Winnaar World Press Photo 2012 toont misdaden Israël
Israel, Palestina, Gaza -

Winnaar World Press Photo 2012 toont misdaden Israël

zondag 17 februari 2013 12:00

Een Zweedse fotograaf, winnaar van de World Press Photo 2012, zet de misdaden van de Israëlische bezetting in beeld

Meer informatie vind je hier:  http://www.astridessed.nl/zweedse-fotograaf-wint-world-press-photo-2012misdaden-israelische-bezetting-in-beeld/.   ”Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.” ARTIKEL 3, UNIVERSELE VERKLARING VAN DE RECHTEN VAN DE MENS

 

http://www.ohchr.org/en/udhr/ pages/Language.aspx?LangID=dut
IN MEMORIAM ANWAR AL-MANLUK [GAZA STAD]UDAI DARWISH [HEBRON/WESTBANK]SAMIR ‘AWAD [RAMALLAH DISTRICT/WESTBANK]SALEH AL-AMARIN [BETHLEHEM DISTRICT.WESTBANK]LUBNA AL-HANASH [BETHLEHEM/WESTBANK] IN DE MAAND JANUARI DOODGESCHOTEN DOOR ISRAELISCHE MILITAIREN [1] IN MEMORIAM DE TWEE PALESTIJNSE KINDEREN EN HUN VADER, DIE ZIJN OMGEKOMEN BIJ EEN ISRAELISCHE LUCHTAANVAL, WIER BEGRAFENIS IS AFGEGEELD OP DE WINNENDE WORLD PRESS PHOTO IN MEMORIAM ALLE  SLACHTOFFERS VAN DE ISRAELISCHE BEZETTINGHOE LANG NOG? Geachte Redactie en  lezers, ”The strength of the pictures lies in the way it contrasts the anger and sorrow of the adults with the innocence of the children. It’s a picture I will not forget” [2] Met deze woorden karakteriseerde  jurylid Mayu Mohanna uit Peru op treffende wijze de winnendeWorld Press Photo [3] van de Zweedse fotograaf Paul Hansen voor zijn foto ”Gaza Burial”, die een begrafenisstoet vaneen menigte mannen in Gaza liet zien.Zij brachten twee overleden kinderen  en hun vader naar de Moskee, nadatzij waren omgekomen bij een Israelische luchtaanval. In deze tijd van vluchtige nieuwsinformatie, waar het ene onrecht [4] snel weer plaatsmaakt voor het andere [5] enhet bloedige Israelische Gaza offensief van november 2012 [6] alweer vergeten lijkt, is deze prijwswinning van deze tegelijkertijd huiveringwekkende en indrukwekkende Gaza Burial foto vangroot belang, omdat zo de aandacht weer wordt gevestigd op  deze schokkende oorlogsmisdaden, die zich voortdurend herhalen [7] tegende achtergrond van de reeds 46 jaar durende Israelische bezetting van de Palestijnse gebiedenVan belang dus, wat dieper op die bezetting in te gaanMaar daarvoor korte aandacht voor de historische oorzaak van her Midden Oostenconflict 

Achtergrond van de Palestijnse tragedie

 Hoewel de Israelische bezetting de oorzaak is van het hedendaagse Midden Oostenconflict beheerst, gaat de Palestijnse tragedie veel verder  terug, namelijk tot aan het eind van de 19 de eeuw, toen, onder invloed van de hevige Jodenvervolgingen, met name in Oost-Europa, maar ook de kwestie Dreyfuss [8], door de Oostenrijkse journalist T Herzl de zionistische beweging werd gesticht, met als doel het stichten van een Joodse Staat in Palestina, toenmalige kolonie van het Ottomaanse Rijk Dit streven kreeg de eerste voet aan de grond door middel van de Balfour Declaratie in 1917, waarbij de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken in een brief aan Lord Rotschild, voorzitter van de Britse Zionistische Federatie toezegde zich in te zetten voor de stichting van een ”Joods Nationaal Tehuis” in Palestina [9] Toen na de Eerste Wereldoorlog de vroegere kolonieen van verliezer het Turkse Rijk [10] werden opgedeeld tussen de koloniale machten Groot-Brittannie en Frankrijk, werd Palestina Brits mandaatgebied in 1922. Dit was de tijd, waarin zich in de kolonieen steeds actiever nationalistische onafhankelijkheidsbewegingen gingen ontwikkelen, zo ook in Palestina, waar men in het ijveren voor onafhankelijkheid uiteraard haaks kwam te staan, niet alleen met het Britse kolonialisme, maar ook met het zionistische streven, een ”Staat” te stichten in Palestina, wat uiteraard een flagrante schending was van het zelfbeschikkingsrecht van het Palestijnse volk. Dit leidde in de dertiger jaren tot een grote botsing met het Brits koloniale gezag en de zionistische beweging en resulteerdein de Arabische Opstand [11], die hard door de Britten werd neergeslagen 

