Europees Migratienetwerk: ‘Maak werk van aantrekken kennismigranten’
Nieuws, België, Arbeidsmigratie, Europees Migratienetwerk -

Europees Migratienetwerk: ‘Maak werk van aantrekken kennismigranten’

Volgens het Europees Migratienetwerk (EMN), een netwerk dat beoogt objectieve en betrouwbare informatie over migratie en asiel te verstrekken, heeft België geen duidelijk beleid voor het aantrekken van geschoolde en hooggeschoolde werknemers van buiten de EU. Zij moedigt de Belgische overheid dan ook aan om een actief arbeidsmarktbeleid te ontwikkelen voor zogenaamde ‘kennismigranten’.

maandag 30 september 2013 19:58

Het EMN stelt dat België weliswaar maatregelen heeft getroffen om de toetreding van kennismigranten te bevorderen – bijvoorbeeld door hen uit te zonderen van een arbeidsmarkttest – maar dat er tot dusver geen expliciete regelgeving bestaat voor het aantrekken van kennismigranten.

Kennismigranten van buiten de EU ondervinden bovendien geregeld problemen bij het gemeenteloket. Hier is het niet altijd duidelijk welke documenten de immigrant nodig heeft om zich te registreren en bovendien zijn de rijen vaak lang.

Het Nederlandse migratiebeleid: warm onthaal kennismigrant, gesloten deur voor arbeidsmigrant

Als voorbeeld van een land met een actief arbeidsmarktbeleid dat gericht is op het aantrekken van kennismigranten wordt tijdens de persconferentie van het EMN Nederland aangehaald. Hugo Vijge van Fragomen, een advocatenkantoor gespecialiseerd in immigratierecht, stelt dat Nederland in 2004 een zogenaamde ‘kennismigrantenregeling’ heeft ingevoerd.

In Nederland kan een (hoog)geschoolde arbeidsmigrant binnen 2 tot 4 weken aan alle noodzakelijke vergunningen komen, terwijl een ‘gewone’ arbeidsmigrant hier enkele maanden voor nodig heeft. Het gevolg van dit verschil in criteria is dat er in 2011 ruim dubbel zoveel kennismigranten als arbeidsmigranten Nederland binnenkwamen: het ging in dat jaar om bijna 6.000 kennismigranten in totaal.

Het warme onthaal van kennismigranten door de Nederlandse overheid staat echter in schril contrast met de wijze waarop migranten zonder bijzondere kwalificaties worden behandeld. “Nederland sluit haar deuren voor vrijwel iedereen”, stelt Vijge.

Zo is in 2013 de maximale geldigheid van werkvergunningen verkort van drie jaar tot een jaar. Bovendien is de periode waarna men in aanmerking komt voor een permanente werkvergunning in Nederland verlengd van 3 naar 5 jaar. De verharding van het Nederlandse migratiebeleid hangt volgens Vijge samen met de grote invloed van Geert Wilders en zijn Partij voor de Vrijheid op het politieke klimaat in Nederland.

Veel onduidelijkheid over regionalisering economische migratie

Om het migratiebeleid gericht op (hoog)geschoolde derdelanders te verbeteren doet het EMN een aantal concrete aanbevelingen, zoals het versoepelen en versnellen van het proces van aanvraag voor een visum en verblijfsvergunning. 

De zesde staatshervorming onder Di Rupo, die onder meer bepaalt dat de bevoegdheid voor de arbeidskaarten A en B (voor migranten die specifiek naar België zijn gekomen om te werken) wordt overgeheveld van het federale niveau naar de deelstaten, biedt volgens het EMN een uitdaging maar ook risico’s.

Zo zou de wetgeving van de verschillende regio’s op elkaar moeten worden afgestemd om ‘immigratieshopping’ te voorkomen. Bovendien vraagt de staatshervorming om intensieve samenwerking tussen de verschillende beleidsmakers en de Dienst Vreemdelingenzaken, aangezien de verstrekking van een visum of verblijfsvergunning wel een federale bevoegdheid blijft.

Over de uitvoering van deze regionalisering heerst echter nog veel onduidelijkheid. Dit wordt beaamd door een van toehoorders van de persconferentie, waarbij veel overheidspersoneel aanwezig is. “Het is vooralsnog volstrekt onduidelijk welke bevoegdheden naar de gewesten gaan. In plaats van harmonisering op Europees niveau dreigen we naar diversifiëring op lager niveau te gaan.”

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!