Een Pakistaanse soldaat staat in het puin na de aanslag van december 2014 op een openbare school van het leger in de noordelijke stad Peshawar (Ashfaq Yusufzai/IPS)

Angst voor aanslagen houdt kinderen van school in Pakistan

Zeven maanden na de dodelijke aanslag op een school in Pakistan, durven nog niet alle kinderen die het drama overleefden naar school. Angst regeert en maakt het de overheid moeilijk het onderwijs terug op de rails de krijgen.

donderdag 16 juli 2015 15:12

Shahana
Khan uit de noordwestelijke stad Peshawar huilt als ze vertelt over
haar 15-jarige zoon Asfand, een van de 132 kinderen die op 16
december 2014 werden doodgeschoten door taliban. “Sinds zijn
dood, heerst complete stilte in ons huis. Niemand praat nog. Asfand
maakte altijd grapjes en liet ons lachen.
Nu hij er niet meer is, valt er niets meer te zeggen”, zegt ze.
Zijn vader Ajun Khan vult aan: “Hij was het zonnetje in huis.
Zonder hem zullen we Eid al-Fitr (het feest aan het einde van de
ramadan) in tranen vieren.”

De
school waar de schietpartij plaatsvond, ging een maand na de
slachthing weer open. Maandenlang durfden familieleden van de
slachtoffers niet terug te keren naar de plaats des onheils. Hoewel
de leerlingen langzaam terugkomen naar de klassen, heerst alom angst.
Angst die een van de vele obstakels is tussen de Pakistaanse regering
en zijn ambitieuze onderwijsdoelstellingen.

VN-Millenniumdoelstellingen
2000-2015

In
de afgelopen vijftien jaar van de wereldwijde uitvoering van de
VN-Millenniumdoelstellingen (MDG’s) bleef Pakistan achter ten aanzien van de
meeste andere landen. In maart 2015 publiceerde het ministerie van
onderwijs cijfers over 2013 en 2014. Daaruit bleek dat de regering
zeer waarschijnlijk niet de MDG-doelstelling van universeel
basisonderwijs voor iedereen zal halen voor het einde van 2015.

Pakistan
telt 260.000 scholen, zowel particuliere als openbare. Zo’n 1,5
miljoen onderwijzers geven daar les aan naar schatting 42,9 miljoen
leerlingen. Volgens het rapport Pakistan Education for All 2015, dat samen met de UNESCO werd uitgebracht, gaan 6,7 miljoen kinderen
in Pakistan niet naar school. Daarmee behoort Pakistan wereldwijd tot
de landen met het hoogste aantal kinderen dat niet naar school gaat.

Momenteel
gaan 21,4 miljoen Pakistaanse kinderen naar een basisschool.
Onderzoekers voorspellen echter dat meer dan 67 procent van hen
uitvalt voordat de school is afgerond. Deze cijfers worden vooral
beïnvloed door de belabberde toestand van het onderwijs in de
noordelijke provincies.

Umar
Farooq, onderwijsfunctionaris voor de gebieden in het noorden, die
rechtstreeks door het centrale federale gezag worden bestuurd
(Federally Administered Tribal Areas – FATA), zegt dat ongeveer
200.000 meisjes en jongens in zijn regio niet naar school gaan.

Dat
is grotendeels een gevolg van de systematische aanvallen van de
taliban op het moderne, seculiere onderwijs. In de afgelopen twaalf
jaar verwoestten de taliban 850 scholen, inclusief 500
meisjesscholen. “De FATA hebben van het hele land het laagste
aantal inschrijvingen op basisscholen, slechts 35 procent”, zegt
hij.

Opvangkampen zonder scholen

Voor
de aanval in december 2015 noemde de organisatie Global Coalition to
Protect Education from Attack Pakistan als een van de meest
gevaarlijke landen om leerling of onderwijzer te zijn. De situatie is
er qua onveiligheid vergelijkbaar met Afghanistan, Colombia, Somalië,
Soedan en Syrië.

Ishtiaqullah
Khan, plaatsvervangend directeur van het FATA-directoraat voor
onderwijs, zegt dat het aantal inschrijvingen en de schooluitval
fluctueren als gevolg van oplevingen van geweld. In de periode van
2007 tot 2013, toen de taliban zeer actief waren in de regio, steeg
het uitvalpercentage tot 73 procent.

In de zomer van 2014, toen een
militaire campagne van de regering tegen de taliban bezig was,
belandden bijna een half miljoen mensen in opvangkampen in de
aangrenzende provincie Noord-Waziristan. Talloze kinderen moesten hun
school daardoor onderbreken. Uit een onderzoek van de VN in juli 2014
bleek dat 98,7 procent van de ontheemde meisjes en jongens uit
Noord-Waziristan in de opvangkampen geen enkele vorm van onderwijs
kreeg.

Trauma

Khadim
Hussain, hoofd van de Bacha Khan Education Trust in Peshawar, zegt
dat de taliban “welig tieren op ongeletterdheid.” Ze zouden
zich richten op het onwetende deel van de bevolking. Om die reden,
zegt hij, is onderwijs in Pakistan belangrijker dan ooit, als het
meest duurzame wapen in de strijd tegen militanten.

Met
de aanvallen op scholen in het achterhoofd is het geven van onderwijs
echter makkelijker gezegd dan gedaan. De 14-jarige Jihad Ahmed, die
de aanval in december 2014 overleefde, durft nog steeds niet naar
school. Raees Shah, die net de basisschool heeft verlaten, moest
meemaken hoe zijn beste vriend in 2014 voor zijn ogen werd
doodgeschoten. Hij heeft nog steeds moeite zich te concentreren op
zijn schoolwerk.

In
een poging het vertrouwen in het onderwijssysteem te herstellen,
tekende de Pakistaanse premier Nawaz Sharif in februari 2015 een
vijftienpuntenplan voor veilige scholen. A World at School, een wereldwijde onderwijscampagne, wil onder meer religieuze
leiders betrekken bij het promoten van onderwijs als tegengeluid
tegen terroristische aanslagen. Ook moeten scholen beter beveiligd
worden.

Bron: Fear stalks students in northern Pakistan

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!