Na de Tweede Wereldoorlog

 Maar de zaak escaleerde pas echt na de Tweede Wereldoorlog, toen middels VN Resolutie 181 [1947] over de ruggen van het Palestijnse volk, Palestina werd verdeeld in een Joods en Arabisch deel Jeruzalem zou een internationale status krijgen. Een puur neo kolonialistische beslissing, die ook grotendeels werd genomen door de toenmalige koloniale mogendheden [dekolonieën waren nog niet onafhankelijk en dus geen lid van de VN] en van hen afhankelijke landen. Het was dan ook geen wonder, dat de Palestijnen daarmee niet accoord gingen. Het zionistische streven en die absurde VN Resolutie 181, die eigenlijk teruggedraaid zou moeten worden, heb ik weleens vergeleken met de imaginaire situatie, dat de Batavieren na 2000 jaar in Nederland ”terugkeren” en eisen, dat een deel van Nederland een Bataafse Staat werd…………… In mei 1948 riep de zionistische leider David Ben Goerion eenzijdig de Staat Israel uit [VN resolutie 181 voorzag in eenFederatie waarin een Joods en Arabisch deel zou bestaan], waarna een militair treffen plaatsvond tussen de Israelisch-zionistische  geregelde [Haganah] troepen en de extreem-rechtse terreurbendes Irgoen en Stern enerzijds en de door enkele[slecht bewapende] Arabische landen gesteunde Palestijnen anderszijds. De oorlog liep voor de Palestijnen uit op een ramp en werd dan ook Al Nakba [ramp] genoemd. Meer dan 750 000 Palestijnen werden door Israelisch-zionistische troepen en terreurbenden van huis en haar verdreven, er werden massaslachtingen aangericht zoals in het dorp Deir Yassin [12] en meer dan 400 Arabische dorpen werden verwoest [13]. Ook werd een deel van het aan de Arabieren toegewezen gebied [bij VN Resolutie 181] door de Israelische troepen bezet, waardoor in feite de bezetting al in 1948 begon. 

Terug naar het ‘heden’: de Israëlische bezetting

 Het woord ‘heden’ heb ik tussen aanhalingstekens gezet, omdat de Israelische bezetting in 1967 is begonnen. Aan de andere kant duurt deze tot de dag van vandaag voort, met alle vernietigende gevolgen van dien. Sinds 1967 is er sprake van de Israelische bezetting van de Palestijnse gebieden de Westelijke Jordaanoever, Gaza [14] en Oost-Jeruzalem ondanks VN-Veiligheidsraadsresolutie 242, die Israel in 1947 opriep, zich terug te trekken uit de in de juni oorlog veroverde gebieden,waaronder de bovengenoemde Palestijnse.  Een Resolutie, waaraan Israel tot op de dag van heden [16 februari 2013] geen gehoor gegeven heeft. Het ziet er ook bepaald niet naar uit, dat dit binnenkort wel zal gebeuren. Nog los van de onrechtmatigheid van deze bezetting is inherent aan iedere bezetting waar ook ter wereld, onderdrukking, vernederingen en mensenrechtenschendingen. Tegen iedere bezetting komt verzet, in het geval van de Palestijnen in legitiem [gericht tegen het Israelische leger] en niet legitiem [gericht tegen Israelische burgers en burgerdoelen]. Ik ben tegenstander van niet legitiem verzet, maar moet bekennen, dat de Palestijnen steeds meer in een hopeloze situatie worden gedreven. Israel heeft volledig zelf de sleutel in handen om aan die bezetting een einde te maken, maar doet dat nietIntegendeel. 

