Interview -

Jobstudenten zonder job puzzelen om rond te komen

Het zijn zware tijden voor studenten. Bovenop de fikse mentale beproevingen van de voorbije maanden, duiken bij sommigen ook forse financiële moeilijkheden op. Het spaarpotje dat ze dit jaar hoopten te vullen, kan zorgvuldig terug in de kast worden opgeborgen. Studies en kothuur op tijd betaald krijgen is nu de grootste zorg.

dinsdag 2 juni 2020 13:40
Spread the love

“Ik ga er niet over liegen, het is pijnlijk”

Eline (22) werkte anderhalve dag per week in een gerechtsdeurwaarderskantoor. Elke maandag diende ze op in café De Roos in Sint-Amandsberg en op zondagavond was ze te vinden achter de bar van café Giri in Gent. Oh ja, tussendoor studeert ze ook rechten. Door de coronacrisis zag Eline de inkomsten van drie studentenjobs aan haar voorbijgaan. De cafés zijn gesloten en ook in het gerechtsdeurwaarderskantoor is Eline momenteel niet meer nodig. “Omdat ze geen veilige afstanden op de werkvloer kunnen garanderen, hebben ze de jobstudenten geschrapt.”

Eline woont thuis en zit gelukkig niet in onmiddellijke financiële nood. De wens om tijdens haar studies al wat geld opzij te zetten voor later, zag ze wel volledig in rook opgaan. “Een studentenjob is de ideale manier om iets te verdienen zonder er veel belastingen op te betalen. Ik werkte dan ook zoveel mogelijk met het oog op de toekomst. Ik heb graag zekerheid en ben wel bezig met mijn financiën en beleggingen. Daarbovenop waren de centjes natuurlijk ook handig om eens weg te kunnen gaan of een cadeautje te kopen voor iemands verjaardag of zo.”

Een nieuwe job zoeken was voor Eline niet meteen een optie. “Ik werd wel nog gevraagd om te gaan babysitten, maar dat wou ik liever niet doen. Ik ken die mensen niet. Ik ben zelf ook bij mijn vriend ingetrokken om mijn bubbel af te sluiten. Gaan babysitten en het gevaar lopen om die kinderen of mijn schoonouders te besmetten, leek mij dan ook geen goed idee. In plaats daarvan heb ik wat teruggeschroefd op mijn uitgaven om de situatie stabiel te houden. Het is wel pijnlijk. Ik ga daar niet over liegen. Als je denkt hoeveel ik had kunnen verdienen en nu niets van vervanging heb, dat doet pijn.”

 

“Ik ben actief op zoek geweest naar werk, maar kreeg nergens reactie”

Jolan (23) is student criminologie en werkte sinds september als jobstudent in café De Omgekeerde Wereld in Gent. “Ik had dit semester beslist om maar één vak mee te doen en veel te werken. Dat is dus volledig in het water gevallen. Als ik het uitreken, ben ik al rond de 3.000 euro misgelopen sinds het begin van de crisis tot nu.”

Jolan betaalt zijn studies momenteel zelf. Toen het café gesloten werd, ging hij op zoek naar een nieuwe studentenjob. “Ik heb Ago (interimkantoor, red.) gecontacteerd en zij zouden me op de hoogte brengen als er iets vrijkwam. Daar heb ik niets meer van gehoord. Zij krijgen voor het moment zoveel vragen binnen. Ik heb ook bij verschillende winkels hier in de buurt mijn CV binnengestoken, maar ook hierop is er geen reactie gekomen.”

Het is een serieuze financiële domper, maar Jolan wil niet klagen. Hij kan rekenen op begrip van zijn huisbaas. “Ik heb enorm veel geluk gehad. Ik woon in het huis van de eigenaar van het café en ik moet van hem geen huur betalen nu, omdat ik mijn job kwijt ben. Hij is zelfs aan het kijken of er iets van vergoeding geregeld kan worden voor zijn werknemers. De overheid voorziet helemaal niets voor jobstudenten, dus hij zou nu misschien een stuk van zijn corona-hinderpremie over zijn werknemers verdelen. Dat staat nog niet vast, maar ik vind het ongelofelijk chique dat hij dat zelfs nog maar overweegt. Onze cafébaas is daar wel mee bezig. Daar prijs ik hem echt voor, want wij kunnen nergens anders op terugvallen.”

“Ik zit krap bij kas en ik moet opletten waar ik mijn geld aan uitgeef, maar voor mij is de situatie momenteel nog leefbaar. Alles gaat wel naar eten. Voor de rest probeer ik mijn uitgaven te beperken. Ik heb maar één vak, ik heb een huis en ik kan mijn eten nog op tafel krijgen. Maar moest mijn huisbaas niet gezegd hebben dat de huur wegviel, dan zaten we met een ander verhaal. Het grootste probleem voor mij nu is die onzekerheid en onduidelijkheid: Als de horeca weer opengaat, zal er dan nog plaats zijn voor mij om in het café te werken? Want als de heropening gekoppeld wordt aan allerlei maatregelen, dan ga ik ervan uit dat het café geen personeel meer nodig zal hebben.”

 

“Zelfs al vragen mijn ouders er niet om, ik zal wel een effort doen om hen terug te betalen”

Arthur (23) is een collega van Jolan. Ze staan samen achter de toog in café De Omgekeerde Wereld in Gent. Ook Arthur heeft de inkomsten van zijn studentenjob nodig om de huur van zijn kot te betalen, maar hij kan helaas op minder flexibiliteit van de huisbaas rekenen. In plaats van kwijtschelding van de huur, kreeg Arthur bericht dat de huurprijs volgend jaar zal worden opgeslagen. “De timing van deze aankondiging was natuurlijk allesbehalve aangenaam.”

“De eerste twee maanden huur heb ik nog zelf kunnen betalen, maar vanaf nu zit ik een beetje in de penarie en moeten mama en papa bijspringen. Mijn spaarboekje is op. We hadden de situatie voorgelegd aan de huisbaas en gevraagd of we de betaling van de huur niet konden uitstellen en later terugbetalen. Dat idee leek geen mogelijke piste. Van de achttien studentenkamers die hier verhuurd worden, zijn wij de enige studenten die de huur zelf betalen. De huisbaas vroeg me om eerst bij mama en papa aan te kloppen en na te gaan of er geen regeling mogelijk was met de hogeschool. Ik vind het allemaal smoesjes, maar wie ben ik om haar daar ongelijk in te bewijzen. Het is nu niet dat we thuis financieel supersterk staan, dus zelfs al vragen ze het niet, zal ik wel een effort doen om mijn ouders terug te betalen.”

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!