Bonussen en hun maatschappelijke irrelevantie

Bonussen en hun maatschappelijke irrelevantie

vrijdag 18 december 2015 09:38

Deze week meldden de media: “BEL 20 toplui zien hun loon fors inkrimpen “ Vlerick weet er bij te vertellen dat de terugval van 16% vooral te wijten is aan de tegenvallende bonussen. Even kreeg ik een gevoel van medelijden een gewaarwording die ik echter spoedig kon onderdrukken. Het gaat hier om topmensen die veel te veel verdienen en nu terugvallen op te veel. De gewone man ziet zijn Turtel-kosten stijgen en verliest zijn index met daarbovenop een bevriezing van zijn loon, hier gaat het dikwijls om mensen die net genoeg verdienen om rond te komen en vandaag terugvallen op niet genoeg. Naar wie moet dan het medelijden gaan?

De studie van Vlerick toont ook maatschappelijke perversies aan:

De maatstaf voor het toekennen van een bonus is voor 96% gelinkt aan de maximalisatie van de winst. De tevredenheid van de werknemers in het bedrijf wordt slechts voor 21% in aanmerking genomen en als het over het milieu gaat zien we dat 90% van de bonussen met klimaatvriendelijke acties geen rekening houden.

CEO’s zouden ook maatschappelijk ter verantwoording moeten geroepen worden. Fijnstoflongen en burn-outs zijn het onrechtstreekse gevolg van de bonuspolitiek die gevolgd wordt en dit enkel om de aandeelhouders gunstig te stemmen. De CEO’s kunnen maatschappelijk onder controle gehouden worden wanneer de belangrijkste economische actoren in handen of onder controle staan van de overheid en die staat dat zijn wij.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!