Moeten we voor elke gehandicapte een benefiet gaan organiseren?
Opinie -

Moeten we voor elke gehandicapte een benefiet gaan organiseren?

Voor een truckchauffeur die invalide was geraakt, is een benefiet georganiseerd. Het blijkt een groot succes. Dat is mooi van een kleine gemeenschap en heel fijn voor de man. Maar wordt hier niet een rol van de overheid op zich genomen? Op welke structurele ondersteuning zou de invalide mogen rekenen?

dinsdag 12 augustus 2014 11:43


doc

Gisteren vond er in ons dorp een benefiet plaats. Het event werd georganiseerd door de vrienden en familie van een veertigjarige man die door een zeldzame ziekte in een rolstoel terechtkwam. Een prachtig initiatief dat me evenwel aan het denken zette. 

De opbrengst van de benefiet gaat naar
aanpassingswerken aan de wagen van de man met de bedoeling hem opnieuw mobiel te maken en zo
terug volop te laten deelnemen aan het sociale leven. Vijftien jaar lang
was hij een hardwerkende, geëngageerde vrachtwagenchauffeur
tijdens de week en een feestbeest tijdens het weekend, lees ik in de
lokale pers. Plots kwam aan dat leven een einde. En nu is er dus een
benefiet om hem opnieuw zelfstandig onder de mensen te kunnen laten
komen.

Het feit dat zijn
vrienden hem financieel willen steunen kan wijzen op twee dingen: of
de man heeft niet genoeg financiële middelen om de aanpassingen te
bekostigen, of hij en zijn vrienden weten niet dat er financiële
steun mogelijk is voor dergelijke aanpassingen. In beide gevallen
geldt wel dat de man in kwestie op zichzelf is aangewezen om een
oplossing te vinden voor zijn situatie: zelf betalen of zelf op zoek
gaan naar de info, die dan blijkbaar niet zo makkelijk te vinden is. Zijn verhaal is symptomatisch voor hoe het er in onze huidige maatschappij aan toegaat.

Aanpassingen aan je wagen laten uitvoeren omdat je in een rolstoel
terechtgekomen bent, mag geen voorrecht worden van enkelingen die het
kunnen betalen.

Hij koos er
bovendien niet zelf voor om als arbeidsgehandicapte verder te gaan,
integendeel. De kans dat hij in een andere job aangenomen wordt is overigens relatief klein, zo leren de
statistieken. Stel u een leven voor op basis van een
invaliditeitsuitkering. In het geval van deze ex-truckchauffeur in een rolstoel lijkt het me quasi-zeker dat hij die uitkering niet zal aanvullen
door in het zwart elektriciteit te gaan leggen of allerhande klusjes
op te knappen. Een pak extra kosten dus, als gevolg van zijn handicap,
maar de inkomsten evolueren niet mee, wel integendeel. Financiële
krapte, sociaal isolement, daar hoeft geen tekeningetje bij.

Uiteraard moeten
we het initiatief van de vrienden en de familie steunen, begrijp me niet
verkeerd. Het was zo te horen ook een echt feest. Gelukkig maar. Maar daar tegenover staat, dat lang niet iedereen op zulk een sociaal netwerk kan rekenen. Er zijn in die situatie zelfs meer mensen die dat juist niet kunnen. Zij moeten het zelf maar rooien. Geen benefiet en ook geen financiële steun.

Besparingsregering

Op de foto’s en
in reacties op sociale media, zie en lees ik dat de benefiet een
groot succes was. Oef, er bestaat dus nog solidariteit. Maar ik zou het voorbeeld van deze benefiet eigenlijk graag aanwenden als middel
om de overheid duidelijk te maken dat er voldoende structurele
ondersteuning moet zijn. En dat we daar in deze tijden van
bezuiniging niet mogen op beknibbelen. Want ik lees dat de huidige
Vlaamse regering er minstens aan denkt om in bepaalde zorgposten te
schrappen of op de rem te gaan staan. Dat kan niet.

Want natuurlijk
moet iemand die keihard heeft gewerkt en in een rolstoel terechtkomt
aanpassingen aan zijn wagen kunnen laten doen. Ook voor andere
noodzakelijke steun, zoals gezinshulp, aanpassing van de woning,
psychosociale ondersteuning, opvang, de eventuele kost van opname in een instelling en in het algemeen de nodige begeleiding, moeten van overheidswege voldoende middelen voorzien worden (centen, personeel, infrastructuur) .

Iedereen die noodzakelijke hulp
nodig heeft, moet beroep kunnen doen op de overheid om zijn levenskwaliteit
opnieuw op een aanvaardbaar peil te brengen. Dat mag geen voorrecht
zijn of worden voor de enkelingen die het kunnen betalen. Zo niet, dan zullen we straks verplicht zijn voor heel wat personen met een handicap een benefiet te organiseren. Uit pure noodzaak.

Tom Bosman

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!