In Terzake gebruikte N-VA-voorzitter Bart De Wever een oud retorisch truukje om enkele snoeiharde maatregelen aannemelijk te maken. Hij nam een zeer extreem voorbeeld, veralgemeende dat en doet daarna alsof een afschaffing van de uitkering de enige manier is om die profiteur er uit te krijgen. Zo verwees De Wever naar de werkloze met drie à vier appartementen die een uitkering krijgt. Het valt niet uit te sluiten dat een paar van de 651.059 werklozen in dit land inderdaad vier appartementen bezitten, maar veel zullen het er niet zijn.
De Wever haalde ook uit naar de mensen die zonder één dag te werken hun pensioen halen en al die tijd een uitkering krijgen. Om recht te hebben op een volwaardige werkloosheidsuitkering moet je 312 dagen aan één stuk gewerkt hebben. Wie minder dagen presteerde, valt terug op een wachtuitkering. Ondertussen heet dat een inschakelingsuitkering. Voor samenwonenden is dat 425 euro per maand.
De regering-Di Rupo beperkte die inschakelingsuitkering in de tijd. Maar er zijn inderdaad een aantal mensen die nooit lang genoeg na elkaar werkten om uit dat systeem te geraken. In 2011 waren er van de 651.059 werklozen 790 die ouder waren dan 50 en die nog altijd een wachtuitkering hadden. Alleen was slechts één op zeven van die mensen al langer dan twee jaar werkloos. Zij hebben dus wel degelijk gewerkt, maar niet lang genoeg om een werkloosheidsuitkering te krijgen.
Bij die 112 anderen die al langer dan twee jaar werkloos zijn, kan er inderdaad wel iemand zitten die nooit werkte. Maar dat is dan wel iemand die regelmatig moet bewijzen dat hij/zij inspanningen doet om werk te vinden. Opnieuw gaat het dus om een extreem geval. Ten aanzien van de grote groep werkzoekenden gaat het om absolute uitzonderingen.
Die extreme voorbeelden moeten verdoezelen dat veel gewone mensen, mensen die hard hun best doen om werk te vinden, het slachtoffer zullen worden van de besparingsmaatregelen van N-VA.
We zetten de slachtoffers hier nog eens op een rij.
Schoolverlaters
In België krijgen 100.308 mensen een inschakelingsuitkering. N-VA zet het mes in die uitkering. Die mensen komen ofwel volledig ten laste van hun ouders of partner. Ofwel stromen ze door naar het OCMW. Ze krijgen dan een leefloon.
Leefloon
Maar ook voor de mensen die een leefloon krijgen verandert er iets. Zij moeten voortaan gemeenschapsdienst doen. Voor de 817 euro die ze krijgen als alleenstaande moeten ze werken. N-VA belooft wel het leefloon op te trekken tot de armoedegrens. Momenteel moeten 96.000 mensen overleven met een leefloon.
Werkzoekenden
Het aantal leefloners zal onherroepelijk stijgen. Na twee jaar wordt de werkloosheidsuitkering immers stopgezet. Daarna volgt hooguit nog één jaar een forfaitaire uitkering. Momenteel zijn 190.988 mensen die al langer dan twee jaar werkloos zijn.
Brugpensioen
In 2013 waren er 111.347 werklozen met bedrijfstoeslag. Dat zijn de vroegere bruggepensioneerden. N-VA wil het brugpensioen afschaffen. Oudere werknemers die slachtoffer worden van een herstructurering zullen dus niet langer een bedrijfstoeslag kunnen krijgen bij hun uitkering. Een uitkering die bovendien na twee of drie jaar geschrapt wordt.
De gepensioneerden
Vooral de werknemers die pech gehad hebben tijdens hun loopbaan zullen minder pensioen krijgen. N-VA zet het mes in de gelijkgestelde periodes. Dat zijn periodes waarin niet gewerkt werd (wegens werkloosheid of loopbaanonderbreking) maar die toch meetellen bij de berekening van het pensioen.
Werknemers
Alle 3,8 miljoen werknemers zullen een indexsprong moeten slikken. Dat betekent dat ze een loonstijging van 2 procent (waar ze recht op hebben doordat het leven 2 procent duurder werd) niet zullen krijgen. Op een totale loonmassa van 200 miljard euro is dat 4 miljard euro loonverlies of gemiddeld 1050 euro bruto per jaar.
Nog meer de werknemers
Het interprofessionele loonoverleg wordt afgeschaft. Voortaan wordt er enkel nog op het niveau van de sectoren onderhandeld over loon- en arbeidsvoorwaarden, als het van N-VA afhangt. Vooral de minder sterke sectoren zullen daarbij verliezen. Dat zijn sectoren met bijvoorbeeld veel kleine bedrijven waar werknemers zwakker staan. De solidariteit tussen de sectoren wordt verbroken. In het interprofessionele loonoverleg werden ook afspraken gemaakt over de verhoging van de minimumlonen. Ook die slagkracht dreigen vakbonden te verliezen.
De werknemers met lage lonen
Volgens N-VA krijgen de werknemers de verlozen inkomsten door de indexsprong terug door een hervorming van de personenbelasting. Professor André Decoster (KU Leuven) berekende eerder al dat die vooral de werknemers met de hoogste lonen ten goede komt. Werknemers die bij de tien procent hoogste inkomens horen, krijgen 200 euro extra per maand. De laagste tien procent moet het met één euro extra doen.
Werknemers die wat ademruimte willen
De financiële vergoeding bij tijdskrediet wordt beperkt tot de werknemers die er even uitstappen voor een zorgtaak of voor een opleiding.
Winnaars
Een forse verlaging van de vennootschapsbelasting, loonlastenverlagingen, afschaffen van enkele belastingsverhogingen onder Di Rupo zoals de liquidatiebonus. De winnaars van Plan V zitten niet bij de werknemers.
