Er zijn echte en valse Delhaiziens. Dat vindt tenminste de CEO van Delhaize Denis Knoops. Vorige weekend ging hij werkwillige werknemers van een winkel in La Louvière een hart onder de riem steken. Hij noemde hen “les vrais Delhaiziens”.
Die uitspraak schoot in het verkeerde keelgat bij de werknemers die net te horen hadden gekregen dat 2500 van hen op straat gezet worden. Het verklaart voor een stuk de grote opkomst woensdag voor een betoging bij de start van de ondernemingsraad in de hoofdzetel van Delhaize in Molenbeek.
Maar opmerkelijk, Knoops stuurde zijn kat naar die ondernemingsraad. De vakbonden bleven dan ook niet lang binnen. Ze gaven hun stapeltje vragen voor de directie af en trokken de deur weer achter zich dicht.
Olga Vincke, die werkt in een Delhaize in Blankenberge, mocht als lid van de ondernemingsraad mee naar binnen. “Ik werk al 32 jaar voor Delhaize. Als Knoops zegt dat wij geen echte Delhaiziens zijn omdat we staken, doet dat pijn. Ik draag die leeuw in mijn buik. Maar vorige week werd het wel een klein welpje toen we daar tegenover die directie zaten en geen antwoorden kregen. Ik heb de oude directie nog gekend. Die hadden visie en hielden hun woord. De nieuwe directie let alleen op de cijfers”.
“Delhaize wil 14 winkels sluiten. Maar daar werken geen 2500 mensen. Dat betekent dat er tot 2000 banen elders geschrapt zullen worden. We komen nu al handen te kort. Hoe gaan we de rekken nog gevuld krijgen? Geen mens die het weet”, zegt Olga Vincke.
Vincke had de grote opkomst verwacht. “De directie wil 450 miljoen investeren maar niet in personeel. Wel in machines en vorige keer vertelde één van die mannen ons ook waarom: machines worden niet ziek. Maar ondertussen blijft Delhaize wel dividenden en bonussen uitbetalen. En kijk naar het wagenpark hier. Als we daar al niet voor op straat komen...”
Lege rekken
De vakbonden zijn van plan de directie ervan te overtuigen dat er een heldere commerciële strategie nodig is. Volgens hen ontbreekt dat nu totaal. “Met lege rekken gaan de verkoopcijfers niet omhooggaan. Delhaize staat voor kennis en kunde bij het personeel, kwaliteit en diversiteit van de producten. Daar iets Lidl-achtigs van maken is een verkeerde strategie. Winkelen in Delhaize is als de kasten opendoen van je eigen keuken. Andere winkelketens zien eruit als bunkers.”
Kort na de aankondiging van de herstructurering schreven de kranten dat de werknemers van Delhaize tot 30 procent duurder zijn dan bij de concurrentie.
“Met de berichten in de kranten dat wij te duur zijn, hebben we eens goed gelachen. Men neemt daarvoor een werknemer van 43,5 jaar oud met 19 jaar anciënniteit die voltijds werkt. Maar bij Delhaize werken we bijna allemaal deeltijds. Met alle premies inbegrepen verdienen mijn collega's netto tussen de 1000 en 1500 euro per maand. Zeggen dat iemand die 1000 euro verdient 30 procent te duur is, is belachelijk.”
Veel werknemers die deeltijds werken, hebben daar niet voor gekozen. “De meesten willen niets liever dan voltijds werken. Maar ze mogen niet, want met die kleine contracten kan de directie van een winkel makkelijker een uurrooster in elkaar puzzelen.”
Uurroosters
Een laag loon, hard werken en veel flexibiliteit is het lot van de werknemers van de distributiesector “We hebben vorig jaar ook al de verhoogde polyvalentie moeten slikken. In ruil werden ons stabiele uren beloofd. Maar van die stabiliteit hebben we nog niet veel gemerkt. Vroeger konden mensen met kinderen bijvoorbeeld kiezen om alleen kassawerk te doen, zodat ze nooit voor 8u moesten beginnen.”
“De werkdag loopt van 6u tot 21u 's avonds. Alleen de vrije dag is vast. We werken bijna altijd op zaterdag. Officieel hebben we recht op negen vrije zaterdagen maar probeer die maar eens aan te vragen.”
“Onze rooster kennen we twee weken op voorhand. Het is te zeggen, op zaterdag wordt de rooster van de volgende twee weken uitgehangen. Een avond met vrienden plannen is heel moeilijk. Vergeet dat sociaal leven maar. Een feestje zaterdagavond? Veel kans dat je tot 20u moet werken.”
“Als de loon- en arbeidsvoorwaarden nog dalen, kunnen we misschien beter in de horeca werken. Daar zijn de uren even moeilijk maar maken we tenminste nog kans op een fooi. Lezen hoe hoog de ontslagpremies zijn van de directieleden en dan horen dat wij te veel verdienen, is zo frustrerend.”
“Fysiek is deze job ook heel zwaar. Dat onderschat men wel eens. Heb je die stapels bakken al eens gezien waarmee we de groenten- en fruitafdeling moeten aanvullen? En sleep maar eens een hele dag met die paletten. Aan de kassa zitten is dan weer mentaal zeer zwaar. Ik durf niet naar de rij wachtenden te kijken die zuchten en blazen”, zegt Olga Vincke.
Volgende week is er een nieuwe ondernemingsraad gepland. De vakbonden zijn alvast niet van plan te onderhandelen tijdens de zomervakantie. “We gaan niet achter de rug van de werknemers samenzitten. Tegen september willen we een krachtsverhouding opbouwen”, zegt Myriam Delmée van de socialistische vakbond BBTK.