Duister bijproduct van de bezetting: de nederzettingen

 Vanaf het einde van de zestiger jaren werden in de bezette Palestijnse gebieden Israelisch-Joodse nederzettingen gesticht. Niet alleen zijn zij in strijd met het Internationaal Recht [15] [artikel 49, 4e Conventie van Geneve en het Haags Verdrag van 1907].Bovendien zijn zij tot stand gekomen door massale Palestijnse landonteigeningen, waardoor honderdduizenden Palestijnen nog eens van huis en haard zijn verdreven [16]. Deze nederzettingen zijn ook nogeens veroordeeld in twee VN Veiligheidsraadsresoluties, 446 en 452 en opgeroepen de bouw van nederzettingen in bezet Palestijns gebied te stoppen [17] 

Nederzettingen 2012/2013

 Brutaalweg bouwt Israel tot op heden vrolijk door aan de nederzettingen in de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem [waar Palestijnen uit hun huizen worden verdreven]. Deze onverminderde nederzettingenbouw is in het jaarraport van de mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch in niet mis te verstand termen veroordeeld [18]. Veel minder verwacht is de  terechtwijzing door minister van Buitenlandse Zaken Timmermans van het doorgaans zo pro Israel gezinde Nederland [19]. Daarvan trekt Israel zich niets aan en heeft zelfs de guts, door te gaan met de nederzettingenuitbreiding als ”strafmaatregel” [20]tegen het feit, dat Palestina te langen leste de status als waarnemend niet lidstaat van de VN heeft verkregen [21]. Daarop heeft de EU voor haar doen schijnbaar pittig gereageerd door de Israelische ambassadeur op het matje te roepen [22], wat ook Groot Brittannie en Frankrijk gedaan hebben [23]. Hoewel het niet vaak voorkomt, dat de EU/EU landen dergelijke ”schijnbaar pittige” signalen aan Israel afgeven [het woord ”schijnbaar” zegt het al], moet men zich daarvan niet teveel voorstellen. Ten eerste heeft het voor Israel geen enkel daadwerkelijk gevolg gehad. Ten tweede heeft diezelfde EU in october 2012, toen de Israelische nederzettingenbouw op de WestelijkeJordaanoever in volle gang was, een handelsdeal met Israel gesloten [24]. 

De Israëlische muur, in strijd met het internationaal recht

 Israel bouwt sinds 2002 een Muur, die grotendeels door de bezette Palestijnse gebieden loopt en op 9 juli 2004 door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag is veroordeeld als illegaal OMDAT het door bezet Palestijns gebied loopt [25]. Ondanks die veroordeling heeft Israel sindsdien gewoon doorgebouwd. Behalve de de facto annexatie van bezet gebied bij Israel heeft het ernstige gevolgen voor het dagelijks leven van de Palestijnse bevolking. Hun bewegingsvrijheid word belemmerd en omdat hun velden vaak in het ”geannexreerde” deel liggen, is oogsten moeilijk en ook het verkopen van producten. Dit gaat om duizenden mensen [26]. Vaak wordt ook de toegang tot onderwijs en medische voorzieningen belemmerd. In sommige gevallen is zelfs een hele stad omsloten door de Muur, zoals bij de stad Qalqilya het geval is. Gevolg is, dat de bewoners alleen via twee controleposten in Oostelijke richting hun stad kunnen verlaten [27] 

Blokkade Gaza: misdaad tegen de menselijkheid

Een van de meest verachtelijke zaken in een oorlog/conflict is wel het collectief straffen van de burgerbevolking, wat dan ooknadrukkelijk is verboden volgens het Internationaal Recht [28]. Dat collectief straffen kan allerlei vormen aannemen zoals intimidatie en huisvernietigingen [29]. Het meest verachtelijke en misdadige is echter het geheel of gedeeltelijk uithongeren van de burgerbevolking, zoals dat in Gaza door de Gaza Blokkade [30] gebeurt. Het uithongeren van de burgerbevolking ”as a method of warfare” is verboden [31], dat zal iedereen duidelijk zijn. Maar los van dat verbod is het laf, misdadig en minderwaardig. Niet voor niets is de nu reeds vanaf 2006 durende Blokkade van Gaza, waarbij nu eens wel, dan weer niet, de grens van Gaza door het Israelische leger wordt afgesloten, waardoor allerlei noodzakelijke goederen en levensbehoeften [medicijnen, brandstof, voedselproducten] niet door kunnen gaan, door VN rapporteur Falk een ”misdaad tegen de menselijkheid” genoemd [32]. Ik heb mij ook in die zin uitgelaten, voordat ik zijn reactie gezien had [33]. Mensenrechtenorganisaties als Amnesty International en Human Rights Watch roepen geregeld op tot beeindiging van de Gaza Blokkade [34]. 

