The ballot or the bullet, waarom een blanco stem een ondoordachte zet is

Iedereen voelt zich genoodzaakt zijn politieke ongeletterdheid ten berde te brengen. Iedereen heeft recht op zijn of haar mening. Hoe ondoordacht die ook mag zijn. Het wordt pas echt problematisch als die personen een grote aanhang of invloed hebben.

maandag 19 mei 2014 20:45

Zo hebben heel wat mensen zich vanochtend verslikt in
hun koffie toen ze hoorden dat Facebook fenomeen Bear Grills van Antwerpen
opriep om massaal blanco te stemmen. Hoe je het ook draait of keert: een blanco
stem is een domme zet. Om verschillende redenen.

Eerst en vooral zet je jezelf
buitenspel. Je ontzegt jezelf de kans om mee te beslissen wie er de komende
jaren aan het roer van dit land staat. Het is onvergeeflijk om jongeren aan te zetten om te verzaken
aan de uitoefening van dat klein beetje macht – hun stemrecht. 

Het laatste
wat we nu nodig hebben is iemand die onze jongeren ertoe aanzet om verder te
depolitiseren. We moeten juist het tegenovergestelde bewerkstelligen. We moeten
onze jongeren bewuster maken van hun rechten en van de situatie waarin ze zich
bevinden. We moeten hen motiveren, inspireren en er toe aanzetten om hun stem
te laten horen. En belangrijker nog, om die te laten gelden in een maatschappij
die jongeren met een migratieachtergrond steevast criminaliseert, stigmatiseert
en marginaliseert.

Je stem laten gelden doe je niet door een blanco stem uit te
brengen. Dat doe je door personen of partijen te steunen die strijden
tegen racisme, discriminatie, ongelijkheid en armoede. Dat doe je door je te
engageren in het middenveld en door je ten gronde te informeren. Dat doe je door
deel te nemen aan het maatschappelijk debat en niet door je afzijdig te houden
van het politieke gebeuren.

De realiteit is dat een blanco stem geen impact heeft op de verkiezingsuitslag.

Het is begrijpelijk dat veel jongeren met een migratieachtergrond de politiek de rug toekeren. De afgelopen jaren zijn zij steevast de speelbal
geweest tussen de verschillende politieke partijen die zich ofwel op hun kap
wilden profileren of anderzijds hun stem recupereerden maar tegelijkertijd niet voor hun belangen opkwamen.

Door de jaren heen hebben steeds meer nieuwe
Belgen zich afgekeerd van de politiek. Gedesillusioneerd en verbitterd door de
vele uitspraken, maatregelen en beleidsvoorstellen die hen recht in het hart
troffen.

Etnisch culturele minderheden hebben ondanks hun aantal en hun bijdrage aan de
samenleving nog steeds weinig in de pap te brokken. Ze zinken weg in de armoede-
en tewerkstellingscijfers.

Hun situatie is al jaren dramatisch te noemen, maar
toch weigerden politieke partijen in het verleden steevast om degelijke maatregelen te nemen om het tij te doen keren. Politici over de partijgrenzen
heen durfden het niet aan om de modale kiezer voor de borst te stuiten door de
indruk te wekken dat ze minderheden zouden bevoordelen. Ook een grotere
deelname van deze minderheidsgroepen aan het politieke gebeuren in de afgelopen
decennia bracht weinig zoden aan dijk.

Als we ons baseren op de verkiesbare plaatsen die de partijen hebben ingediend
voor de Vlaamse en federale verkiezingen van dit moet jaar, moeten we zelfs vaststellen
dat voor het eerst in twintig jaar het aantal politici met vreemde origine zal afnemen. We hebben inderdaad nog een lange weg af te leggen in België. Ook
minderheden verdienen een volwaardige plaats in onze samenleving, net als beleidsmakers die hun belangen verdedigen.

Deze zaken kan je echter niet
bewerkstelligen door je stem in de prullenbak te smijten. Door blanco te
stemmen bereik we het het tegenovergestelde. Het zorgt er net voor dat
politieke partijen geen rekening hoeven te houden met de noden en verzuchtingen
van minderheden.

Ook Malcolm X stond zeer skeptisch tegenover de
stembusgang in de Verenigde Staten van de jaren 60. Hij redeneerde dat een stem
op één van beide partijen weinig soelaas zou brengen voor de Afro-Amerikaanse
gemeenschap. Minderheden in Vlaanderen zien zich vandaag de dag geconfronteerd
met hetzelfde dillemma.

Er zijn weinig partijen of politici die racisme en
discriminatie erkennen, laat staan dat ze zich engageren om dit aan te pakken. Toch zijn er vandaag de dag wel degelijk politici die zich nog durven
uitspreken tegen racisme, discriminatie en ongelijkheid. Het is aan ons om onze
stem op een doordachte manier aan te wenden. Een stem is een kostbaar iets, die
gooi je niet zomaar weg.

A ballot is like a bullet. You don’t throw your
ballots until you see a target, and if that target is not within your reach,
keep your ballot in your pocket
– Malcolm X

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!