Gesloten centrum bij Zaventem.
Bron: Getting The Voice Out
Opinie - Getting the Voice Out

Meerdere acties om de gesloten centra te legen: nieuwe getuigenissen van gedetineerden

Op het moment dat, om de bestrijding van het coronavirus tegen te gaan, verschillende detentiecentra in Frankrijk worden leeggehaald, terwijl andere in Italië in brand staan, zijn de gesloten centra van België nog steeds behoorlijk vol. Vol met mensen die geen of zeer weinig informatie hebben. We krijgen veel telefoontjes van mensen die extreem gestrest zijn door de situatie. 

woensdag 1 april 2020 18:53
Spread the love

 

In verschillende centra proberen de gedetineerden weerstand te bieden en zich te laten horen door het organiseren van vergaderingen, collectieve acties, demonstraties, bijeenkomsten met de directie van de centra, hongerstakingen en soms ook minder pacifistische acties. Hun protesten worden vaak onderdrukt, met name door opsluiting in isolatiecellen uit wraak.

Enkele mensen die in vleugel L van het 127bis gesloten centrum vastgehouden worden, werden vorige week helemaal geïrriteerd en “gek” en uitten hun woede door te protesteren. “Het was echt oorlog”, vertelde een getuige. Hun opstand werd gestraft en een aantal van hen werden in isolatie (cachot) geplaatst.

Begin maart werden 200 tot 300 personen van de 700 mensen die werden vastgehouden spontaan vrijgelaten, alleen de ‘zieke en kwetsbare’ mensen, aldus de Dienst Vreemdelingenzaken. Toch gebeurden deze vrijlatingen heel langzaam en willekeurig, naar goeddunken van de Dienst Vreemdelingenzaken, die vreesden om geen ‘goed beeld’ te geven als ze iedereen in één keer vrijlaten.

Door middel van formele mededelingen en beroepen naar de raadkamers tegen de onwettigheid van de detenties tijdens de coronaviruscrisis konden meerdere mensen worden vrijgelaten, desondanks houden de gesloten centra nog steeds een bepaald aantal personen vast. Het is schandalig dat gedetineerden alleen worden vrijgelaten dankzij de tussenkomst van derden vanwege het illegale karakter van deze retenties. Verschillende sociale assistenten proberen zelfs de gevangenen te ontmoedigen om stappen te ondernemen, en ze zeiden dat “als ze een advocaat nemen, dat dat hun vrijlating zal verhinderen”.

Binnen de gesloten centra is de stress die door de situatie wordt veroorzaakt extreem hoog. De meesten krijgen alleen informatie via de televisie. Ze leven met de angst dat het virus het gesloten centrum binnenkomt via het personeel dat er werkt en blijven heen en weer gaan van binnen naar buiten.

Een man opgesloten in Merksplas vertelt: “In de gevangenis ernaast, in Turnhout, werd één persoon positief getest op het coronavirus, ik maak me zorgen, ik heb dit op tv gezien”. Ook in de gevangenis van Vorst maakt iedereen zich zorgen, want er zijn hier zeker ook besmette mensen. 60 mensen werken hier elke dag in het centrum. De situatie is echt gevaarlijk. We krijgen geen informatie, ze vertellen ons niets. Ze laten bepaalde mensen vrij, omdat ze de aantallen moeten verminderen, maar anderen blijven hier, we weten niet waarom, hoewel we niets verkeerds hebben gedaan”.

De opgeslotenen zijn zich bewust van het verschil tussen hun lot en wat er buiten gebeurt. De hygiënische omstandigheden zijn erg slecht en gevaarlijk. Ze zijn nog steeds met meerderen in hun kamers, in de gemeenschappelijke ruimtes zoals de eetzalen, de badkamers, enz. Er worden zeer weinig maatregelen genomen, er zijn bijna geen maskers, handschoenen, desinfecterende gel voor het personeel of voor de opgeslotenen.

In het gesloten centrum van Merksplas: “We zijn met z’n drieën per kamer en we gebruiken dezelfde toiletten en douche, en 20 mensen zitten heel dicht bij elkaar in dit blok. Er wordt niets gedaan om ons te beschermen tegen het virus, we eten en spelen samen, we raken dezelfde deuren aan en we roken in dezelfde kamer. Er werken veel mensen in dit blok, zij komen en gaan. Niemand draagt hier een masker en er is geen machine om het virus onder controle te houden.

We zagen op tv dat twee opgeslotenen van Merksplas besmet zijn. Als iedereen ziek wordt, wat doen ze dan? Ze moeten het centrum leegmaken en sluiten, zodat iedereen in goede gezondheid kan blijven!” In de gesloten centra van Brugge en Holsbeek wordt “medicatie van hand tot hand gegeven, zonder handschoenen of mondmaskers”. Bovendien werd in het gesloten centrum in Vottem (Luik) zelfs een parlementair bezoek geweigerd. Er is momenteel geen controle van buitenaf mogelijk.

In de centra zijn er mensen die al enkele maanden vastzitten. Eén van hen wacht sinds 8 maanden op zijn deportatie naar Bangladesh. Anderen staan onder de zogenaamde dubbele straf, dat wil zeggen situaties waarin mensen veroordeeld zijn tot straffen omwille van openbare ordeverstoring, zij hun straf hebben uitgezeten en éénmaal uit de gevangenis rechtstreeks naar een gesloten centrum worden overgebracht om te worden gedeporteerd. Sommigen van hen hebben ouders, vrouwen en kinderen hier in België.

We roepen op tot de onmiddellijke vrijlating van allen in gesloten centra. Het is onaanvaardbaar dat zij achter deze muren worden vastgehouden, terwijl heel België thuis zit. Wij roepen op tot de definitieve sluiting van alle centra, kampen, hotspots en de regularisatie van allen zonder papieren.

 

Dit artikel is eerder gepubliceerd op Getting The Voice Out.

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!