Palestijnse gevangenen/foltering: schending van de mensenrechten

 Er zitten duizenden Palestijnse gevangenen gedetineerd in Israel, meestal in adminstratieve detentie [35] [zonder vorm van aanklacht en proces] wat verboden is en vaak onder zeer slechte omstandigheden. Voorbeelden zijn slechte hygienische omstandigheden, slecht voedsel, intimidatie en langdurige eenzame opsluiting [36]. Nog ernstiger is foltering, vaak tijdens verhoren [37]. Ook kinderen zijn vaak slachtoffer van een slechte behandeling en detentieomstandigheden, wat gezien hun jonge en kwetsbare leeftijd nog ernstiger is [38]. Vanzelfsprekend zijn er dan ook geregeld hongerstakingen tegen deze inhumane omstandigheden. Op dit moment vraagt Amnesty International aandacht voor Samer Issawi, 34 jaar, die ernstig ziek is en voor wiens leven wordt gevreesd [39]. De reden van zijn hongerstaking is zijn protest tegen de weigering van de Israelische militaire Commissie hem en zijn advocaat inzicht te geven in de redenen, waarom hij gevangen zit [40].

Israëlische vuile oorlog tegen de Palestijnse burgerbevolking

”Parties to a conflict shall at all times distinguish between the civilian population and combatants in order to spare civilian population and property. Neither the civilian population as such nor civilian persons shall be the object of attack. Attacks shall be directed solely against military objectives.”

Article 7, BASIC RULES OF INTERNATIONAL HUMANITARIAN LAW IN ARMED CONFLICTS, zie: http://www.icrc.org/eng/ resources/documents/misc/ basic-rules-ihl-311288.htm

Terug bij het begin van dit artikel. De dood van twee Palestijnse kinderen en hun vader bij een Israelische luchtaanval op Gaza. Dit is bij Israelische militaire aanvallen eerder regel dan uitzondering!

Een van de grondregels in het Internationaal Humanitair Oorlogsrecht is, naast humane behandeling van [krijgs] gevangenen,

de bescherming van de burgerbevolking. Militaire aanvallen mogen alleen gericht zijn tegen combatanten [militairen en strijders] en een strict onderescheid tussen combatanten en non combatanten [burgers] moet gemaakt worden, zowel in aanval als in wapenkeuze.

Ik kan wel stellen, na bestudering van een reeks Israelische militaire aanvallen, die zich  vooral op Gaza richtten, dat

Israel zich zelden of nooit aan die regels gehouden heeft. Het regent bij Israelische militaire campagnes van de willekeurige militaire aanvallen en bij de beruchte Israelische liquidaties  van Palestijnse leiders en activisten [die for the record ook verboden zijn als buitengerechtelijke executies] worden meestal ook niets vermoedende voorbijgangers of bewoners getroffen, aangezien die aanvallen vaak plaatsvinden in drukke straten, op vluchtelingenkampen en flatgebouwen [41].

Bij Operation Cast Lead van 2008-2009 werden in drie weken tijd 1389 mensen gedood waaronder 350 kinderen, er raakten meer dan 5300 mensen gewond waaronder 350 ernstig [42]

Bij Operatie Pillars of Defense [of Pillars of Cloud] van 14 november tot 21 november 2012 [43] vielen in de week van strijd meer dan 100 doden aan Palestijnse kant, waaronder ruim 30 kinderen [44]. Aan Israelische zijde vielen drie burgerslachtoffers ten gevolge van Palestijnse raketaanvallen en enkele tientallen gewonden [45].

Na deze zeer bloedige week werd er een wapensstilstand gesloten tussen Israel en Hamas [46], die tot nu toe althans wat betreft de directe militaire confrontatie in Gaza [vertaal: Israelische militaire aanvallen[ stand lijkt te houden. Maar dit is niet aan Israel, maar aan de zelfbeheersing van Hamas [47] te danken. Israel namelijk schond reeds de volgende dag de wapenstilstand door een Palestijn neer te schieten, die de bufferzone rondom de Gaza strook bij de stad Khan Younis naderde. 8 Palestijnse tieners raakten gewond [48] 

Palestijnse raketaanvallen op Israëlische steden

 ”Parties to a conflict shall at all times distinguish between the civilian population and combatants in order to spare civilian population and property. Neither the civilian population as such nor civilian persons shall be the object of attack. Attacks shall be directed solely against military objectives.”

