Ik ging naar Gaza en wat ik zag was een Holocaust

Als het over de afslachting in Gaza gaat gebruiken westerse mainstream media het woord genocide niet, laat staan holocaust of Holocaust[1]. Nochtans is dit de beste beschrijving van wat zich daar voltrekt.

Leeswaarschuwing: dit artikel bevat expliciete verwijzingen naar marteling en seksueel geweld.

Zionisme als racisme

VN-resolutie 3379 definieerde zionisme als “een vorm van racisme” omdat het in zijn kern een ideologie is van suprematie die ernaar streeft Joden te bevoordelen ten koste en zelfs tot schade en ondergang van niet-Joden. De resolutie werd in 1975 aangenomen en is in 1991 ingetrokken na druk van Israël en de Verenigde Staten.

Hoe je zionisme ook definieert, het uit zich onder andere in talloze manieren in de onderwerping of verdrijving van autochtone Palestijnen.

De klus klaren

De afgelopen twaalf maanden heeft Israël een lang gekoesterde koloniale fantasie geïmplementeerd om niet alleen “de klus te klaren”, maar dit te doen met een wellustig sadisme dat de weerklank oproept van de socialemediaberichten die afkomstig zijn van Tzipi Navon (naaste adviseur en officemanager van Sara, echtgenote van Benjamin Netanyahu).

Navon riep op om inwoners van Gaza die deelnamen aan het bloedbad van 7 oktober live op televisie te martelen

Navon riep op om inwoners van Gaza die deelnamen aan het bloedbad van 7 oktober live op televisie te martelen: “Eerst de nagels van handen en voeten uittrekken ... hun geslachtsdelen afsnijden en [ze] laten zien dat [hun testikels] gebakken zijn in koolzaadolie en [ze] dwingen die op te eten ... De tong tot het einde bewaren, zodat het geschreeuw ons behaagt, de oren zodat [ze] [hun] eigen geschreeuw kunnen horen en de ogen zodat [ze] ons kunnen zien lachen.”

Eerst de nagels van handen en voeten uittrekken ... hun geslachtsdelen afsnijden, ze laten zien dat hun testikels gebakken zijn in koolzaadolie en ze dwingen die op te eten

Uit Opiniepeilingen van het Israëlische Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies blijkt dat een meerderheid van de Joodse Israëli's vindt dat soldaten die worden beschuldigd van het martelen van Palestijnen niet strafrechtelijk moeten worden vervolgd.

Martelingen

In een zeldzaam moment van openhartigheid meldde de New York Times de bevindingen van de VN over systematische marteling, inclusief seksuele marteling. Volgens het rapport van de VN zouden Israëlische soldaten Palestijnse gevangenen hebben vastgehouden in zwaar overbevolkte gevangeniscellen, ze hebben onderworpen aan slaaptekort en gedwongen naaktheid, te hebben bedreigd met groepsverkrachting en de genitaliën en anussen van mannelijke en vrouwelijke gevangenen te hebben gepenetreerd of geëlektrocuteerd met stroomstokken en andere voorwerpen.

Vrijgelaten Palestijnse gijzelaars hebben gemeld dat ze zijn verscheurd en seksueel misbruikt door getrainde honden

Een advocaat die uitzonderlijk toegang kreeg tot een Palestijnse gevangene in een Israëlisch detentiecentrum meldde dat een brandblusser werd geactiveerd in het lichaam van een 27-jarige man, via een slang die in zijn anus werd gestoken.

Vrijgelaten Palestijnse gijzelaars en Palestijnse burgers in Gaza zijn naar verluidt afgemaakt en seksueel misbruikt door getrainde honden.

Veel ontvoerden, onder wie vooraanstaande chirurgen zoals dr. Adnan Al-Bursh, directeur van de orthopedische afdeling van het ziekenhuis Al-Shifa, zijn mogelijk overleden na marteling.

Sommigen kwamen uit de Israëlische goelags met zo'n trauma dat ze naar verluidt aan geheugenverlies leden. Sommigen waren niet meer in staat om te spreken; allemaal waren ze gebroken door de onbeschrijfelijke martelingen in Israëlische gevangenschap. En zij waren de gelukkigen die eruit kwamen.

