De werkbond: Werk aan de winkel

De werkbond: Werk aan de winkel

woensdag 10 december 2014 19:23

Als reactie op de opeenvolging van stakingsdagen, waar vooral het
blokkeren van toegangswegen een doorn in het oog vormde, hebben enkele
sprankelende geesten de werkbond opgericht. Omdat werken een recht is en
elke staker er de voorbije weken een persoonlijk doel van heeft gemaakt
om iedereen die wil werken, of op weg is naar het werk, de toegang te
versperren. Gelukkig beschikt ons land over jongeren die tonen dat
werken iets is voor de moreel superieuren onder ons! Hoe ze dit doen?
Via een protestmars? Via discussieavonden en panelgesprekken? Via
manifesten en probleemoplossende analyses? O nee, via een website. Van
de bedenkers  van de hashtag #ikwerkvandaag komt nu de webpagina! (los
van de politieke partijen, tenzij je het stichtend lid van open
vld-jongeren niet wenst te negeren)

U leest het goed. Het engagement van deze mensen bestaat er uit om naar de website www.werkbond.be,
voornaam, achternaam, woonplaats en e-mailadres in te vullen en op de
groene knop te duwen. En klaar is kees. En dan half kwijlend tweeten dat
er al 8.000 leden zijn! Al 8.000 mensen die door weer en wind, ondanks
storm en winterkoude, vanachter hun laptop of tablet de moeite hebben
genomen om vier dingetjes in te vullen en op een knop te duwen. Zo zie
je maar waar het ware draagvlak ligt en hoe gemotiveerd de werkenden
zijn om te strijden voor wat zij belangrijk vinden!

Maar er is
meer dan dat. Er is ook een mission statement. ‘Als staken een
grondrecht is, is werken dat ook’. So far, so good. Inderdaad, werken is
een grondrecht en blij om voor eens en voor altijd bevestigd te zien
dat staken een grondrecht is. Dan gaan alle leden van de werkbond er
vanaf nu ook op toezien dat net zoals het recht op werken ook het recht
op staken gegarandeerd zal worden. Leuk initiatief!

Ten tweede:
Politici en opiniemakers struikelen over elkaars woorden om het recht op
staken aan te prijzen. Contaminatie, jongens. Je kan over je woorden
struikelen en je kan over elkaar struikelen om iets te doen, maar over
elkaars woorden struikelen lijkt mij toch écht wel een prestatie. Maar
goed, als we nu even vergeten dat dit taalkundige nonsens is, dan
richten we ons even op de boodschap. Politici struikelen over elkaar om
het recht op staken te prijzen? In welk parallel universum? Zelfs bij
opiniemakers heb je voldoende tegenstemmen. En daarbij, ik dacht dat
puntje een stelde dat staken een grondrecht was? Dus moesten politici en
opiniemakers inderdaad over elkaars woorden struikelen (sic), dan is
dat omdat het een grondrecht is. Dit wordt bevestigd door, uhm, de
werkbond. (Zie boven)

Ten derde: De werkbond strijdt samen met u
voor het recht om te werken, ook op een stakingsdag. Sympathiek van de
werkbond. En gaan ze dat doen door leden te mobiliseren om bijvoorbeeld
op een zondag naar Brussel te gaan en daar het recht op werken te
verdedigen? Of blijft het bij een website en wat persartikels? Ik ben
benieuwd over de opvolging die dit initiatief  zal krijgen als het weer
business as usual is. Maar gelukkig wordt er op gehamerd dat het geheel
en al vrijblijvend is. Stel je maar eens voor dat je je zou engageren.

Laat
ons eerlijk zijn. Werken is leuk en werken is goed. Maar moeten we nu
echt zoveel moeite steken om te tonen dat wij, werkenden, verantwoord
zijn en zij, stakers, allemaal halve barbaren die bewust onze welvaart
willen kapotmaken? Is het misschien niet vreemd dat er tegelijk lacherig
gedaan wordt over het draagvlak van de stakers als dat er wordt
gepretendeerd dat amper iemand op zijn werk is kunnen geraken? En zegt
het vooral ook niet iets over hoe achter we in dit land staan als het op
thuiswerken aankomt?

En als we het dan toch over ‘recht op
werken’ hebben, zouden we dan niet beter eens nadenken hoe we ervoor
kunnen zorgen dat al die mensen die willen werken, maar vanwege gebrek
aan ervaring, te veel ervaring, de verkeerde naam, kleur, geslacht of een
fysieke handicap het recht op werken ontzegd worden, ook dat recht
krijgen? Het tegenargument is natuurlijk zo gegeven. Staken zal geen
jobs bij creëren, integendeel. Het tegenargument op dit tegenargument is
even eenvoudig. De ‘moedige beslissingen’ garanderen eveneens niet dat
er jobs zullen bijkomen. Ondertussen gaan we mensen die moeite doen maar
geen werk vinden wel korter opvolgen, het gevoel geven dat het een
kwestie van willen en niet van kunnen is, en als ze helemaal pech hebben
in gemeenschapsdienst duwen.

Natuurlijk, het zou de stakers
sieren om mensen die wel willen werken niet onder druk te zetten om toch
te staken, het werk te verzuimen of om toegangswegen en ronde punten te
blokkeren. Dat is evident. Ikzelf zou het persoonlijk ook frustrerend
vinden moest ik op een dag op soortgelijke wijze belemmerd worden. Maar
laat ons deze bekommernis ook niet tot epische proporties opblazen en al
helemaal niet door een halfbakken en halfslachtig web-initiatief,
waarbij men er zelfs in slaagt om zich in een missie van drie zinnen
tegen te spreken.

Het debat rond de besparingen, de regering en de
politiek en maatschappij van vandaag en morgen is al ongenuanceerd
genoeg, zonder dat we het wij-zij-denken versterken met dit soort
gemakzuchtige initiatieven die er vooral toe dienen om in de verf te
zetten dat de leden écht aan onze kinderen denken en al de rest niet.
Als dat werkelijk kan door je in te schrijven op een website, dan ziet
onze toekomst er naar alle waarschijnlijkheid toch nog niet zo slecht
uit.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!