1 mei 2016 Ja godverdomme JA

1 mei 2016 Ja godverdomme JA

zaterdag 30 april 2016 15:18

Werkbaar werk, het moet zowat het meest gehoorde eufemisme zijn dat je de laatste weken te horen krijgt.

Geloof ze niet

Werkbaar werk, door 45 uur per week te gaan werken? Werkbaar werk, door tot uw 67 te moeten werken? Werkbaar werk, door tot uw 67 te moeten werken om dan een lager pensioen te krijgen? Werkbaar werk, door uiterste flexibiliteit? Flexibiliteit voor de werkgever wel te verstaan, de werknemer die ziet zijn flexibiliteit beperkt tot het zeggen van ja op de bevelen van de baas. Werkbaar werk door het toelaten van nulplanningen zoals in het verenigd koninkrijk of mini jobs zoals in Duitsland? Werkbaar werk, door zwartwerk toe te laten in de horeca waardoor er binnen enkele jaren geen enkele normale job meer gaat over zijn in de horeca? Werkbaar werk, door een charter tegen sociale dumping niet goed te keuren en daardoor op werven van de overheid Poolse stellingbouwers te laten werken die werken voor 75 euro per maand? Werkbaar werk door het steeds maar opdrijven van de productiviteit, ten koste van de veiligheid en de haalbaarheid? Werkbaar werk, door serieuze inleveringen van de werknemers die indexsprongen en een serieuze verlaging van hun indirect loon in hun maag gesplitst krijgen? Werkbaar werk, door werknemers extra te belasten voor allerlei zaken waar zij geen oorzaak aan hebben, met de Turteltaks als beste voorbeeld voor deze praktijken. Dit zijn nochtans maar enkel voorbeelden van wat onze overheden in gedachten hebben met werkbaar werk. Wat zei de huidige minister van werk ook alweer in zijn verkiezingsprogramma? Geloof ze niet toch.

8 uur werk 8 uur rust 8 uur ontspanning

Ik kan natuurlijk niet in uw hoofd kijken maar ik heb een nogal sterk vermoeden dat dit niet hetgeen is dat u in gedachten heeft wanneer u hoort spreken over werkbaar werk. Op 1 mei 1886 werd de eerste 1 mei betoging een enorm succes. Overal werd actie gevoerd onder dezelfde slogan 3×8. 8 uur werk, 8 uur rust, 8 uur ontspanning. Nu 130 jaar wil de regering deze verworvenheid onder het mom van modernisme terugschroeven. Er is echter niets moderns aan de plannen van de regering, integendeel het is terug in de tijd gaan voor de rechten van de werkende mensen, voor de leefbaarheid van de werkende mensen met meer dan 130 jaar. Het is dan ook, zeker op een strijddag als de 1 ste mei een totaal onaanvaardbaar plan van de regering.
Zoals steeds kijkt deze regering enkel naar onder. Ze viseren keer op keer de mensen die in de eerste plaats voor de welvaart zorgen. De werknemers, de bedienden, de arbeiders in de fabriek, de mensen van het spoor, de mensen van het onderwijs, de hulp en veiligheidsdiensten, de ambtenaren die steeds vergruisd moeten worden, kortom de mensen die dag in dag uit de werkelijke economie doen draaien. De mensen die het mogelijk maken dat er op deze wereld überhaupt geleefd kan worden. Zij zijn het die de welvaart creëren en die alles wat we dag in dag uit als vanzelfsprekend aanvaarden doen draaien. De andere kant, de mensen die opduiken in de Luxleaks, de Swissleaks en nu ook weer de Panama PaMpers, die worden door deze regering nooit geviseerd. Integendeel, voor hen passen ze zelfs de wet aan zodat ze geen belastingen moeten betalen of wanneer ze toch zouden frauderen en betrapt worden ze hun proces kunnen afkopen voor een appel en een ei. Vandaar dat ik ook steevast spreek over de Panama PaMpers. Hoe deze kleine categorie van mensen immers gepamperd worden kent in gans de geschiedenis zijn voorgaande niet.

