70 jaar later staat de teller van de dodelijke slachtoffers in Hiroshima door 'Little Boy' op 237.000. Zonder het Belgische uraniumerts uit de Congolese kolonie, waarvoor België het alleenrecht gaf aan de VS en Groot-Brittannië, was de atoomaanval er wellicht nooit gekomen. Voor een rechtbank zou de beschuldiging zo kunnen luiden: ons land heeft hand- en spandiensten geleverd voor het plegen van een massamoord met het gruwelijkste wapen dat de mensheid ooit heeft ontwikkeld. Het zou dus alvast een mooi gebaar zijn moest ons land zich publiekelijk in Hiroshima gaan verontschuldigen voor haar logistiek aandeel in de slachting. Onze regering kan dat bijvoorbeeld volgend jaar doen tijdens een internationale bijeenkomst in Japan over de atoomwapens.
En als we dan toch aan een bezinning daarover bezig zijn, kunnen we misschien meteen daarna de volgende logische stap zetten. De geschiedenis krijgt immers maar echt betekenis als we ook bereid zijn er lessen uit te trekken. Wel in dit land liggen nog altijd (vermoedelijk) 20 B61 kernbommen die elk tien keer de kracht van Hiroshima halen. Ze zijn in Amerikaans bezit, maar het zijn Belgisch vliegtuigen die ze moeten transporteren. Vragen stellen daarover in het parlement worden steevast afgeblokt, omdat de regering de aanwezigheid op Belgisch grondgebied bevestigt, noch ontkent. Dat betekent ook dat er geen officieel rampenplan en dergelijke is. Wel laat ons nu eens ophouden met die onnozele ambiguïteit die elke poging tot open debat over deze gevaarlijke tuigen in de kiem smoort. Onze parlementen (federaal en gewestelijk) hebben al diverse resoluties gestemd die de verwijdering vragen van deze massavernietigingswapens in Kleine Brogel. Ze komen doorgaans neer op ja...maar... meestal met het argument dat kernontwapening pas kan na multilaterale onderhandelingen. Het principe blijft gelukkig overeind: weg die kernbommen, zoals ook de meerderheid van de bevolking in ons land dat vraagt.
Toch.... als er multilaterale initiatieven komen blokt België ze meteen af. Ons land heeft tot nu toe botweg geweigerd om in te stemmen met een VN-resolutie die oproept om werk te maken van een kernwapenverdrag dat ontwikkelen, produceren, testen, ontplooien, stockeren en het dreigen met of het gebruiken van nucleaire wapens verbiedt, en dat de bestaande kernwapens onder internationale controle vernietigt. Een weigerachtige houding waar België – samen met een kleine minderheid van landen – al in volhardt sinds de resolutie in 2007 voor het eerst werd neergelegd. Dit tast de politieke geloofwaardigheid aan van de meerderheidspartijen die zo het signaal blijven geven dat hun resoluties eigenlijk maar vrijblijvend zijn. Nucleaire ontwapening start met concrete engagementen en initiatieven.
Concluderend stel ik onze politici volgende initiatieven voor:
1. De Belgische regering verontschuldigt zich bij de burgemeester van Hiroshima voor haar aandeel in de aanmaak van de A-bom die Hiroshima verwoestte
2. De Belgische regering gaat over tot de ondertekening van de 'Humanitaire Belofte' zoals als 113 van de 195 erkende VN-lidstaten dat al hebben gedaan met als doel multilaterale onderhandelingen op te starten rond een internationaal verbod op kernwapens.
3. De Belgische regering weigert voortaan nog invulling te geven aan de nucleaire taken van Belgische gevechtsvliegtuigen wegens strijdig met het NPT-verdrag
4. Belgische parlementsleden stemmen een simpele wet met één artikel: een verbod voor opslag van kernbommen op Belgisch grondgebied. Van mijn part mag dat verbod ook in het Vlaams parlement worden gestemd
