Beste meneer Duchateau

Beste meneer Duchateau

zaterdag 3 september 2016 16:44

Beste meneer Duchateau, 
 
als schepen van Diversiteit en Inburgering in Antwerpen bent u mijn werkgever. Ik las vandaag uw interview in De Standaard (http://www.standaard.be/cnt/dmf2016…) en wat u zegt, en vooral de manier waarop u de zaken benoemt, stelt me teleur. Misschien moet u eens wat vaker in Atlas –het stedelijke agentschap voor integratie & inburgering- komen kijken? Dan zal u met eigen ogen kunnen zien dat de zaken niet zijn zoals u ze voorstelt. Wij moeten immers geen mensen ‘bij hun nekvel grijpen’ om ze naar de Nederlandse les, de cursus maatschappelijke oriëntatie –de naam ‘inburgeringscursus’ bestaat niet en dat weet u heel goed- of de VDAB te sturen. De grote meerderheid van de mensen die wij helpen zien hier echt wel het belang van in, en velen komen zich ook vrijwillig aanmelden. 
 
Maar laat ik u eerst en vooral bedanken –u leest het goed-! Nog nooit zijn er in Antwerpen zo veel middelen vrijgemaakt voor inburgering en Nederlandse lessen voor volwassenen. De wachtlijsten voor laaggeschoolde inburgeraars zijn bijna verdwenen en ook hoogopgeleide nieuwkomers hebben veel meer mogelijkheden om intensieve of academische cursussen Nederlands te volgen. Nog nooit had ik zo veel collega’s die anderstalige ouders konden begeleiden om hun kinderen in te schrijven op school. Mede door uw toedoen, en die van uw partijgenoot mevrouw Homans, hebben we een resem nieuwe collega’s kunnen aanwerven om de verhoogde instroom aan vluchtelingen het hoofd te bieden. U hebt dat goed gedaan en in naam van mijn collega’s en onze klanten wens ik u daarvoor ook uitdrukkelijk te bedanken! U mag daar terecht fier op zijn! 
 
Verder wil ik u ook gelijk geven: dat 45% van alle erkende vluchtelingen in Vlaanderen zich in Antwerpen komen vestigen, is niet mis. Dat 6 op 10 leerlingen op school een migratieachtergrond hebben is ronduit indrukwekkend. Ik begrijp zelfs dat u daar als beleidsmaker een beetje zenuwachtig van wordt. Maar wees gerust: we kunnen dat aan! Wat wij –professionelen en vrijwilligers- allemaal doen en kunnen in Antwerpen is fantastisch: nergens in Vlaanderen is het aanbod aan Nederlandse lessen in het volwassenenonderwijs zo groot en zo divers als in Antwerpen, de onthaalklassen in de Antwerpse lagere en secundaire scholen -en hun vernieuwende lesmethodes- zijn top in Vlaanderen, de VDAB biedt een waaier aan specifieke opleidingen gericht op anderstaligen, het OCMW heeft ondertussen zeer veel expertise opgebouwd in het activeren van anderstalige nieuwkomers, er is een zeer laagdrempelig sportaanbod –Buurtsport doet schitterend werk!-, er zijn conversatiegroepen, er is huiswerkbegeleiding en ga zo maar door… Als ik als nieuwkomer zou moeten kiezen tussen pakweg Grobbendonk, Hemiksem, Minderhout of Antwerpen Noord, zou de keuze snel gemaakt zijn. 
 
Wil dit zeggen dat er geen problemen zijn? Absoluut niet, de uitdagingen zijn gigantisch! Er is een schrijnend gebrek aan degelijke woningen, het Antwerpse onderwijs kan de vraag nauwelijks aan en het gaat een helse klus worden om iedereen aan werk te helpen. En ja, er zijn mannen (ja, moslims!) die hun vrouwen niet naar de Nederlandse les willen sturen, er zijn ook mannen die zelf niet naar de les willen komen (orthodoxe joden, maar daar mag niets over gezegd worden zeker?), er zijn meisjes die het risico lopen dat hun familie ze wil laten besnijden, er zijn nog gedwongen huwelijken, etc… 
 
Maar dat gaat u niet aanpakken door in de krant voor de zoveelste keer met de spieren te rollen en de verantwoordelijkheid enkel bij ‘hen’ te leggen. Ik verwacht van u dat u oplossingen vindt en beleid voert. 
 
Integratie is een proces dat van twee kanten moet komen. Ik hoor van mijn klanten dat ze zich hoe langer hoe minder welkom voelen in onze maatschappij. Ik hoor van mijn klanten dat er in hun hele familie- of vriendenkring geen enkele Nederlandstalige zit. Dat maakt mij intriest! Hoe moeten zij dan ooit onze ‘Vlaamse normen en waarden’ eigen maken? 
 
Ik zou het probleem zelfs scherper durven stellen: het integratieprobleem ligt niet zo zeer bij de erkende vluchteling in Antwerpen Noord –want die zijn in het overgrote deel van de gevallen van zeer goede wil-, maar wel bij Jan met de pet onder de kerktoren in Bommerskonten. Jan is op zich geen slechte kerel, maar hij heeft nog nooit een vluchteling, laat staan een moslim, van dichtbij gezien. Angst voor het onbekende is des mensen. Maar ons politiek bestel is vandaag bevolkt door politici die inspelen op dit buikgevoel en die Jan naar de mond praten. Dat is hét probleem en zo gaan we er niet geraken! 
 
Beste meneer Duchateau, tot slot doe ik u gratis en voor niets enkele concrete voorstellen om het integratieproces van anderstalige nieuwkomers te verbeteren: 
 
-Organiseer diversiteitsuitstappen naar Antwerpen: laat busladingen jongeren uit Brecht, Brasschaat, Zoersel, Kalmthout naar Antwerpen komen om kennis te maken met hun leeftijdsgenoten die echt niet zo veel van hen verschillen. Laat ze met elkaar spreken, van elkaar leren en samen ambras maken. 
-Ga in dialoog met scholen, werkgevers en verenigingen die in het Antwerpen van 2016 nog steeds enkel een 100% wit publiek aantrekken. Over een concentratieprobleem gesproken! 
-Investeer in verenigingen die beroep doen op (vaak gepensioneerde) vrijwilligers die Nederlandse lessen, conversatie- en debattafels of huiswerkhulp organiseren en ga actief op zoek naar nieuwe vrijwilligers 
-Praat nog eens met uw partijgenoten minister Muyters en zorg voor praktijktesten, desnoods quota en hoge boetes, voor al wie nog discrimineert op de arbeidsmarkt. Idem voor minister Homans en de woningmarkt. 
 
Geen dank! Verder wens ik u nog veel succes!
 
Hoogachtend, 
 
 Uw werknemer, 
 
Lech Schelfout

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!