Vlaamse regering vriendelijk voor ondernemers

Teaser fallback community afbeelding
Vlaanderen krijgt een ondernemersvriendelijke overheid. Zoveel is duidelijk na een eerste lezing van het Vlaamse regeerakkoord. Het woord ondernemer komt net geen vijftig keer voor. Het woord werknemer slechts vijftien keer. Maar ook een grondiger analyse van de tekst leert dat Karel Van Eetvelt en co de komende jaren in de watten zullen gelegd worden.

De tekst wordt af en toe zelfs een beetje lyrisch als het over ondernemers gaat. “Het zijn ondernemers die kennis en technologie omzetten in producten en naar de klant brengen. Zonder ondernemerschap is er geen waardecreatie en zijn er geen jobs.”

En verder in de tekst: “De Vlaamse overheid is een bedrijfsvriendelijke en ondernemingsvriendelijke overheid.” “Ondernemerschap is een hefboom die oplossingen biedt voor de maatschappelijke uitdagingen.” “Ondernemers steken hun nek uit en nemen verantwoordelijkheid.” “Ondernemen schept welvaart en welzijn.”

Dat er zonder ondernemers geen waardecreatie of jobs gecreëerd worden is een erg boude stelling die bovendien vanuit economisch oogpunt discutabel is. Het is een ideologische stellingname die haast letterlijk uit Ayn Rand's neoliberale roman Atlas Schrugged werd geplukt.

Slanke overheid

De overheid moet ten dienste staan van die ondernemers en hun bedrijven. En daarvoor moet die overheid “slank, daadkrachtig en transparant zijn”. Elk domein van de overheid moet een lijst opstellen met af te bouwen activiteiten.

De burgers van Vlaanderen heten vanaf nu “overheidsklanten”. De overheid moet zich organiseren in een “holdingstructuur” en doet beroep op “managementcomités”.

Opvallend is de verregaande mate van verantwoordelijkheid die de Vlaamse regering wil geven aan de steden en gemeenten. “Grote steden kunnen afwijken van de Vlaamse regelgeving.” Veel gemeenten voelen nu al de strop van de economische crisis en zouden nu plots ook nog eens veel meer verantwoordelijkheid krijgen.

Dit wordt sowieso een regering die gaat snoeien in regels. Regels lijken bijna per definitie negatief. En regels kunnen natuurlijk ondernemers in de weg staan.

Daarnaast moeten we ons misschien vragen stellen bij een beleid dat geen graten ziet in verschillende regels en normen voor elke gemeente. Hoe vermijdt men dat die vrijheid tot absurde situaties leidt, waarbij bewonders van verschillende gemeenten andere regels en wetten dienen na te leven. Hebben de GAS-boetes reeds niet afdoende bewezen dat aparte regels per stad en gemeente leidt tot juridische chaos en willekeur?

Ook het onderwijsluik ademt die ondernemersvriendelijke sfeer uit. Het onderwijs moet focussen op kennisoverdracht en geen ‘bijkomende’ taken opnemen, zoals opvoeding en maatschappelijke problemen. En het spreekt vanzelf dat het onderwijs vooral dient om mensen klaar te stomen voor de arbeidsmarkt, onder meer aan de hand van nauwere samenwerking met de bedrijfswereld.

Vaag

Op alle andere plaatsen is het vaagheid troef. Het akkoord bevat heel wat goedklinkende principes, maar die worden zelden concreet gemaakt. “De Vlaamse Regering gaat in tegen mechanismen die armoede veroorzaken en stimuleert dat mensen zelfredzaam worden”, staat er, maar voor de rest is het hoofdstuk Armoede drie keer minder lang dan het hoofdstuk Sport.

Die vaagheid zal al meteen voor een groot stuk opklaren wanneer minister-president Geert Bourgeois na de zomer zijn septemberverklaring komt voorlezen. Tegen dan moet de begroting voor 2015 klaar zijn. De nieuwe Vlaamse regering wil meteen een begroting in evenwicht. Dat betekent dat er de komende weken voor 1,4 miljard euro besparingen gezocht moeten worden. 

De ondernemersvriendelijke regering zal dus heel snel kleur moeten bekennen.

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?