaties in de regio”
Tijdens een gesprek op het Miami Dade College liet hij er geen twijfel over bestaan: "Wat vandaag ongemakkelijk of overdreven lijkt, zal simpelweg niet werken als we het niet voluit doen. En dat is mijn grootste les. Ik werk met een staatssecretaris die net zo denkt, en een president die deze prioriteiten serieus neemt. Het doel is duidelijk: we gaan dit afmaken."

Voor Claver-Carone, door de Venezolaanse predikant José Amesty ooit bestempeld als ‘de obsessieve bulldog van Donald Trump’, biedt de harde aanpak tegen Venezuela volgens hem de blauwdruk om de economische oorlog tegen Cuba verder op te voeren.

Ouderwetse tactieken, nieuw offensief: VS scherpt aanval op Cuba verder aan

"De middelen die we tegen Cuba inzetten, zijn achterhaald", zei Claver-Carone zonder omwegen. "Ze zijn gebaseerd op oude wetten, en vaak missen ze elk effect. Tegen Venezuela gebruiken we veel preciezere, krachtigere instrumenten, mét impact en bijwerkingen."

Op dezelfde dag, 3 april, kwam ook het hoofd van het Southern Command, met zetel in Florida, met een scherpe bijdrage. Vanuit Washington bestempelde admiraal Alvin Holsey Cuba als een "zeer uitdagende bedreiging voor de nationale veiligheid van de VS".

Zonder blikken of blozen beschuldigde Holsey de Cubaanse regering ervan dat ze, in plaats van de economische crisis in eigen land aan te pakken, zich juist dieper zou verbinden met tegenstanders van de VS. “De kwaadaardige acties van Cuba ondermijnen onze relaties in de regio, wakkeren illegale migratie aan en vormen een bedreiging voor de veiligheid van de VS”, verklaarde hij voor het House Armed Services Committee.

De vorige Trumpmaatregelen: 243, plus 7 nieuwe maatregelen onder het huidige mandaat
En dat terwijl hij nog maar kort geleden, in januari, zelf in gesprek was met het hoofd van de diplomatieke missie van de VS in Havana — iemand met een reputatie voor het organiseren van subversieve campagnes in andere landen.

Dat, uitgerekend op die dag, op twee verschillende podia, prominente stemmen uit de Trump-sfeer zich uitspreken over Cuba, is allesbehalve toeval. Ook de terminologie die Claver-Carone gebruikte, vol medische en militaire metaforen — “We gaan chirurgischer en effectiever te werk” — wijst op een doordachte en gecoördineerde strategie.

Alles wijst erop dat er voorbereidingen worden getroffen voor een nieuw pakket aan sancties tegen Cuba. De vorige 243, plus 7 nieuwe maatregelen onder het huidige mandaat, blijken voor de hedendaagse architecten van de machtspolitiek in de VS nog niet genoeg.

Het niveau van cynisme, wreedheid en minachting dat deze figuren tentoonspreiden, roept herinneringen op aan Lester Mallory, die 65 jaar geleden openlijk pleitte voor het uithongeren van het Cubaanse volk omdat het weigerde zich te onderwerpen aan de wil van het imperium.

Lees hier een artikel over hoe de EU niet mag buigen voor Trumps agressieve Cuba-beleid.

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?