Waarom zijn er vooral grote, pijnlijke tekorten in de opvang van jeugdige Personen met mentale verwarring en pijn?
In 1981, toen ik 18 was, waren er alléén maar plaatsen voor volwassenen in de psychiatrische opvang.
De extreme schaarste op het vlak van jongerenopvang is gewoon gegroeid, lijkt mij, doordat onze verdomd complexe en in wezen niet erg kindvriendelijke en ten derde meer en meer on-natuurlijke toestanden omarmende maatschappij dit niet zag aankomen: nog een blijk hoe zij veel zorgen afwentelt op de kinderen en jongeren.
(Lezers weten hoe ik het fel goed vond van onze minister van onderwijs om de scholen vorige lente langer open te houden dan in de buurlanden, en daardoor onze jongeren het netwerk en de contacten binnen de peergroep, de vriendengroep, tenminste niet te zeer te onthouden. )
Wat de jeugdzorg in het veld van GGZ betreft, is het beleid en de dokters gepakt op snelheid.
En volgens mijn inzichten komt dit ook juist als gevolg van de nog wijdverbreide al te (mannelijke) blindheid voor de kleinen.
Dáárom is het aantal jeugdpatiëntjes spectaculair kunnen toenemen.
Illustratie: ervaren psychiater geïnterviewd in het VRT TV-journaal van 8 oktober 21.
Creative commons