Wat is modern?

Aan dit soort van politiek is echter niets moderns aan beste vrienden en kameraden. Dat is de politiek van een systeem van ons kent ons, van een systeem dat op zijn einde loopt, van een systeem dat deze aarde niet meer aankan. Kijk maar naar de staat van de wereld. Oorlog, terreur, waanzin het tiert helaas welig deze dagen. Of de opwarming van de aarde en alle bijhorende klimaatproblemen. Onze wereld kan een verder zetten van de kortzichtige politiek van winstmaximalisatie die boven alles staat simpelweg niet meer aan.
Laten we dan ook deze 1 ste mei gebruiken voor het stellen van enkele progressieve eisen.

Wees realistisch, eis het onmogelijke

Voor werkbaar werk. Echt werkbaar werk wel te verstaan. Met de invoering van arbeidsduurvermindering naar de 30 uur week met behoudt van loon. Een eis die helemaal niet zo onrealistisch is als sommigen hem voorstellen. Het is een eis die vraagt om in plaats van cadeau na cadeau aan diegenen te geven die al alles hebben te investeren in mensen. Om de productiewinsten te gebruiken voor het creëren van jobs, jobs jobs in plaats van het creëren van gunstige winstprognoses. Om de winsten die door iedereen gemaakt worden te verdelen over iedereen en niet enkel over de happy few. Het is ook de enige manier om een antwoord te bieden aan de op ons afkomende verdere digitalisering en robotisering die vele jobs zal opslokken. Het is een eis die zich richt op de toekomst, en die ook een antwoord biedt op de almaar toelopende stress die onze maatschappij teistert. Met depressies, bore outs en burn-outs als gevolg. Ook om die te verminderen speelt arbeidsduurvermindering een belangrijke rol.
Voor een miljonairstaks, omdat het niet meer sociaal te verdedigen is dat er een kaste is die via allerlei dubieuze constructies hun geld parkeren in belastingparadijzen. Wij doen niets illegaal zeggen die panama strijders dan, dat kan goed zijn maar dan scheelt er iets fameus aan de wet. Hoog tijd om hier dan ook iets aan te doen.

Voor de afschaffing van de Turteltaks en niet enkel het opstappen van de Turtelboom. Een minister die opstapt maar de taks die blijft daar zijn we niets mee. Dat zijn politieke spelletjes van de politieke elite, spelletjes die niet meer aanvaardt kunnen worden. Dat ze opstappen zeker en vast maar dat ze hun misbaksels van taksen en wetten met zich meenemen.

En als klap op de vuurpijl voor het terugdraaien van de verhoging van de pensioenleeftijd. De verhoging van de pensioenleeftijd was en is nog steeds een ondemocratische, onrechtvaardige en bovenal onrealistische maatregel en moet net zoals de regeringen van dit land zo snel mogelijk verdwijnen.

Ja godverdomme JA

Strijden doe je echter niet enkel tegen iets maar ook voor iets. Laat 1 mei ook een strijd worden voor een rechtvaardige wereld. Een strijd voor een positief wereldbeeld. Een wereldbeeld dat met een luide stem nee zegt tegen racisme, nee zegt tegen ongelijkheid. Een wereldbeeld dat met een nog luidere stem ja zegt voor de 30 urenweek, ja voor de openbare dienstverlening, ja voor respect voor die dienstverleners, ja voor een solidaire en open maatschappij waar uw medezeggenschap niet bepaald wordt door de dikte van uw portefeuille maar waar iedereen gelijk is. Voor een maatschappij die gaat voor een echte groene omwenteling, en die gezondheid laat primeren op olie of nucleaire dollars. Kortom voor een maatschappij van eerst de mensen, niet de winst.

Ze hebben ons wijsgemaakt dat we er op vooruit zijn gegaan, maar als puntje bij paaltje komt halen ze het nog steeds uit dezelfde zakken en dat pikken we niet meer. Een strijdbare 1 mei gewenst.

Christoph Van Dyck 30 april 2016

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!