Article 7, BASIC RULES OF INTERNATIONAL HUMANITARIAN LAW IN ARMED CONFLICTS, zie: http://www.icrc.org/eng/ resources/documents/misc/ basic-rules-ihl-311288.htm

Dit artikel vertrekt vanuit het onrecht van de israelische bezetting van de Palestijnse gebieden, die de bron is van het hedendaagse Midden Oostenconflict. De oplossing is dan ook gelegen in de het ongedaan maken van die bezetting door Israel

Israel, de bezettende macht, is verantwoordelijk voor de onderdrukking, vernederingen en ongestrafte oorlogsmisdaden waaronder het Palestijnse volk al decennialang lijdt.

Dat wil echter niet zeggen, dat er geen onrecht/ mensenrechtenschendingen aan Palestijnse kant plaatsvinden. Dezelfde bescherming, die Palestijnse burgers dienen te krijgen tegen Israelische militaire aanvallen, gelden ook voor Israelische burgers tegen Palestijnse [raket] aanvallen op Israelische burgerdoelen

Hoe begrijpelijk misschien ook, door de assymetrie van het conflict, de overweldigende militaire macht van bezettingsstaat israel en de misdadige VS/EU steun aan deze bezettingsstaat, ook de Palestijnse strijd dient uitsluitend gericht te worden tegen het leger van de bezettende macht. Aanvallen op Israelische steden en burgers zijn niet acceptabel. Want ieder mensenleven telt, Israelisch of Palestijns [49].

Epiloog

 Naar aanleiding van de afschuwelijke en toch indrukwekkende foto van twee dode Palestijnse kinderen en hun vader heb ik laten zien, dat deze Israelische luchtaanval, die hen gedood heeft, niet op zichzelf staat, maar deel uitmaakt van de reeks vuile oorlogen, die Israel heeft gevoerd tegen het Palestijnse volk, te beginnen bij de Nakba oorlog van 1948, toen meer dan 750 000 Palestijnse burgers uit hun eigen land en van huis en haard werden verdreven [50]. Die vuile oorlogen minus de Nakba oorlog zijn weer het regelrechte gevolg van de 46 jaar durende Israelische bezetting enonderdrukking van het Palestijnse volk. Er wordt vaak gesproken over ”vrede in het Midden Oosten”’, maar er is maar een sleutel daartoe en die sleutel ligt bij Israel, de bezettende macht. Israel dient, comform de gerechtigheid en het Internationaal recht, zich terug te trekken uit alle in de juni oorlog [1967] veroverde gebieden, dus naast de Palestijnse ook de Syrische Golan Hoogte. Het hoort alle in bezet gebied gebouwde nederzettingen te ontmantelen, de illegale Muur af te breken, het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen [50] te erkennen en alle verantwoordelijken voor de gepleegde oorlogsmisdaden te berechten. Iemand vroeg mij een keer, waarom ik zovaak zeg ”Israel moet …”. Wel, heel simpel, omdat dat ook zo is. Met als onzalige erfenis het zionisme heeft Israel vanaf 1948 de Schurkenrol in het Midden-Oosten gespeeld. met steun van de VS en ook de EU, die wel Israel veroordeelt maar niet eens bereid is, zelfs maar culturele sancties tegen deze bezettingsstaat in te stellen. De VS en de EU zijn dus meer dan medeplichtig aan alle door israel gepleegde oorlogsmisdaden Zolang Israel volhardt en zijn bezettingsrol blijft spelen en de Westelijke Jordaanoever volbouwt met nederzettingen, zal het van Kwaad tot Erger worden en de eens gehoopte Palestijnse Staat de vorm van aan Israel onderhorige Bantoestans krijgen en de Palestijnen tot slaven maken. Dan rest het Palestijnse volk niets anders, dan de wapens op te nemen tegen het Israelische leger in een daadwerkelijke bevrijdingsstrijd. Om te zorgen voor een Palestijnse Lente zonder onderdrukker Want het is zoals Malcolm X gezegd heeft: ”‘We declare our right on this earth….to be a human being, to be respected as ahuman being, to be given the rights of a human being in this society, on this
earth, in this day, which we intend to bring into existence by any means necessary Vriendelijke groetenAstrid EssedAmsterdam ZIE VOOR NOTEN: http://www.ekudos.nl/artikel/381637/zweedse_fotograaf_wint_world_press_photo_2012_misdaden_israel

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!