Verbande kinderen

Dr. Mark Perlmutter, orthopedisch en traumachirurg uit North Carolina die zich als vrijwilliger aanmeldde als noodarts in Gaza, heeft gezegd dat “van alle rampen die ik heb gezien ... 40 missiereizen, 30 jaar, Ground Zero, aardbevingen, dat alles bij elkaar is niet te vergelijken met het niveau van het bloedbad dat ik zag tegen burgers in slechts mijn eerste week in Gaza ... bijna uitsluitend kinderen”.

“Dat heb ik nog nooit gezien. Ik heb meer verbrande kinderen gezien dan ooit in mijn hele leven. Ik heb nog nooit zoveel uiteengereten kinderen gezien in mijn eerste week.” Hij zei dat sluipschutters kinderen “met zekerheid” neerschoten.

“Ik heb meer verbrande kinderen gezien dan ooit in mijn hele leven”

De ruwe beelden en geluiden van het bloedbad zijn onmiskenbaar - hele families die massaal levend begraven worden in het puin van hun huizen, keer op keer; verscheurde lichamen; versnipperde lichamen; gebroken lichamen; verbrande lichamen; uiteengereten lichamen overal; bloed en ingewanden op de stadspleinen en wegen; onbereikbare lichamen die liggen te rotten op straat, uiteengereten door uitgehongerde zwerfhonden, zelf verbrand en kapot; moedwillige vernietiging van alles in de hele Gazastrook.

We hebben er geen taal voor

Wat ik ter plekke waarnam, zelfs tijdens voor een korte periode in maar een klein stukje Gaza, is nog steeds oneindig veel erger dan de ergste video die de wereld te zien krijgt. De enorme omvang van de schade is ongelooflijk. We hebben er nog geen taal voor.

Terwijl ik uitgeputte gezinnen van plaats naar plaats zag vluchten, hongerig, dorstig, vies en verbijsterd, moest ik steeds denken aan de woorden van de Israëlische generaal Rafael Eitan, die in 1983 beloofde dat nadat het land was bezet: “Het enige wat de Arabieren eraan zullen kunnen doen is krioelen als gedrogeerde kakkerlakken in een fles." De toestand van de Palestijnen in Gaza is een manifeste visie van Israël.

Het testen van nieuwe wapens en een AI-gestuurde doodindustrie heeft Gaza tot het meest macabere experiment van het wereldrijk gemaakt

De bijna totale degradatie van een hele goed functionerende samenleving in maanden is onmogelijk te bevatten. Het gebrek aan voldoende voeding en sanitair, in combinatie met onophoudelijke terreur, de verspreiding van ziekten (van hepatitis en polio tot mysterieuze en pijnlijke jeugdpuisten), het testen van nieuwe wapens en een AI-gestuurde doodindustrie heeft Gaza tot het meest macabere experiment van het wereldrijk gemaakt.

Werkelijke dodental

Ik heb een korte studie uitgevoerd om het werkelijke dodental in Gaza te schatten, omdat ik wist dat de capaciteit om te tellen gedecimeerd is. Mijn studie, gepubliceerd door Electronic Intifada, toonde aan dat het werkelijke dodencijfer tussen de 190.000 en 500.000 ligt.

Het omvat de martelaren door direct vuur, maar ook de chronisch zieken die stierven door gebrek aan toegang tot medicijnen; de doden of stervenden door honger en uitdroging; de vermisten; en de doden door de verspreiding van besmettelijke ziekten die welig tieren als gevolg van vernietiging door Israël van sanitaire voorzieningen en waterzuivering.

De bijna totale degradatie van een hele, goed functionerende samenleving in een paar maanden is onmogelijk te bevatten

Zoals zo vaak als Palestijnen aan het woord komen, werd mijn artikel onthaald op scepsis en afwijzing. Maar tien dagen na publicatie kwam The Lancet, een gerespecteerd medisch tijdschrift onder peer-review, met een “een conservatief” getal van “tot 186.000 of zelfs meer doden”, wat de onderkant van mijn geschatte bereik bevestigde, wat volgens mij nog steeds een grove onderschatting is.

Israël heeft het equivalent van meerdere atoombommen aan explosiekracht laten vallen op een gebied dat minder dan half zo groot is als Hiroshima. De statistieken alleen al zijn niet te bevatten.

