DeWereldMorgen
Opinie - Anna Claes

Waarom een academische boycot van Israël wél nodig is 

In tegenstelling tot wat Luc Sels, rector van de KU Leuven, beweert, is een academische boycot wel degelijk een effectief instrument om druk te zetten op Israël, zo schrijft KU Leuven-alumnus Anna Claes.

maandag 27 mei 2024 12:52
Spread the love

 

Gisteren verklaarde Luc Sels in De Standaard dat een boycot van Israëlische kennisinstellingen meer schaadt dan baat. Diezelfde boodschap verkondigde hij ook op dinsdagavond tijdens een college van KU Leuven-denktank Metaforum, genaamd ‘De oorlog in Gaza. Wat is de rol van de universiteit?‘.

Dat is opvallend, want de gastspreker op datzelfde college was Israëlisch-Joodse onderzoekster Maya Wind, die in haar nieuwe boek Towers of Ivory and Steel minutieus uiteenzet hoe Israëlische universiteiten de vrijheid van Palestijnen ontkennen. Al 76 jaar spelen ze een actieve rol in het verdrijven van Palestijnen en de discriminatie van niet-Joodse professoren en studenten, schrijft Wind. Hun beleid staat in grotendeels in dienst van de Israëlische apartheid en bezettingspolitiek. Daarbij onderhouden ze zeer intieme banden met het Israëlisch leger en de overheid.

Zo is Tel Aviv University, waarmee de KU Leuven dit jaar een onderzoeksproject opstartte, verantwoordelijk voor het ontwikkelen van de “Dayhiya doctrine”, een militaire strategie die de vernieling van civiele infrastructuur aanmoedigt. Diezelfde strategie werd ook toegepast bij het uitmoorden van de Palestijnen in Gaza sinds de Israëlisch invasie in het gebied.

Het idee dat academische samenwerkingen Israëlische universiteiten van binnenuit kunnen veranderen, is dus onwaarschijnlijk. Instellingen als Tel Aviv University vormen de ideologische kern van het Zionistische project en de huidige genocide. Toch blijft de rector krampachtig volhouden dat Israëlische universiteiten niet samenvallen met de overheid waaronder ze opereren, en dat het verbreken van banden een averechts effect zou hebben.

Academische samenwerkingen ondersteunen het regime en vormen daardoor deel van haar bestaansreden

De waarheid is nochtans dat Israël haar harde lijn van apartheid en vestigingskolonialisme enkel kan doorzetten door de steun die ze krijgt van de overheden, bedrijven, en instellingen, waaronder universiteiten. Academische samenwerkingen ondersteunen het regime en vormen daardoor deel van haar bestaansreden. Een boycot is bijgevolg een essentieel en hoogst effectief instrument om druk te zetten op Israël en steun te betuigen aan de Palestijnen.

De studenten hebben dus gelijk wanneer ze eisen voor een totale boycot van academische samenwerkingsverbanden met Israëlische universiteiten. Toch noemt Sels hun activisme ‘makkelijk’, omdat universiteiten dergelijk protest zouden toelaten en zelfs stimuleren. Dat zijn grote woorden voor een man die maandenlang de stem van haar studenten grotendeels heeft genegeerd en tot op heden nog geen doortastende strafmaatregelen tegen Israëlische kennisinstellingen heeft ingevoerd.

Pleiten voor een boycot is niet makkelijk, meneer Sels, het vergt moed. Moed om de eis voor mensenrechten te prioriteren boven wetenschappelijke vooruitgang en zich openlijk te verzetten tegen een machtig en invloedrijk regime. Moed die u, in tegenstelling tot uw studenten, tot dusver nog niet hebt getoond.

steunen

Steun voor een nieuwe website

We hebben uw hulp nodig voor een essentiële opfrissing van de website. Om die interactiever, sneller en gebruiksvriendelijker te maken hebben we 30.000 euro nodig. Elke bijdrage, groot of klein, helpt. Met uw donatie ondersteunt u onafhankelijke journalistiek die de verhalen blijft brengen die er echt toe doen. Laat uw hart spreken.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!