Hoe een liberaal integratiebeleid er zou kunnen uitzien

Hoe een liberaal integratiebeleid er zou kunnen uitzien

dinsdag 1 september 2015 12:49

Tussen droom en daad staat de werkelijkheid, zo ook bij Gwendolyn Rutten. Bang dat ze de asielcrisis electoraal niet voldoende zouden kunnen uitbuiten, kiezen Rutten en co resoluut voor een soort pseudo-efficiënt rechten- en plichtendiscours. Migratie is enkel mogelijk als de rekening blijft kloppen en als de personen in kwestie weten dat ze hier niet zomaar worden verwelkomd. Het is nog niet zo verregaand als het voorstel van Bart De Wever, met tijdelijke uitsluiting van bijstand, maar lijkt wel op hetzelfde kiespubliek te mikken.

Patrick Dewael pikte in dit kader een andere blauwe favoriet op: de gemeenschapsdienst. Als asielzoekers dan toch automatisch en zonder veel poeha een uitkering krijgen, wat nota bene gelogen is, dan kunnen we ze beter inschakelen om zich nuttig te maken, zoals binnenkort ook van werklozen en leefloners zal worden verwacht. In een eerdere blogpost maakte ik mij al sterk dat dit zijn doel volledig mist, dat het een disruptief effect kan hebben op de arbeidsmarkt en vrijwilligerswerk en dat het ook simpelweg allesbehalve liberaal te noemen is.

Dewael en Rutten zetten zich samen met Tommelein in een rijtje liberalen die het liefst meer administratie en overheid willen, een die meer grip krijgt op de burger en datgene wat spontaan zou kunnen ontstaan beknot en stuurt. Kliklijnen, controlebureaucratie en gemeenschapsdienst, dit is wat burgeremancipatie, -participatie en een slanke overheid volgens Open VLD inhoudt. Voeg hier, in het zog van coalitiepartner N-VA, nog wat potige standpunten inzake migratie bij, gestoeld op onjuiste beweringen, en je krijgt een donkerblauwe partij, maar flets liberalisme.

Zou het ideologisch niet beter passen om in te zetten op een positief verhaal, geen van rechten en plichten en verplichte arbeid maar een van integratie, samenwerking en burgerparticipatie. Roep burgers op om zelf een steentje bij te dragen aan de opvang en integratie van vluchtelingen. Pleit voor de invoering van inburgeringstrajecten in Wallonië en Brussel en koppel dit in heel België met begeleidingstrajecten, zogenaamde peter- en meterschapsinitiatieven, die in heel wat gemeente reeds bestaan. Pleit zo voor een gemeenschapsdienst voor de autochtonen. Laat hen de nieuwkomers begeleiden bij de administratieve rompslomp, het aanleren van de taal en de integratie in verenigingsleven en vrijwilligerswerk. Stimuleer engagement en samenwerking in plaats van in te spelen op “niets is gratis”-logica, die voortvloeien uit egoïsme en een gebrek aan empathie.

Je vermijdt ermee dat je lokale besturen opzadelt met extra controletaken, want een gemeenschapsdienst is in de praktijk niet zo eenvoudig als voorstanders voorstellen. Je zorgt ervoor dat burgers in hun eigen gemeente mee de integratie van nieuwkomers in handen nemen, en de betrokkenheid zo groeit. En ten slotte zorg je ervoor dat de nieuwkomers zich thuis voelen. Ze zullen zo ook te weten komen wat er van hen verwacht wordt, alleen zijn zowel de boodschap als de werkwijze ettelijke keren warmer. Een liberaal integratiebeleid, gestoeld op de belofte dat iedereen kansen kan krijgen en een echt vooruitgangsoptimisme, is mogelijk, alleen vergt het wat politieke moed om het kielzog van de grondstroom eventjes te laten voor wat het is. Optimism is a moral duty, Gwendolyn.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!