Open brief aan de regering Bourgeois en de federale onderhandelaars

Open brief aan de regering Bourgeois en de federale onderhandelaars

donderdag 25 september 2014 15:15
Spread the love

Geachte dames en heren uit de ‘Zweedse’ partijen

Een regering die moedige keuzes die durft te maken, een regering die kiest voor een duurzame toekomst, een regering die kiest voor goed bestuur, wie kan daar nu tegen zijn, zeker als er zogezegd ‘geen alternatief’ is?

Maar hoe moedig is het om te kiezen voor een doorschuiven van de kosten naar hen die relatief gezien al het meeste bijdragen (werknemers) of zij die het moeilijk hebben (werkzoekenden, zieken,…)? Hoe kan u een keuze voor de toekomst rijmen met brute besparingen op onderwijs, jeugdverenigingen, basisvoorzieningen (energie en water), kortom op gezinnen. Of is de definitie van goed bestuur echt te begrijpen als het besparen op de werkenden en het ontzien van de vermogenden, omdat rechtvaardige inkomsten taboe zijn (wegens de perceptie van ‘nieuwe belastingen’)?

Misschien begrijpt u het beter met het voorbeeld van mijn eigen situatie: ik ben 32 jaar, gehuwd en papa van twee jonge kinderen. Het klassieke gezin van de ‘tweeverdieners’, dus, u mag ons ook ‘hardwerkende Vlamingen’ noemen. Drie jaar geleden hebben wij een woning gekocht, waar nog wat werk aan is en volgend jaar zouden we de eerste grote werken starten met een nieuw dak en een nieuwe badkamer (allemaal niet goedkoop, u weet dat – hopelijk – wel).

Op dit moment ben ik echter aan het twijfelen: zouden we die investering niet beter uitstellen? Het ziet er namelijk naar uit dat we volgend jaar weinig of niets zullen kunnen sparen, integendeel: de crèche zal – naar ik begrepen heb – duurder worden (en dat is nu al niet goedkoop), water en elektriciteit zullen nog duurder worden, een goedkope lening voor de dakisolatie via FRGE zal er niet meer inzitten én misschien krijgen we wel een indexsprong, waardoor onze weddes niet meestijgen met de levensduurte… Daarnaast hoor ik vandaag dat er door de besparingen van de Vlaamse regering bij de werkgever van mijn echtgenote naakte ontslagen zullen vallen. Wat als zij volgend jaar zonder werk valt in een klimaat waar de jobs in die sector dun gezaaid zijn?

Zullen wij ons nieuw dak en onze nieuwe badkamer wel kunnen betalen? Zullen wij ons spaargeld niet nodig hebben voor het stukje maand dat we over kunnen hebben aan het einde van ons loon?

Veel gezinnen bevinden zich momenteel in een onzekere situatie door toedoen van die ‘moedige keuzes’. Wat als die gezinnen dezelfde conclusie trekken als mezelf, namelijk niet investeren en afwachten, wegens te veel risico? Zou dat dan zo goed zijn voor onze bedrijven en onze overheidsfinanciën? Is dit echt een toekomstgerichte keuze? Getuigt dit echt van goed bestuur? Is er volgens u echt geen rechtvaardiger methode om de begroting te doen kloppen? Sta mij toe dat in twijfel te trekken…

Vriendelijke groeten,

Jeroen Pollet, Ieper

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!