Plezier om rouwen

Maar wat nog angstaanjagender is, is het plezier dat Israëli's - in bijna alle sectoren van hun samenleving - lijken te beleven aan het getuige zijn van de onvoorstelbare ellende, pijn en terreur van Palestijnen. Hun soldaten zetten hun wreedheden op muziek en posten ze op TikTok.

Nog angstaanjagender is het plezier dat Israëli's lijken te beleven aan het getuige zijn van de onvoorstelbare ellende

Families in heel Israël verkleden zich [nvdr: in filmpjes] om de spot te drijven met Palestijnen die rouwen om hun dode en bebloede kinderen. Mensen in de hele Israëlische samenleving roepen op tot meer geweld, zelfs tot een nucleaire aanval om alle Palestijnen in Gaza uit te roeien.

Ram Cohen, schooldirecteur in Tel Aviv die zich heeft uitgesproken over de Israëlische cultuur tegenover Palestijnen, beschrijft het als volgt: “Arabieren zijn inferieur aan ons. Daarom schoppen en slaan we Palestijnen. Daarom schieten we op ze. Ze zijn niets.”

In juli stonden veel Israëli's en een aantal van hun eigen wetgevers eensgezind op om het recht op te eisen om de lichamen van Palestijnen open te rijten door middel van groepsverkrachtingen in hun goelags in de martelinrichting Sde Teiman.

Het kerkhof van de westerse hegemonie

Israël begaat de holocaust van onze generatie, en het doet dat voor het aangezicht van een schijnbaar onverschillige wereld.

Israël begaat de holocaust van onze generatie, voor het aangezicht van een schijnbaar onverschillige wereld

Gaza is terecht beschreven als “een kerkhof voor kinderen”, maar Gaza zal ook het kerkhof van de westerse hegemonie zijn, samen met de slogans en instellingen die het in stand houden - van de mythe van het zogenaamde “internationale recht” tot het Olympisch comité dat leden van een genocidaal leger en een apartheidsstaat toestond om deel te nemen, terwijl het het Franse verbod tolereerde voor moslimvrouwen met een hijab om deel te nemen.

Noot van de redactie van Novara Media: Dit artikel werd geschreven in opdracht van The Guardian US als onderdeel van de serie Rise against fascism, die in september werd gepubliceerd. Het is tegengehouden door hoofdredacteur Katherine Viner na een meningsverschil over het gebruik door de auteur van de term “holocaust” om de acties van Israël in Gaza te beschrijven - The Guardian stelde voor dat ze het zou veranderen in “genocide” en ze weigerde. De context van het incident is gedocumenteerd in dit rapport.

Novara Media heeft besloten het stuk volledig te publiceren, inclusief de term “holocaust”. Dit, na overleg met verschillende wetenschappers op het gebied van genocide en Joodse geschiedenis. De auteur spelt haar eigennaam met kleine letters.

Susan Abulhawa is een Palestijnse schrijfster en mensenrechten- en dierenrechtenactiviste die in de VS in Pennsylvania woont. Lees de recensie van haar eerste boek 'Ochtend in Jenin': aangrijpend familie-epos over Palestina, de recensie van haar tweede boek 'Het blauw tussen de hemel en de zee', tweede boek bevestigt Susn Abulhawa's talent, het interview dat we met haar hadden in 2015 "Palestijnen zijn gewone mensen zoals iedereen" en de recensie van haar derde boek dat nog niet is verschenen in Nederlandse vertaling Met haar derde roman vervoegt Susan ABulhawa definitief de grote auteurs der aarde. 

Dit artikel verscheen eerder op Novara Media. De vertaling is van Rein van Gisteren.

Note:

[1] Volgens de Nederlandse woordenlijst duidt de beginhoofdletter hier op de naam voor de Jodenvervolging in WOII. Het zelfstandig naamwoord holocaust betekent 'totale verbranding'. De Wereld Morgen volgt hier de Engelstalige bron, ook in de kop van het artikel waar de redactie van Novaramedia spreekt van ‘een’ Holocaust. De verwante term genocide (volkerenmoord) is een misdrijf in het internationale recht: het ontkennen van het bestaansrecht van een volk. (nvdr)